Quarterlife crisis / sociale druk

Door Liesss gepubliceerd op Sunday 04 September 05:10
Sinds lange tijd weer een artikel. Ik voel ineens de druk om te schrijven weer aanzienlijk opborrelen. Waar ik namelijk de laatste tijd tegen aan hik is het feit dat ik last heb van de sociale druk. Ik merk dat ik veeleisend ben en eigenlijk een perfect leven wil leiden. Terwijl ik 21 jaar ben en zou moeten genieten van het leven. Misschien ben ik wel vroegtijdig in de quarterlife crisis beland. Steeds vaker vraag ik mezelf af of dit is wat ik wil. Beslissingen nemen worden belangrijker voor mij en ik wil zo graag de juiste afweging maken. Iedere beslissing lijkt enorm, alsof mn leven dan wordt bepaald door die ene beslissing die ik neem. Ik word er bijzonder depressief van. Diep in mn hoofd weet ik wel dat een dergelijke beslissing niet mijn hele leven hoeft te bepalen. Het levenspad dat ik bewandel heb ik nu en ook zeker nog in de toekomst zelf in de hand, dat wordt niet bepaald door een keuze in bijvoorbeeld welke master ik over 2 jaar wil volgen. Zo dwing ik mezelf om een halfjaartje in het buitenland te studeren of om vrijwilligerswerk te doen. Dit, omdat dat dan weer zo goed zou staan op mn cv. Soms weet ik niet eens of ik iets serieus echt leuk vind of dat ik het doe, omdat het me 'goed en verstandig' lijkt voor mezelf, of in het geval van de keuze tot vrijwilligerswerk: ' goed voor de wereld om me heen'. Begrijp me niet verkeerd, dat halfjaartje in het buitenland was uiteindelijk geweldig en ik had het niet willen missen. Maar of ik het voor mezelf heb gedaan, voor mn cv of omdat twee vriendinnen van mij ook in het buitenland hebben gestudeerd is eerlijk gezegd voor mezelf ook een raadsel. Ik maak keuzes eigenlijk altijd op rationele basis. Eigenlijk kan in concluderen dat ik niet vertrouw op mn eigen intuïtiegevoel. Aan de ene kant ben ik van mening dat sociale druk wordt opgelegd door sociale media als Facebook. Door mijn tijdlijn scrollende valt me dan op dat ongeveer al mn vrienden in het buitenland zitten: de een zit voor een halfjaar in China, de ander in Indonesië, weer een ander in Amerika en zo zit er nog iemand in Australië. Tja, wie ben ik dan om achter te blijven in deze trend....

Waarom zijn mensen toch altijd bang om dingen te missen en achter te blijven op de rest van de omgeving. Net als het fenomeen dat je alleen de leuke dingen over jezelf op Facebook deelt... soort bewijsdrang om te laten zien hoe leuk jouw leven eigenlijk wel niet is. En ik? Ik doe er gewoon vrolijk aan mee..... want ik moet ook even mn o-zo-leuke leventje delen!

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.