Ongelijkwaardigheid in de islam

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Sunday 19 June 17:37

     In plaats van wederzijdse liefde en respect tussen echtparen onderling, verplicht de islam de vrouw tot gehoorzaamheid aan haar man. Ik ben geen islamiet en zal dat nooit worden maar ik heb wel een vrouw gehad die mij in moeilijkheden bracht en al haar domheden deed, met een flair alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Met die vrouw had ik graag moslim willen zijn want dan had ik in ieder geval een oor gehad van mijn mede broeders in het geloof die naar mijn schrijnende ervaringen en uitputtende, compromisloze bestaan wilde luisteren. Toch heb ik haar nooit geslagen. Mijn column gaat er echter over dat in de islam vrouwen achtergesteld worden. Vele passages uit de koran en uit de soenna discrimineren vrouwen.

    

     Een voorbeeld uit de koran luidt als volgt: "De mannen zijn zaakwaarnemers voor de vrouwen, omdat Allah de een boven de ander heeft bevoorrecht en omdat zij van hun bezittingen uitgegeven hebben. De deugdzame vrouwen zijn dus onderdanig en zij waken over wat verborgen is, omdat Allah erover waakt. Maar zij van wie jullie opstandigheid vrezen, vermaant haar, laat haar alleen in bed en slaat haar. Als zij jullie dan gehoorzamen, dan moeten jullie niet proberen haar nog iets aan te doen. (koran, An-Nisa 4:34.)

           

Met andere woorden: De islam zoekt de oplossing voor echtelijke conflicten in een manier die vernederend is voor vrouwen. Of we het nu hebben over huiselijk geweld, scheiding, ouderlijk gezag of seksuele slavernij, in de praktijk van de familieregels in de islam wordt de vrouw altijd benadeeld ten gunste van haar man.

    

     De koran verordent ongelijkwaardigheid voor de wet en dat komt vrijwel in ieder islamitisch land voor: "En laat twee getuigen van onder jullie mannen getuigen, en als er niet twee mannen zijn, dan een man en twee vrouwen, die jullie als getuigen goedkeuren, zodat als één van de vrouwen zich vergist, een andere vrouw haar kan verbeteren." (koran, el-Baqarah, 2:282.) Ongelijkwaardigheid voor de wet voor vijftig procent van de bevolking kan nooit leiden tot sociale gelijkheid of rechtvaardigheid in de samenleving.

                                

     De vrouwen in de islam behoren niet tot de welgestelden, ook niet binnen hun eigen niveau. Het feit dat de vrouw maar de helft erft van wat een man krijgt, veroorzaakt een systematische verarming van alle vrouwen.

    

     Er is namelijk een voorbeeld in de islam, dat als bewijs wordt gegeven van de economische onafhankelijkheid en welvaart van de islamitische vrouw. Khadija, de rijke zakenvrouw van de profeet Mohammed, bewijst immers het tegendeel maar men vergeet dan het feit dat zij rijk was vóórdat de islam werd gesticht. Zij had namelijk heel veel mannen in dienst en zelfs Mohammed werkte bij haar. Na de komst van de islam zijn er geen voorbeelden meer bekend van rijke, onafhankelijke vrouwen zoals Khadija.

         

      De grootste uitlegger van de hele islam was misschien Abu Bakr Muhammad b. Zakariya al-Razi (865-952). Hij heeft gezegd dat vrouwen als dieren en planten en andere handige zaken geschapen waren, "Want vrouwen worden niet beladen met veel geboden zoals wij beladen worden, omdat de vrouw zwak en dom is, en in dat opzicht is zij als een kind, en geen geboden worden op een kind gelegd, maar vanwege de genade van Allah om ons te voltooien, moesten vrouwen worden beladen zodat zij de kwelling van straf vrezen en dus haar man volgen, om weg te blijven van wat verboden is, anders zou corruptie weelderig zijn." [15]

      

     Ik schrijf dit omdat ik vind dat de islam ons met zachte hand wordt opgedrongen en in dat kader zwijgen verraad is.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.