Vervolg Jayden en zijn spirituele gave

Door Cherangel gepubliceerd op Saturday 30 July 14:11

Vorige week kon je lezen hoe de kleine Jayden (4) iedereen de stuipen op het lijf jaagt met alles
wat hij ziet en voelt. Met zijn verhaal, verteld door zijn moeder Cherie, won hij een gratis consult
bij spiritueel coach Patrick. Cherie hoopt dat hij haar zoontje, maar ook de rest van het gezin,
meer rust kan geven. Tekst: Isabel Beije - Fotografie: Maurits van Hout
V andaag komt spiritueel coach Patrick bij Jayden en zijn ouders op bezoek. Hij heeft juist dit gezin uitgekozen voor een reading,
omdat de wijsheid van de kleine Jayden hem zo
aanspreekt, maar ook vanwege de heftigheid van
Jaydens uitspraken over zijn eigen dood. Patrick
hoopt niet alleen de jongen, maar liever nog het
hele gezin verder te kunnen helpen.
Jayden wordt een beetje verlegen onder alle belangstelling. Hij drentelt op en neer tussen zijn vaders
laptop, waarop hij een spelletje doet, en de veilige
schoot van zijn moeder. Cherie legt intussen in grote lijnen uit waarom zij en Rob zich zorgen maken
om hun jongste zoon. Ze vertelt over Makker, over
de vele onzichtbare vriendjes en over de bijzondere
gave die Jayden lijkt te bezitten.
”Maar nu hij ouder wordt, gaat hij steeds meer merken dat hij anders is. Bijvoorbeeld dat hij mensen
ziet die dood zijn en die wij niet kunnen zien. En
dat hij anders praat dan andere kinderen. Hij lijkt
soms net een tachtigjarige! Laatst nog beweerde hij
dat hij een derde oog heeft. Geen idee waar hij dat
weer vandaan heeft gehaald. Niet van ons, want
wij kenden deze uitdrukking helemaal niet. ’Waar
zit je derde oog dan?’ vroeg ik. Hij wees tussen zijn
wenkbrauwen. Pas daarna kwamen wij erachter dat
het derde oog met een hoger bewustzijn en helderziendheid te maken heeft.”
Patrick knikt. ”Ik had het al op de foto gezien.
Het was inderdaad net alsof ik een oude man zag.
Jayden heeft absoluut een oude ziel. Dat verklaart
ook zijn wijze opmerkingen.”
Rob: ”Hij is vaak drie, vier stappen vóór op iemand
anders en hij kan heel driftig worden als hij zich
afgeremd voelt.”
Cherie vult haar man aan: ”Of wanhopig als hij iets
hoort of ziet wat wij niet horen of zien. ’Horen jullie
dat niet? Luister dan toch’, smeekt hij dan.”
”Ja, dat kan voor kinderen zoals Jayden heel frustrerend zijn”, zegt Patrick. ”Daarom is het belangrijk dat je met hem mee probeert te denken, dat je
als ouders wél inspeelt op wat hij zegt, anders zal
hij zich steeds vaker onbegrepen gaan voelen. En
dat is niet goed voor zijn ontwikkeling.”
Cherie knikt: ”Ik vind het moeilijk om ermee om te
gaan, daarom negeren we het vaak, maar ik merk
ook wel dat hij het fijn vindt als we hem serieus nemen. Dan wordt-ie ook losser.”
”Ja, dat geeft hem meer ruimte, want het is best heftig wat er allemaal met hem gebeurt”, antwoordt
Patrick.
”Ook voor ons”, zegt Cherie. ”Hij is zo anders dan
mijn andere kinderen op die leeftijd. Neem nou dat
ruiken aan de muren wat hij de laatste tijd doet. Hij
maakt iedereen bang met zijn gedrag en zijn opmerkingen. Maar ook de verhoudingen liggen scheef:
zijn broers en zus vragen dingen aan hém in plaats
van andersom. Dat kan soms wel grappig zijn, maar
dat klopt natuurlijk niet. Het is niet gezond.”
Patrick: ”Ja, ik geloof meteen dat het voor jullie allemaal best ingewikkeld is om hiermee om te moeten
gaan. Jayden is hoogsensitief, dat kan ik nu al zeggen. Wat dat ruiken aan de muren betreft, entiteiten staan vaak tegen een muur en kunnen zich ook
kenbaar maken door middel van geuren. Daarom
doet Jayden dat.”
Ook wat Makker aangaat, heeft Patrick een verklaring: ”Iedereen heeft een vaste gids bij zich. Ik denk
dat Makker Jaydens vaste gids is. Daarom ziet hij
hem ook zo vaak. Maar ik zal toch proberen om
hem iets meer naar de achtergrond te krijgen, omdat zijn aanwezigheid zo veel impact heeft op jullie
dagelijkse leven.”
Hij legt uit dat hij Jayden die middag zal leren hoe
hij ervoor kan zorgen dat hij geen last meer heeft
van zijn onzichtbare vriendjes en van de ’klopkabouters’, zoals Jayden ze noemt, de entiteiten die
hem bang maken met hun geklop ’s nachts.
”Daarom wil hij nooit in zijn eigen kamertje spelen of slapen”, vertelt Cherie. ”Omdat daar allemaal
geluiden zijn die hem bang maken. Hij slaapt elke
nacht tussen ons in. Eigenlijk heeft hij altijd problemen met slapen gehad. Al van baby af aan. Alleen
als we hem bij ons droegen of bij ons in bed legden,
was hij stil.”
Daar kijkt Patrick niet van op. ”Dat hoort erbij.
Al die entiteiten die hij waarneemt houden hem
wakker.”
Cherie knikt: ”Hij zegt ook vaak dat-ie stilte wil in
zijn hoofd.”
Op dat moment komt Jayden bij zijn moeder zitten.
Patrick richt zich nu tot hem. ”Jij ziet dingen hè?
Kun je vertellen wat je ziet?”
”Kabouters hoor ik en spoken”, antwoordt Jayden.
”Hoe zien die eruit?”
”Wit, grijs en zwart. Maar Makker moet niet weg!”
Patrick legt uit dat die kleuren kloppen. Hij is alleen niet gerust op de kleur zwart, die Jayden
noemt. Dat kan duiden op een negatieve energie.
Een entiteit kan bijvoorbeeld gefrustreerd raken als
hij de weg naar het licht niet kan vinden. ”Maar als
je zelf positief gestemd bent, kan er niets gebeuren”,
zegt Patrick als hij Cherie ziet huiveren.
”Hoe ziet Makker eruit?” vraagt hij dan aan Jayden.
DEEL 2 KAN PATRICK MET ZIJN PARANORMALE GAVE JAYDEN HELPEN?
oude ziel
Jayden
is een
© ©
Spiritualiteit
Jayden geeft een nauwkeurige beschrijving: ”Hij
heeft laarzen aan, een witte broek, aan de achterkant van de broek zit onderaan iets blauws, gele
sokken…”
Cherie lacht. ”Jayden praat heel vaak in kleuren.”
”Is Makker altijd bij je?” vraagt Patrick.
”Ja!”
”Hoe oud is Makker?”
”Zes.”
Volgens Patrick is het waarschijnlijk zo dat Makker
zes jaar is geworden en dat Jayden zich zo met hem
identificeert, dat hij nu denkt dat hij op zijn zesde
doodgaat.
Als Patrick even later vraagt of Jayden hem zijn kamer wil laten zien, stormt het jochie al de trap op.
Patrick volgt hem: ”Slaap je hier?”
”Heel erg soms.”
”Hoe komt dat?”
”Omdat ik steeds geklop hoor, aan die kant.” Jayden
wijst naar een hoek in zijn kamer.
”Doet Makker dat?”
”Nee, het is een kabouter met witte, enge ogen.”
”Vraag ’ns of-ie weggaat.”
”Dat doet-ie niet. En hij kan niet praten, alleen
kloppen.”
”Is het een jongen of een meisje?”
”Het is een jongen en een meisje en een vader en
een moeder.”
”Best druk”, zegt Patrick.
”En er zijn nog andere kinderen. Ze staan alleen
maar en ze kloppen. Ze weten niet of ik de goeierik
ben.”
”Weet je waarom ze dat doen? Ze willen geholpen
worden. Zullen we ze weghalen, zodat jij hier weer
kunt slapen?”
Jayden knikt. ”Maar niet die lieve Makker.”
Van Patrick mag Jayden aan Makker vragen of die
ze voor hem wil wegsturen. ”Hoger dan de zolder,
zelfs nog hoger dan de lucht!”
Patrick concentreert zich op die ene hoek in Jaydens
kamer. ”Zo, kom nu eens kijken, is die familie
weg?”
Jayden kijkt en knikt.
Rob en Cherie hebben al die tijd met groeiende verbazing vanaf de gang toegekeken.
”Hij komt hier bijna nooit meer,” vertelt Cherie.
”En áls hij er al is, zal hij nooit tegen anderen praten over wat hij hoort en ziet. Tegen niemand. Dat
is iets van hem. Dat hij daar nu een hele tijd met
Patrick is geweest en hem van alles heeft verteld is
echt uniek. Ik ben stomverbaasd.”
Patrick legt Cherie uit dat hij in contact kan treden
met de entiteiten en ze kan wegsturen. Dat heeft hij
nu een paar keer gedaan, terwijl hij tegelijkertijd
ook met Jayden en Cherie praat.
”Daarom is dit ook zo vermoeiend voor mij. Ik doe
maar één reading per dag. Ik moet namelijk voortdurend schakelen tussen deze en de andere wereld,
die ook gewoon hier is. Maar ik snap best dat dit
moeilijk te bevatten is, als je dit zelf niet kunt waarnemen. Soms krijg ik een soort filmpje te zien. De
familie in de kamer van Jayden zijn bijvoorbeeld
slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Schiedam
is gebombardeerd en er zijn hier veel slachtoffers
gevallen.”
Cherie knikt. Ze kent de geschiedenis.
”Is een van de oma’s overleden?” vraagt Patrick
even later, als hij in de ouderslaapkamer staat. Hij
ziet een oudere mevrouw tegen de muur staan. ”Als
Jayden de muur knuffelt, zal hij waarschijnlijk zelf
op dat moment ook omhelsd worden. Alleen zien
jullie dat niet.”
Cherie vertelt het verhaal van haar oma, die Jayden
volgens zijn eigen zeggen hier altijd kusjes komt
geven.
Jayden is intussen al naar beneden gegaan. Volgens
Patrick heeft hij wel begrepen hoe hij in het vervolg
met de klopgeesten kan omgaan. Rob vertelt even
later hoe Jayden de kamer binnenkwam. Hij had
diep gezucht en gezegd: ”Pff… eindelijk!”
Patrick spreekt met Jayden af dat hij vanaf nu weer
zal proberen in zijn eigen bed te slapen.
”En als ze toch komen, weet jij nu wat je moet doen.
Je moet ze dan wegsturen.”
Jayden knikt. Patrick en hij schudden elkaar de
hand om de afspraak te bezegelen.
”Het zal even tijd nodig hebben”, zegt Patrick tegen
Jaydens ouders, ”maar dan zal hij weer in zijn eigen
natuurlijke dag- en nachtritme komen. Dat is veel
beter voor hem en natuurlijk ook voor jullie, want
dit kost jullie ook veel energie. Ik heb de entiteiten
weggestuurd en dat zal hem zeker rust gaan geven.
Hij weet nu ook hoe hij dit zelf kan doen. In de loop
van de komende twee weken zullen jullie merken
dat er meer rust in huis komt. Ik heb ook een energetisch veld om het huis heen gelegd. Dat dient als
een filter, zodat entiteiten niet gemakkelijk meer
binnen kunnen komen.”
Volgens Patrick zal bij Jayden het lijntje met de andere wereld niet verbroken worden als hij ouder
wordt, omdat zijn vermogens heel sterk ontwikkeld
zijn. Maar hoe weet je nu dat dit geen kinderfantasie is?
Patrick: ”Als dat zo was geweest, hadden Cherie en
Rob zich niet zo vaak onbehaaglijk gevoeld in hun
eigen huis. En ook het feit dat de andere kinderen
zich angstig voelen, is een teken dat we hier niet zomaar met een fantasierijk kind te maken hebben.”
Patrick geeft de ouders voor alle zekerheid nog een
vragenlijst om te kijken of Jayden inderdaad hoogsensitief is, zoals hij vermoedt. Later zullen ze dan
van hem een adviesbrief krijgen, waarin staat hoe
ze het beste met hun jongste zoon kunnen omgaan.
Volgens Patrick wordt er ook op scholen gelukkig steeds meer rekening gehouden met kinderen
die hoogsensitief zijn. Een positieve ontwikkeling,
vindt hij. Patrick werkt veel met zulke kinderen.
”Ik weet uit eigen ervaring hoe belangrijk het is om
ze door bepaalde fasen heen te helpen, zodat ze op
latere leeftijd niet vastlopen. Ik heb me als kind altijd erg onbegrepen gevoeld, waardoor ik me later
heel sterk ben gaan afzetten tegen mijn ouders. Als
eerder duidelijk was geworden wat er met mij aan
de hand was, waren veel dingen in mijn jeugd heel
anders gelopen. Vandaar mijn drijfveer om kinderen zoals Jayden te helpen. Jullie zijn er op tijd bij
en jullie staan er open voor, daardoor kunnen veel
problemen worden voorkomen. Als het goed is zul
je binnen een tot twee weken al een verbetering van
de situatie moeten zien.”
Cherie merkt nu al verschil. Volgens haar is Jayden
de hele morgen ongekend rustig gebleven.
”Ik ben heel benieuwd of de veranderingen de komende weken doorzetten. Ik hoop zo dat deze reading geholpen heeft. Jayden had echt hulp nodig,
hij werd gek van zichzelf. Ja, en wij ook wel een
beetje van hem!”
In de loop van de komende weken zal er meer rust komen in huis
’Er zijn ook nog andere kinderen.
Ze staan alleen maar en ze kloppen,
ze weten niet of ik de goeierik ben’
’Jayden had echt hulp nodig,
hij werd gek van zichzelf. Ja, en wij
ook wel een beetje van hem!’
© ©
Spiritualiteit
Een week na de sessie…
Cherie: ”Na de reading waren we heel erg moe. Rob
heeft samen met Jayden maar liefst drie uur op de
bank liggen slapen! Dat was lang geleden, want
Jayden slaapt al lang niet meer ’s middags. Het was
net alsof alle vermoeidheid er ineens uitkwam. We
zijn inmiddels een week verder en ik kan nu al zeggen dat er veel is veranderd. Ik weet niet wat en
hoe Patrick het gedaan heeft, maar er is veel meer
rust. Op alle fronten. De tweeling is niet meer bang.
Ze durven weer naar de zolder om de cavia’s eten
te geven en ze durven ook weer in de badkamer
hun tanden te poetsen. ’We voelen ons weer veilig’, zeiden ze laatst. Zijn zus, die geen nacht doorsliep, slaapt nu gewoon door. En - last but not least
- Jayden slaapt in zijn eigen bed! Na vier jaar! Wat
niemand voor elkaar heeft gekregen, is Patrick gelukt. Hij slaapt ook heel goed, we horen hem zelfs
snurken. ’Het is helemaal stil in mijn kamer’, zegt
hij. ’Makker slaapt naast me, maar ik hoor geen geluidjes meer. Ik vind mijn eigen bed veel leuker dan
jullie bed. Ik hoor jullie wel, maar ik heb nu meer
privacy.’ Daar moest ik wel om lachen. Ja, wij eindelijk ook, na vier jaar!
Zelf ben ik ook een stuk rustiger geworden. Ik voel
geen aanwezigheid meer als ik in huis bezig ben,
wat ik eerst wel voelde.
Jayden staat volgens Patrick heel open voor entiteiten, maar door die energetische filter die hij om het
huis heen heeft gelegd, lijkt het alsof niemand meer
dicht bij hem kan komen. Hij ziet nog wel kinderen
die wij niet zien, maar hij zegt dat ze niet meer tegen hem praten.
Ja, Jayden is ook veel rustiger geworden. Makker is
er nog steeds, dat wel, maar het lijkt net alsof Jayden
hem toch wat meer los kan laten. Zo mag Makker
eerder naar bed dan hij. Ook hoefde Makker niet
mee toen hij begin deze week voor het eerst naar
groep 1 ging. Hij mocht bij mij thuis blijven. Daar
was ik deze keer wel blij mee, want ik vind het toch
een beetje vervelend als Jayden in een volle klas tegen een onzichtbaar iemand gaat praten.
Het was de eerste schooldag trouwens meteen prijs.
De kinderen mochten hun eigen stoeltje zoeken. Op
elk stoeltje stond een naam. Jayden wees meteen het
stoeltje naast de juf aan. ’Dat is mijn stoel.’ Dat kon
hij niet weten, want toevallig stond die stoel omgedraaid. De sticker met zijn naam was niet te zien,
maar hij had wel gelijk. Zegt-ie ook nog: ’Ik heb er
doorheen gekeken!’ De juf was verbaasd. ’Wat een
apart jongetje’, was het eerste dat ze zei.
Ook ’voorspelt’ hij nog steeds dingen, die dan een
uur later gebeuren. Dat doet-ie zelfs meer dan eerst.
Kleine dingen als: ’Dadelijk belt oma op.’ En even
later hangt prompt mijn moeder aan de lijn. Of: ’We
kunnen morgen niet gaan zwemmen, mama, want
Dylan wordt ziek. En ja hoor, Dylan had de volgende dag koorts. Zulke dingen zullen wel blijven gebeuren, dat is ook het probleem niet, maar ik ben zo
blij dat er eindelijk meer rust is in huis. Misschien
is het nog te vroeg om het te zeggen, maar ik zie
echt veranderingen. Wij zijn Patrick allemaal erg
dankbaar.”
Patrick: ”Het was een behoorlijk intensieve, maar
ook leuke reading om te doen. Ik kijk er met veel
plezier op terug, zeker omdat er al direct resultaat
zichtbaar was. Dat is mooi!
Jayden is absoluut een bijzonder kind. Makker is
zijn gids, een jonge gids die in zijn laatste leven
maar zes jaar is geworden. Jaydens opmerking datie met zijn zesde doodgaat komt omdat hij zichzelf
vergelijkt en identificeert met Makker. Ik begrijp
de angst van Cherie, maar Jayden zal niet rond zijn
zesde overlijden. Wat we zeker niet mogen vergeten
is dat Jayden nog een klein kind is en bepaalde dingen van in dit geval zijn jonge gids overneemt, net
zoals kinderen bepaalde gedragingen van volwassen kopiëren.
Wat ik nog wel wil benadrukken is dat Cherie en
Rob Jaydens gave niet moeten negeren en dat ze
hem moeten stimuleren om zijn antwoorden zelf bij
zijn gids Makker te verifiëren. Zo leert hij onderscheid maken tussen zijn gedachten en zijn gave.
Op deze manier leert hij er ook op een normale manier mee om te gaan. Ik wens het hele gezin en met
name Jayden heel veel geluk toe!” L
Wil je reageren op dit verhaal? Mail dan naar
redactie@mijngeheim.nl o.v.v. ’1038 Jayden’.
Maar je kunt ook je eigen verhaal vertellen op
www.mijngeheim.nl.
’Jayden ziet nog wel kinderen
die wij niet zien, maar hij zegt dat ze
niet meer tegen hem praten’
©
 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Graag gelezen. Ben benieuwd naar een vervolg...
Interessant verhaal. Graag gelezen.
Misschien moet je nog even door de tekst om wat dingen weg te halen. Er zijn van die losse quotes - die in een tijdschrift in een ander kleurtje of zo tussen de tekst staan - meegekomen, waardoor in je lopende verhaal ineens een herhaalde zin staat op een plek waar ie niet hoort.