Herinneringen

Door Shasja Angel light gepubliceerd op Sunday 14 August 12:14

Is al weer ruim 20 jaar geleden dat ik voorgoed afscheid moest nemen van mijn oma. En ook al had ze een mooie leeftijd, ik mis haar nog regelmatig. Mijn oma die zoveel gedaan heeft toen ik nog heel klein was. Mede dankzij haar, (want zij was mijn mooiste jeugd herinnering) gaf me dat de kracht om de duistere schimmen van het verleden te verslaan. Maar dit stuk zal niet gaan over hoeveel ik van haar hield, maar met name de wrange smaak rondom haar dood. Ergens in april 1996 kreeg ik laat op de avond telefoon van mijn oudste oom. Een kort telefoon gesprek dat mijn oma de zoveelste hersenbloeding had gehad. Mijn oma lag eerst nog in een coma, later kwam ze daar weer uit.

De familie banden waren op zijn zachts gezegd niet erg goed, met name tussen oma en haar dochters. Mijn moeder was het jongste kind, en ongewild was ze mee gesleurd in het geruzie wat tussen haar moeder en dochters was ontstaan. Dus op het moment van haar hersenbloeding had ze sommige dochters al maanden ,soms jaren niet meer gezien. Dat dit kwaadbloed had gezet onder de kinderen onderling mag duidelijk wezen. De jongens haar zonen droegen moeder op handen. Uiteindelijk bracht haar sterfproces de kinderen weer bij elkaar. In de periode van haar sterven was er iets veranderd aan haar energie/houding dat wat hier in bed lag was puur, er was geen besef meer tussen goed en kwaad. Haar energie was puur als dat van een baby. Helaas had niet iedereen dit door. Ze zagen daar nog de vrouw liggen van toen..........

Echter mijn mams zo puur als een kind voelde deze verandering duidelijk aan. De rust in haar was wedergekeerd en het boze wat ze al voor haar moeder gevoeld had, was verdwenen als sneeuw door de zon. Haar liefde voor deze vrouw was intens en wat geweest was deed er niet meer toe. Ik aanschouwde en voelde deze verandering. Op een ochtend ik was samen met mijn mams bij haar, op dat moment waren we alleen met haar. De sfeer was goed. Mijn moeder sprak liefde volle woorden tegen haar zo als je tegen een baby doet. De sfeer werd kouder toen de deur open ging. Daar stonden de twee oudste zusters de blik die naar ons toegeworpen werd, was koud en hard. Mijn oudste tante zei; “ Greet toch!” Mijn mams keek verschrikt op en zei: “Zie je dan niet hoe lief ze is?!”

Er werd wat gehakketakt en het had maar weinig gescheeld of er was een slaande ruzie ontstaan, zelfs oma kreeg het mee. Ze maakte een bromgeluid. Mijn tantes verlieten uiteindelijk de kamer toen ik even later naar buiten ging om een sigaret te roken, kwamen zij naar mij toe. Zij maakte me duidelijk dat we niet langer welkom waren bij oma want zij waren er nu. En of ik dat niet even aan mijn moeder wilde vertellen. Het werd duidelijk dat zij niet de confrontatie met mijn moeder aan durfde dus ik moest het maar doen. Ik zal de pijnlijke details overslaan, dus uiteindelijk verlieten mijn moeder en ik het bejaardentehuis. Met een gevoel dat we oma achter lieten bij twee monsters..........

 

Shasja

Kijk ook op mijn site

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Bewaar de mooie momenten die voor jou belangrijk waren.
Ja inderdaad ;-)
Wat een vreselijk gebeuren en ja, oude ruzies hakken erin xxx
Ja dat bleek. XXXX
Vreselijk, hoe ver oude ruzies kunnen gaan.
inderdaad.
Dat je over haar schrijft wil zeggen dat zij een diepe plaats heeft ingenomen in je hart en jullie onafscheidelijk zijn van de mooie jaren.
Er zijn erg veel van deze dergelijke situaties bij de mensen.
Hopelijk heb je een mooie foto van je oma.
Mensen kunnen ergerlijk schaamteloos onuitstaanbaar zijn.
In veel mensen zit een dubbele bodem tot je ze meer gaat kennen.
Ja ik heb een mooie foto van haar. ;-)

ben geen expert als het gaat om goede familiebanden. toch doet het mij telkens zeer, wanneer ik ergens lees/hoor, dat iemand zelfs op haar of zijn sterfbed geen rust word gegund. jammer, maar vaak zo weinig aan te doen.

ik denk/geloof dat zij nu haar rust heeft gevonden, waar ze dan ook mag zijn.
zij was belangrijk voor jou, en jij voor haar
ze is misschien dan wel weg van deze aarde,
maar als je diep in je hart kijkt, zal ze daar voor je zijn
en op je wachten

xxx
Klopt er is weinig aan te doen. Mensen zijn soms meedogenloos hard. Maar goed het is jaren geleden, weet zelf niet eens eigenlijk waarom ik dit schreef. Misschien toch omdat ik haar mis......Naar al die jaren nog steeds.

Men zegt het slijt, maar sommige personen ga je alleen maar meer missen nadat de tijd langer duurt.......

XXX
Wij zijn niet grootgebracht door mensen maar door de hond in de traditie. Geleerd op school. Dat bots behoorlijk niet alleen in ons als persoon, maar ook tussen de volkeren. De hond van de traditie de baas. Hij is de baas over het menszijn.
Wij mensen zijn niet de baas op aarde. Totaal onnormaal.

Onze hoogmoed, begeerte naar goud, macht en verering hebben we tot levensdoel gemaakt. De hond in de traditie, zullen we hem ooit de baas worden? Dat moeders de kinderen opvoeden en niet de hond in de traditie. Dat het samen leven tussen mensen de norm wordt?