De herinnering blijft..

Door Jacqueline de Lange gepubliceerd op Thursday 22 September 20:06

Vanmiddag sprak ik een oud tante van me,via chat op facebook,

ik had haar jaren niet meer gezien,of enige vorm van contact gehad

Ik tikte haar naam in en trok de stoute schoenen aan,stuurde haar een berichtje

Tot mijn grote verbijstering kreeg ik antwoord

ze was zo blij...

We haalden herinneringen op aan vervlogen tijden

Hoe ik als kind speelde bij haar broer en schoonzus,mijn oom en tante in Wassenaar

Ik was een kind en de hele wereld lag open,dacht dit gaat nooit meer voorbij

de grote tuin waar je hutten mocht bouwen,de dieren voeren

mijn eigen groente tuintje

en in de vakanties was ik bij hen

een feestje elek keer weer

ze waren ale een vader en moeder voor mij

hun zonenen waren respectievelijk 6 en 5 jaar ouder dan ik

dat maakte niets uit we speelden samen,maakten muziek en waren creatief bezig van de veroege morgen tot de late avond

dan in het grote bad,thuis hadden w ee en douche,dus lekker dobberen in het water

En als het regende op de bank liggend luisteren anar oude plaatjes van Annie M G Schmidt,Jup en janneke,ik kende alle liedjes en zong ze mee

naar madurodam,de pier in Scheveningen of naar het strand

Daar in Wassenaar zag ik als kind voor het eerst van mijn leven een zwerver die eten zocht in een vuilnisbak

In de grote schoolvakantie mocht ik mee naar het buitenland,heb door hen heel Europa gezien

......................

En dan word je puber en we zagen elkaar steeds minder,

mijn tante werd ernstig ziek,

een strijd die ze niet kon winnen

ze overleed veel te jong aan de gevolgen van kanker

Ik heb gehuild aan haar graf,waarom zij

ze was zo lief en haar handen zo zacht net als haar stem,zo vertroostend

ze had het zwaar maar liet het nooit merken

die stille lieve woordjes verstomden,nooit meer

de herinnering blijft............................

 

Mijn leven ging verder,mijn vader werd ernstig ziek en overleed na een lang ziekbed in 1989,mijn ook kwam regelamtig bij ons,maar de band tussen hem en mijn moeder ronduit slecht

mijn neven zag ik amper nog

en nad edood van mijn vader en de uitvaart heb ik z nooit meer gezien

wel vaak contact gezocht maart het was weg over en uit

..................................

Het leven heeft ons allen niet gespaard

Pas kreeg ik bericht dat mijn oom was overleden

mijn moeder en ik werden niet gevraagd bij de uitvaart

Mijn oud tante was er ook niet bij,we hebben heeel lang gepraat en herinneringen opgehaald,en kwamen beiden tot de conclusie dat we moeten doorleven metd e herinneringen ,hoe pijnlijk het ook vaak is

het is niet anders

De herinnering blijft

af en toe een traan als ik kijk in het oude foto album

waar is die tidj van weleer gebleven

in rook opeggaan en dat door een stomem ruzie

bemiddeling heeft niest geholpen het is over en uit

het boek van twee families gaat dicht

als herinnering voor het nageslacht

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.