Waterpret

Door Ruud-de-Vries gepubliceerd op Thursday 18 August 21:56

Ieder jaar is het weer een beetje feest. Tijdens de vakantie samen met mijn zoon naar het zwembad op de camping. Ook dit jaar heeft het jaarlijkse ritueel weer plaatsgevonden.

Bij het betreden van het zwembad kwam de beklemmende vochtige warmte mij al tegemoet. De feestelijke atmosfeer was dus duidelijk aanwezig. Vol goede moed perste ik mijzelf in het altijd weer veel te kleine badhokje om mijn zwembroek aan te trekken. De uitdaging daarbij is om alle kleding op een soort van kledinghangertje te krijgen, om daarna dit hangertje naar een kluisje te verplaatsen zonder dat je onderweg kleding laat vallen op de altijd kletsnatte zwembad vloer.

Dan even douchen en het zwembad in. Het eerste is gemakkelijker dan het tweede. Dat wil zeggen, het douchen is lekker warm, dus niet zo moeilijk, het zwembad is ijskoud dus erg moeilijk. Voor mij moeilijk, om alles even duidelijk te stellen. Zo als gewoonlijk springt mijn zoon gelijk in het water terwijl pa niet verder komt dan zijn grote teen om te dan te constateren dat er ijs in het zwembad ligt in plaats van het te verwachten water.

                              

Terwijl ik steeds dapperder werd door stukje bij beetje steeds dieper het water in te gaan springen de zwembad bezoekers rondom mij in het water. De ijskoude waterspetters die hierdoor werden gecreëerd  deden mij regelmatig terug deinzen. Dapper als ik nu eenmaal ben zette ik door, en na een tijdje, mijn zoon en ik strijden nog om de exacte tijd, zwom ik in het toch wel heerlijke water.

Maar aan alle pret komt nu eenmaal een einde. Mijn zoon en ik besloten dat het voor deze keer genoeg was en gingen ons weer aankleden. Ook dat is een geweldige ervaring. Het kledinghangertje werd uit het kluisje gehaald waarna met de groots mogelijke voorzichtigheid, om maar geen kleding te verliezen, een badhokje werd opgezocht waar ik druipend van het water heel voorzichtig mijn handdoek van het hangertje probeer te halen. Uiteraard valt net mijn onderbroek van het hangertje. Precies in de door mijzelf gecreëerde plas water in het badhokje. Waarom overkomt mij nu zoiets.

Uiteindelijk heb ik na veel geploeter in het veel te kleine badhokje mijn kleren weer aan. Kletsnat van het zweet loop ik ongemakkelijk in mijn natte onderbroek naar de uitgang waar mijn zoon met een gelukkige glimlach op mij staat te wachten. Daardoor weet ik weer waarvoor ik dit allemaal heb doorstaan.

Er gaat niets boven een dagje zwemmen met mijn zoon.   

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Cool! Blijvend mooie herinnering.
Ruud, kan je je eigen dan niet eerst opwarmen in het pierebadje?
Ligt daar dan minder ijswater?
Het is niet zo diep Ruud en daardoor is het dus niet zo koud.
Je winterteen wordt dan een jubbelteen.
Maar goed dat die teen geen watervrees had, anders was je nooit zo ver gekomen.
Ik ben dan ook heel trots op mijn teen ;-)
ja zeer herkenbaar vooral die grote teen.
Ook daarom zwem ik alleen in zee en soms hier in het MRC met revaliderende militairen en dat is echt fun om te doen.