Voetstappen op de gang

Door Jacqueline de Lange gepubliceerd op Wednesday 12 October 11:54

Ik woon op de tweede etage van een flat,

een oude woondependance van het zorgcentrum

waar vroeger de oudere mensen zelfstandig konden wonen met zorg

een komen en gaan van mensen,zij lachten,huilden

kregen de kleinkinderen op bezoek\

werden er dement

en bliezen er de laatste afem uit

het behang en vloerbedekking vervangen

en nieuwe namen bij de brievenbus

Steeds weer andere bewoners

maar in de geest bleven hangen

konden niet loslaten

hun geest waart hier nog rond

zij die daar gevoelig voor zijn horen in de nacht

voetstappen door de gang

Mijn oudere buurvrouw kwam wat beschaamd op een dag bij me

ze trilde

ik maakte een kop koffie en liet haar even bijkomen

ze begon als een waterval van woorden mij te vertellen wat haar zo onthutste

maar was bang dat ik haar zou uitlachen

ik pakte een doos tussues en hoorde haar aan

ze huilde

en kon haar kop koffie amper vasthouden

Toen zei me haar verhaal had gedaan sloeg ik een arm om haar heen

dat is niet gek zei ik

ik heb het ook gehoord

een zucht van opluchting

en erkenning dat ze niet gek aan het worden was ontschoot haar

Ik hoor het af en toe ook

eersdte keer ben ik mijn bed uitgegaan om te kijken of er iemand langsliep

geen sterveling te beknnen de stilte en leegte domineerde b

voor het oog

maar ik voelde een stroom langs mij heengaan en wist dat er iemand zoekende was

die hier schijnbaar had gewoond

Ik pakte mijn pendel en begon vragen te stellen

het is een vrouw die haar rust niet kan vinden

zij heeft hier gewoond en is hier overgegaan

ze heeft een zware strijd gevoerd en was zeer bang

heeft nimmer afscheid kunnen nemen

en wil eigenlijk naar het licht

de geest van haar dwaalt rond in de nacht

in het zwartse duister is zij spoor bijster

en komt terug waar ze de aarde verliet

Ik mag haar naar het licht sturen

 

Mijn buurvrouw vindt het heel erg eng en slaapt ,s nachts niet,ze zit rechtop in bed en doodsbang dat er iemand zo haar huis binnenkomt

ik heb haar uitgelegd wat er aan de hand is

en dat ze er niet bang voor hoeft te zijn

Dagebn later kwam ik haar tegen op de gang,ze gaf me een kus,ze had het weer gehoord maar was rustig gaan slapen

laat maar lopen

de voetstappen op de gang het hoort erbij

het komt vaker voor maar mensen zijn bang voor abnormaal uitgemaakt te worden of kierewiet

jameer dat deze fenomenen zo onbespreekbaar zijn

de angst ongegrond

zij heeft verloren aan de dood en is zo bang dat het een teken is dat zij gehaald wordt

ook dat hoor ik vaker

heb haar hopenlijk wat gerust kunnen stellen

en gezegd al;s er wat is mag je altijd bioj me komen

al is het midden in de nacht

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.