Wat een nacht

Door Nicolettepietersen gepubliceerd op Wednesday 31 August 08:41

Papa  en mama hebben een bruiloft, dus Nikita en Christiaan komen logeren. Spannend want Christiaan heeft dat nog nooit gedaan en wíl dat eigenlijk ook niet. Maar we hebben gezamelijk besloten dat hij zich maar een keer aan moet passen, één nachtje moet kunnen.

De kindjes komen gewapend met luchtbedden en slaapzakken, vastbesloten er een feestje van te maken. Ze mogen samen op één kamer slapen en wonder boven wonder slagen opa en ik erin ze rond acht uur op bed te hebben en is zowaar alles stil. We zijn tevreden en verwachten geen problemen want ze slapen altijd door. Als we zelf naar bed gaan zetten we de babyfoon op het nachtkastje, je weet nooit.

Om kwart voor drie schrik ik wakker. Hoor ik iets? Ja, er huilt er één. Ik sluip naar boven en ja hoor: zacht gesnik. Denkend dat Christiaan niet kan wennen ga ik gauw het kamertje binnen en merk tot mijn verbazing dat het Nikita is.

‘Oma, er zit hier een spook’ snikt ze als ik bij haar kom zitten.

‘Zal ik die even wegjagen?’ stel ik voor. Ik voel haar heel hard knikken in dat donkere kamertje. Dus ik maak allerlei wegjaag bewegingen en mompel wat bezweringen, weg spook. Nikita wil wel weer slapen en ik ga gauw m’n bed weer in. Om kwart óver drie: weer gehuil, dit keer harder. Ik hol nu naar boven want ik wil echt niet dat ze haar broertje wakker huilt.

‘Oma, ik hoor een eng geluid’

‘Weer dat spook?’ vraag ik.

‘Nee die is weg, maar een geluid’ legt ze uit.

‘Zal ik de ventilator uit zetten, het is niet meer zo warm’ stel ik voor. Zo gezegd, zo gedaan en we gaan weer slapen. Om tien over half vier weer gehuil.

‘Oma, ik wil liever in m’n eigen kamertje’ zegt ze deze keer.

‘Kom maar, dan ga je toch daar liggen ’zeg ik

‘Ja maar, Christiaan is hier’

‘Die slaapt joh, geeft niks’ probeer ik haar gerust te stellen. Maar dat helpt niet. Ze wil in haar eigen bed, in haar eigen kamertje maar toch eigenlijk bij haar broertje blijven want ‘die vindt het eng hier’. Nou broertje slaapt als een roosje en verroert zich niet!

Ten einde raad stel ik voor dat Nikita bij ons komt liggen. Ik zeg nog: ‘denk erom hoor, opa snurkt!’ , maar dat geeft niks. Ze klautert bij ons in bed en slaapt zodra haar hoofdje het kussen raakt.

En daar lig ik dan: klaarwakker van alle drukte. Opa ligt weer een heel bos om te zagen en tussendoor hoor ik zachte snurkgeluidjes van Nikita. Ik ben gefocust op de babyfoon, die zacht ruist en ik hoop maar dat dat zo blijft en dat kleine mannetje boven lekker slaapt. Het lijkt wel of de CPAP, het apparaat wat mijn luchtwegen open moet houden, meer geluid maakt dan anders. Dan piept ook nog de deur, want het waait nogal hard buiten. In verbazing lig ik naar al die geluiden te luisteren en bedenk dat ik een schrijfopdracht heb liggen waar ik m’n zintuigen bij moet gebruiken. Nou dat zal wel lukken, dus in m’n hoofd ga ik vast ‘schrijven’.

Om kwart voor zes zegt Nikita: ‘oma, ben je ook wakker, zullen we opa wakker maken?’

‘Hmmm laat hem nog maar even slapen joh, zullen we nog even lekker blijven liggen?’ stel ik voor. Ze knikt en valt zowaar weer in slaap. Maar om half zeven is het gedaan, we gaan naar de keuken  en ze is weer zichzelf, kletst me de oren van het hoofd en ondertussen ruimen we de afwasmachine uit. Dan hoor ik ineens geluid boven, voetjes die heel hard over de grond hollen. Ik ga onderaan de trap staan en roep :’goeiemorgen Christiaantje lekker geslapen?’

‘Ja’ zegt hij ‘oma, logeren is leuk!’

 

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.