Babylonische spraakverwarring

Door Mijler gepubliceerd op Sunday 10 July 20:13

Babylonische spraakverwarring

 

Bij de vele interviews met sporters, tijdens het recent gehouden E.K. atletiek, viel mij op hoe bekwaam de atleten hun woordje deden in het Engels. Vele factoren hebben hun invloed gehad op deze positieve ontwikkeling. Aangezien tegenwoordig aan het op sportief niveau presteren zakelijke belangen kleven, lijkt mij deze vaardigheid wenselijk

Afgezien van het feit dat er in mijn tijd nagenoeg geen interviews werden afgenomen, was de taalvaardigheid toen ook geringer. Vooral onder de afstandloperes en crossers bevonden zich veel atleten van het platte land, die zeer “gebekt” waren in hun dialect maar zelfs in de gesprekken met hun sportvrienden, niet van hun principes afweken.

Het leidde vaak tot komische taferelenIn pogingen om zich verstaanbaar te maken in den vreemde zochten zij hun toevlucht vaak in een harder stemgeluid met veel accent op de kernwoorden. Soms werd de schuld van miscommunicatie bij de ontvanger gelegd; Die snapte er immers niets van!

Tijdens een wedstrijd in Italië deed één van onze atleten een dappere poging om zijn sportcarrière kernachtig te vertellen aan een Italiaanse sportvriend. Zijn fonetisch gehoor had hem ingefluisterd dat de ie een belangrijke klank was in het Italiaans. Hij kwam tot de volgende poëtische zin: “Eerst nietsie, toen fietsie en nu atletieksie!”

Toch kwamen we er meestal wel uit met mimiek, armen- en voetengebaren. Behalve eens in Spanje waar één van onze atleten tot de ontdekking kwam dat hij geen veiligheidsspelden bij zich had voor de startnummers. Waarschijnlijk zou hij die bij de nummers krijgen, maar wilde dit risico niet nemen. Dus met het team op naar een Spaans “Kruidvat”. Helaas wisten we niet het juiste woord en de signorita had waarschijnlijk ook met “Olé” gereageerd. als we het woord “safety pin” over de toonbank hadden laten klinken Onze atleet associeerde de veiligheidsspeld met het aandoen van een babyluier en maakte met duim en wijsvinger enkele steekbewegingen, waarvan de signorita geen steek begreep. Onze mimespeler begreep dat hij krachtiger middelen moest aanwenden en begon tot onze verrassing de klanken van een huilende baby te imiteren.De jonge dame reageerde verrast met een: ”Ah si si!” Ze ging naar achter en kwam terug met een doosje condooms.

Het middel heeft hem er niet voor behoed om toch met veilig gespelde nummers aan de start te verschijnen.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Geweldig zo´n kleine verhalen, doet me denken aan die kleine verhalenbundels van Simon Carmiggelt.
Oh het is een heerlijke.
En, waar gebeurd !