Uit het leven gegrepen.

Door Shasja Angel light gepubliceerd op Friday 07 October 09:21

i4ULMCxlUGOQIk9CQvz6cEqoSgiJGqz9.jpg

 

Ken je dat gevoel? Dat je hoofd zo vol zit dat je eigenlijk niet weet waar je beginnen moet met schrijven? Nou op dat punt zit ik nu, allerlei dingen in mijn hoofd waar ik eigenlijk wel over schrijven wil. Dan blijft de vraag over wat  zal ik nu gaan beschrijven, wat is het belangrijkste wat er nu uit moet? Gebeurtenis van weleer? Een liefde waar ik nooit in mee gegaan ben. Gewoon omdat ik toen nog geen kleur wilde bekennen, en ik niet van het meisje wist of ze me trouw zou blijven? Een sprong die ik nooit gewaagd heb gewoon omdat de tijd nog niet rijp was. Had mijn leven er dan heel anders uitgezien wanneer ik het wel gedaan had? Vermoedelijk wel........

Wat kun je als mens soms mijmeren over dingen die anders gekund hadden. Het leven bestaat uit keuzes maken, en of die keuzes goed of slecht waren? Ach ja opdat moment leek het schijnbaar een goede keuze. Mijmeren over zulke dingen heeft eigenlijk geen zin, want de klok is immers niet terug te draaien. Toch kun je het niet altijd voorkomen. Een heftig weekje deze week, een goede vriendin van mij die al bijna 2 weken in het ziekenhuis ligt. Ik probeer haar te steunen door contact met haar te houden via Facebook en af en toe een gedicht voor haar te schrijven. Meer kan ik niet doen. Vermoedelijk is het genoeg.

In een week tijd kan er veel gebeuren, je rolt van de ene gebeurtenis in de ander. Het leven is immer constant beweging. Iets waar ik al vaker over geschreven heb. Ik hoef me als moeder en mens niet te vervelen. Want het vergt constante inspanning. En mijn slimheid en handigheid komt dagelijks aan de orde. Gelukkig ben ik vindingrijk en heb ik vaker voor heter vuren gestaan. En de oplossing ligt dan ook meestal binnen handbereik. Maar goed het is niet altijd even makkelijk.

9wEPm54DnL5HEalnbd8wPCMg7EHdfmmr.jpeg

Zo schrok ik begin deze week heel erg, mijn dochter van 14 heeft dit schooljaar een nieuw meisje in haar klas gekregen. Nog een jong ding die afgelopen weekend 13 geworden is. Een meisje waar ik als moeder zijnde niet zo'n heel goed gevoel bij krijgt. Ze is niet helemaal vertrouwen of zo. Maar goed mijn dochter probeerde voor elkaar te krijgen dat dit meisje in een weekend bij ons zou gaan slapen. Dit gaf me geen goed gevoel dus ik weigerde. Ergens ging er een alarm af. Tijdens de maaltijd vertelde ze mij een verhaal waardoor mijn haar recht op ging staan......

Dat meisje heeft via internet een 'vriendje' ontmoet/contact gekregen. De appen elke dag, nu hadden ze al een keer een afspraak gemaakt, maar dit had de moeder van het meisje niet goed gevonden omdat ze het niet helemaal vertrouwde. De 'jongen' komt helemaal uit Limburg, en dat alleen al roept twijfels bij mij op. Hij komt deze kant op met een vriendje die ook 13 is. Twee toch wel jonge jongens die het hele land door reizen alleen met de trein om een meisje te ontmoeten?Dat geeft toch vraagtekens.

Maar goed deze jonge dame heeft dus stiekem een afspraak gemaakt en wilde dat via hier vandaan voor elkaar krijgen. En mij dochter moest dan maar mee. Mijn dochter was nu veilig maar hoe zat het nu met dit meisje? Wat nu als het inderdaad niet deugde? Ik wist het nu en voelde me verantwoordelijk. Uiteindelijk nam ik de beslissing om contact op te nemen met hun mentor. Deze man was blij dat ik hem waarschuwde en zou het verder regelen.

Inmiddels heb ik te horen gekregen dat de moeder het nu wel weet, het meisjes broer heeft het aan hun moeder verteld. Nu gaat mams mee naar het station, ik laat het nu verder los, al ben ik wel benieuwd hoe het afloopt.Zo kom je van de ene emoties in de ander, voor twee dagen terug afscheid moeten nemen van één van onze hamsters. Sinds een aantal jaren vang ik hamsters op die een nieuw huisje nodig hebben. Deze beestje blijven tot hun dood bij me. Nooit meer dan 7.

fTJ8T5FGogaVAmYlrqzPBUvjz6osXBAl.jpg

Hamstertjes worden niet zo heel oud, gemiddeld  2 tot 3 jaar, net als bij mensen sterven ze ook weleens jonger. Dus regelmatig moet we dan ook afscheid nemen van zo'n beestje. Maar het verdriet is het waard. Wanneer ik dan weer een andere hamster een nieuwe kans geef en ik zie hoe blij het diertje is met zijn nieuwe grote kooi. Hoe die op mijn stem reageert en hoe geweldig die het vind om eruit gehaald te worden. Voor een knuffel, of heerlijk lopen in een bal over de grond. 2 keer per dag worden ze er sowieso uitgehaald.  Dat geeft zoveel voldoening.

Tuurlijk doet het elke keer weer pijn bij een afscheid, ik jank even, droog mijn tranen en knuffel de overgebleven hamster nog eens extra. En ik ga weer door. 

​Shasja

​​Kijk ook op mijn site

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Shasja, goed van je om naar je gevoel te luisteren en als dat niet prettig is klopt het vaak niet ,je kan niet alert genoeg zijn denk ik dan.;-))
Klopt helemaal ;-)
Overbezorgd is gelijk aan isolatie. Maar wanneer is er sprake van overbezorgdheid? Een afweging tussen gegevens en vertrouwen. Een gevoel kwestie dus.
Inderdaad een gevoelskwestie. Vaak is dat het enige wat er is. Ik luister naar mijn gevoel.