Het zijn gewoon heel veel kleine druppeltjes.

Door Knokker gepubliceerd op Saturday 01 October 03:00

 030b166bdae1c72de8c52d0e81f2358f_medium.

             

                       I was up, I was down, I was almost everything.....

Als je mij niet kent, dan zo je denken dat ik niets mankeer. Maar ik heb wel een mankement. Ik heb een burn out. Zo klaar als een klontje. Ik heb in mijn leven heel wat voor mijn kiezen gehad, en nu is het over en uit voor nu. Je komt je echte ware vrienden tegen nu. Ik probeer zo goed mogelijk door te gaan. Vorige week had ik had ik een top week. Ik ben begonnen met lopen. Eerst drie kilometer, van de week vier kilometer. Deze week...nauwelijks een kilometer. 

Mijn lijf is zo gruwelijk moe, maar ik kan niet slapen. Mijn maag knort, en probeer goed te eten. Mijn gezin is lief, ik probeer het ook te zijn. Wat ik het ergst van alles vind is dat ik mijn glimlach mis. Contact met de buitenwereld. Ik ben veranderd in een bang mensje. 

Zoveel adviezen, zoveel lieve woorden. Maar zo weinig visite. Ik ben alleen, en voel mij zo eenzaam. Facebook of schrijven is mijn contact met de buitenwereld. Al die lieve berichtjes zijn net als beterschapskaartjes voor mij. Tuurlijk zitten er ook tjakka mensen tussen, maar ben er nog niet aan toe om tjakka te roepen. 

Er moet veel gebeuren om alles om te draaien, ik neem de tijd ervoor. Luister naar mijn lichaam, en doe waar ik mij prettig bij voel. Ik weet dat ik hier sterker uit ga komen. Maar ik weet niet hoelang dat duurt. Ik leef met de dag. 

Alles wat ik ervaar als negatief dat donder ik aan de kant. Het is nu mijn beurt om te worden wie ik eigenlijk ben. 

Als je je arm breekt en je hebt gips, ooh, dan is er zichtbaar iets aan de hand. Het is bij mij niet zichtbaar, en ooh, wat ben ik daar (niet altijd) blij mee.

Volgende week neemt een goede vriend mij mee naar de Ardennen, lekker relaxen. koppie leeg maken. Belangeloos en puur uit zijn hart. Fenomenal is dat. Ik leef er naar toe, ben blij dat ik iets om naar uit te kijken heb. Ga er zeker over schrijven. Ik mis het schrijven enorm. Er komt niet veel soeps uit mijn vingers. (Ben al blij dat ik dit heb geschreven).

Ik wil mij later meer verdiepen in mensen met een burn out helpen. Want mensen met een burn out worden vaak niet goed begrepen. Het is altijd waard om te blijven vechten. 

Word vervolgd.. 

Liefs Knokker alias Monique.

 

              84b9f8c41fe0d67a87a3ef12033beb77_medium.

 
 0
 
 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het gebeurt regelmatig dat iemand die een ervaring hebt gehad met iets en het verder gaat toepassen betreft een beter inzicht te geven om anderen te kunnen helpen.