Dorpsgek op de fiets

Door Jacqueline de Lange gepubliceerd op Monday 03 October 15:28

iedere stad of dorp kent zo van die mensen die er zo frappant uitzien of zich gedragen dat je er niet omhen kunt

je kent ze niet,ze hebben de bijnaam de dorpsgek

,maar zijn ze ook gek??om de dooie donder niet

extreem in hun manier van doen wat hen zo uniek maakt en speciaal,een ere titel

in mijn oude woonplaats Bergen NH haddenw e Pieter Gootjes de dorpsdichter op zijn oude vouwfiets,in alle kroegen en in de kerk kende men Piet

zijn schaterlach met weinig tanden in de mond,

en zijn extreme dichtkunst

waar wat te vieren was kwam Piet uitbundig ten tonele,

hij schuwde de aandacht niet en stond graag in de belangstelling

In zijn jeugd was hij vaak gepest en stond hij in de hoek,

niemand zag hem staan en nu was hij de man die de gevoelens van het dorpsgebeuren vertolkte met de nodige drank op was alles jolijt

en de handen op mekaar

een mop,een grap

en Piet was weer happy

maar was hij echt happy??

Nee zijn leven was een zaamheid,

als het applaus verstomde was zijn huisje kil,koud,muf en stil

in de kroeg een paar jonkies om vervolgens weer op zijn oude fiets huiswaarts te gaan

wat wachtte hem,wat dreef hem

de eer en het publiek

zijn hart was verscheurd van verdriet en treurnis

Toen hij dan ook zweeg en de aarde verliet waren er weinigen rond zijn kist

de stilte voelbaar en in gedachte hoorde ik het nummer van Ben Cramer,de clown

dat was Piet de nar de pias en pleine publiek maar zelf eenzaam en verlaten

zijn pen en papier beste kameraad,

zij stelden hem nimmeer teleur

bij hen was elk geheim veilig

Als ik nu na jaremn nog wel eens oude foto's van mijn jeugd zie,kom ik Pioet tegen,zijn aanblik brengt een grijns om mijn mond,

je was een kanjer Piet

dopsgek op je fiets

stad en land struinde je af

en die ene zin dat kleine gebaar dat was jij

Piet makker kameraad

proost sante

de handen op mekaar en dijenkletsen maar

aan het strand stil en verlaten stond jij vaak te turen naar de horizon

wat je er zocht alleen jij kon het weten daar sprak je nooit over

als je jouw wat vroeg week je af van het onderwerp en was het lachen gieren brullen

jaja die lach zo leerzaam,en bulderende ontlading

zo kon jij de dopsgek om de donder neit gek doorfietsen

op je vouwfietsje

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel mooi verwoord