De invloed van Abraham op de wereldreligies.

Door Sophia24 gepubliceerd op Wednesday 08 June 11:47

Wie was Abraham

Er zijn maar weinig mensen die zo veel invloed hebben gehad op de wereldreligies als Abraham. Hij wordt door joden, moslims en christenen gerespecteerd en is wel beschreven als „een reus in de Geschriften” en „een geweldig voorbeeld van geloof”. De Bijbel noemt hem „de vader van allen die geloof hebben” (Romeinen 4:11).

Een sleutelfiguur in de Bijbelse geschiedenis

Het Bijbelboek Genesis vertelt in de eerste tien hoofdstukken het levensverhaal van verschillende gelovige mannen, zoals Abel, Henoch en Noach. Maar de vijftien hoofdstukken daarna gaan grotendeels over het leven van Abraham.

Waarom wordt Abraham zo gerespecteerd? Om te beginnen is hij de enige die in de Bijbel letterlijk Gods vriend wordt genoemd, en dat zelfs drie keer! 2 Kronieken 20:7,  Jesaja 41:8 Jakobus 2:23.

Zijn achtergrond

Toch was Abraham een gewoon mens net als wij. Hij kreeg met dezelfde problemen te maken als iedereen, en hij wist er goed mee om te gaan. Hoe deed hij dat? 

Oorspronkelijk stond Abraham bekend als Abram, en zijn vrouw als Sarai. Later veranderde God Abrams naam in Abraham („Vader van een menigte”) en Sarai’s naam in Sara („Vorstin”) (Genesis 17:5, 15). 

Abraham werd geboren in 2018 v.Chr. en groeide op in Ur (Genesis 11:27-31). Dat was een grote, welvarende stad vol afgoderij. Abrahams vader, Terah, heeft misschien verschillende afgoden aanbeden (Jozua 24:2). Maar Abraham koos ervoor alleen Jehovah te aanbidden in plaats van levenloze afgodsbeelden.

Hoe kwam Abraham tot die beslissing? Hij was 150 jaar een tijdgenoot van Noachs zoon Sem, die veel ouder was. Als hij contact met hem heeft gehad, kan hij persoonlijk van hem gehoord hebben hoe het was om de zondvloed te overleven. Dan zou hij ook geleerd kunnen hebben hoe belangrijk het is Jehovah te aanbidden, de God die Sem en zijn familie tijdens die vloed had gespaard.

Of Abraham de ware God nu via Sem of op een andere manier leerde kennen, hij reageerde positief. Jehovah, „de onderzoeker van harten”, zag iets goeds in Abraham en hielp hem dat goede verder te ontwikkelen (Spreuken 17:3; 2 Kronieken 16:9).

Zijn leven

Abraham had een rijk gevuld, afwisselend leven dat niet altijd makkelijk was, maar wel zinvol. Hier volgen een paar dingen die hij meemaakte.

Terwijl Abraham in Ur woonde, zei God dat hij zijn geboorteland moest verlaten en naar een land moest gaan dat Hij hem zou tonen. Abraham en Sara wisten niet precies waar ze naartoe gingen of waarom God ze vroeg te vertrekken, maar ze gehoorzaamden. Ze gingen uiteindelijk in Kanaän in tenten wonen en leefden de rest van hun leven als buitenlanders in dat land (Handelingen 7:2, 3; Hebreeën 11:8, 9, 13).

Abraham en Sara hadden nog geen kinderen toen Jehovah beloofde dat hij Abraham tot een groot volk zou maken. Hij zei ook dat alle families op aarde via Abraham gezegend zouden worden (Genesis 11:30; 12:1-3). Later bevestigde Jehovah die belofte. Hij zei tegen Abraham dat zijn nageslacht ontelbaar zou zijn, als de sterren aan de hemel (Genesis 15:5, 6).

Toen Abraham 99 was en Sara bijna 90 beloofde Jehovah dat ze een zoon zouden krijgen. Dat leek menselijk gezien onmogelijk, maar Abraham en Sara kwamen er al gauw achter dat voor Jehovah niets te buitengewoon is (Genesis 18:14). Een jaar later werd Abraham vader van een zoon, die hij Isaäk noemde (Genesis 17:21; 21:1-5). God beloofde specifiek dat de mensen via Isaäk bijzonder gezegend zouden worden.

Jaren later vroeg Jehovah iets heel vreemds aan Abraham, hij vroeg hem zijn geliefde zoon Isaäk te offeren, terwijl Isaäk nog niet getrouwd was en geen kinderen had. 

Voor Abraham was Isaäk niet zomaar een zoon. Hij was het enige kind van Abraham en zijn vrouw Sara. Isaäk was de zoon van de belofte, Abrahams enige hoop dat zijn „zaad” het land Kanaän zou beërven en voor velen een zegen zou zijn, zoals God beloofd had. Per slot van rekening was Isaäk de zoon die Abraham zou krijgen en die na een wonder van God was geboren! — Genesis 15:2-4, 7.

Het moet voor Abraham dus heel moeilijk zijn geweest die opdracht te begrijpen. Verlangde Jehovah echt een mensenoffer? Waarom zou Jehovah Abraham de vreugde laten smaken op zijn oude dag een zoon te krijgen en hem vervolgens vragen diezelfde zoon te offeren?*

Hoewel Abraham geen duidelijke antwoorden op die vragen had, gehoorzaamde hij onmiddellijk. Het kostte hem drie dagen om bij de aangewezen berg te komen. Daar bouwde hij een altaar en legde er brandhout op. Nu kwam het moeilijkste moment. Abraham pakte het slachtmes, maar toen hij op het punt stond zijn zoon te doden, hield Jehovah hem via een engel tegen en zei: „Nu weet ik werkelijk dat gij godvrezend zijt, doordat gij mij uw zoon, uw enige, niet hebt onthouden” (Genesis 22:3, 11, 12). Wat een rijke beloning! Die woorden moeten Abraham als muziek in de oren hebben geklonken. Jehovah had zijn geloof juist ingeschat (Genesis 15:5, 6). Daarop offerde Abraham een ram in de plaats van Isaäk. Vervolgens bevestigde Jehovah de verbondsbeloften betreffende Abrahams zaad. Geen wonder dat Abraham bekend kwam te staan als Jehovah’s vriend!

Abraham kan onmogelijk alles volledig begrepen hebben van het verbond dat Jehovah met hem sloot. Toch „verwachtte hij de stad die werkelijke fundamenten heeft”, zegt de Bijbel (Hebr. 11:10). Die stad is Gods koninkrijk. Om onder dat koninkrijk zegeningen te ontvangen, zal Abraham weer tot leven moeten komen. Eeuwig leven op aarde zal voor hem mogelijk zijn door de opstanding. Eeuwig leven zal ook mogelijk zijn voor degenen die Armageddon overleven en voor degenen die uit de doden opgewekt zullen worden (Openb. 7:9, 14; 20:12-14).

Abraham overleed toen hij 175 was. Hij stierf „in een gezegende ouderdom, oud en voldaan”, zegt de Bijbel (Genesis 25:7, 8). Zo maakte hij de vervulling mee van een andere belofte van God, namelijk dat hij een lang leven zou hebben en in vrede zou sterven (Genesis 15:15).

Abraham is gestorven met een krachtig geloof in de opstanding. Hij is niet naar de hemel opgestegen maar wel bij God ingedachten. Hij wacht samen met vele andere rechtvaardigen die gestorven zijn, in Sjeool ( het gemeenschappelijke graf van de mensheid) om een opstanding te krijgen in een paradijs op deze aarde.

„In geloof zijn al dezen (onder wie Abraham en zijn gezin) gestorven, ofschoon zij de vervulling van de beloften niet verkregen hebben, maar zij hebben ze van verre gezien en begroet en hebben in het openbaar bekendgemaakt dat zij vreemden en tijdelijke inwoners in het land waren”  (Hebr. 11:13).

Wat hij voor ons betekent

Abraham is veel meer dan een religieuze of historische figuur uit het verre verleden. Zijn verhaal is nog steeds heel leerzaam voor ons allemaal.

Sophia

www.jw.org/nl

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dit verhaal over de opdracht van Jehovah God om van Abraham te vragen, om wille van bewijs van zijn liefde voor Jehovah God is natuurlijk niet werkelijk gebeurd. Want Jehovah God is niet gek en ook niet jaloers, hardvochtig en of gevoelloos! Al zou je dat kunnen opmaken uit al die liefdeloze incidenten waar het Oude testament mee vol staat! Niet zeker is wie dit verhaal heeft bedacht en op schrift gesteld. En dat is maar goed ook! En of de mensheid niet naar de hemel gaat na zijn/haar sterven is 'onbijbels' wellicht, maar nog niet per definitie niet onwaar. Want ook al staat niet in de bijbel dat overleden naar de 'hemel' gaan is dit toch mogelijk, en dat geloven honderden miljoenen goede 'medechristenen'. Waar zou anders Jezus van Nazareth naar zijn opgevaren?! Juist ja de 'hemel' om zich bij diens hemelse vader te voegen... Dus toch sprake van 'hemel'lichtsfeer of hoe je deze onzichtbare werkelijkheid moet benoemen. Gelukkig mogen we geloven in de opstanding na de dood in de een of andere vorm en of gedaante, net zoals we ooit via celdeling tot een geboren mens zijn geworden. En mogelijk hebben we al eerder geleefd in welke vorm en of gedaante (theorie reïncarnatie). En ook de komst van 'Het koninkrijk van God' staat te gebeuren, al weet geen mens en zelfs ook Jehovah's Getuigen niet wanneer dit zal zijn! Zij mogen immers niet meer voorspellen nadat zij het een aantal mis hadden en hun eigen geloofsgenoten in ernstige verwarring kwamen! en dat is hun van bovenaf opgelegd- (besturend lichaam van 11 'wijze mannen' in Brooklyn New York hoofdzetel 'Wachttorengenootschap' het 'vaticaan', equivalent'van hen die werkelijk geloven ín de waarheid'te zijn en niet van 'deze wereld'al profiteren zij er op alle mogelijke manieren van (onderwijs, werk, sociale en materiële voorzieningen). Dus wees kritisch en geloof niet alles wat onze theologe van Jh's ons te melden heeft, met respect voor haar grote bijbelkennis, dat moet wel gezegd! groet uit Groet Co
De opdracht om de enige liefhebbende zoon an Abraham te offeren, is menselijkerwijs niet te begrijpen beste Sophie. Sterker, wie deze passage heeft bedacht moet wel een heel slecht mens zijn geweest! Immoreel om van een vader te verlangen om wille van bewijs van liefde en of wat dan ook dit te vragen, neen te eisen. Geen al te beste beurt van Jehovah! Maar ik geloof dan ook niet dat het God zelf was die dit verhaal in Genesis heeft bedacht, maar de één of andere dwaas! Dus dit verhaal niet geloven en uit de bijbel wegscheuren, verwijderen. Want er is geen enkele rechtvaardiging voor zoiets immoreels, om een mens te vragen z'n zoon te doden. Als iemand mij dat zou vragen, zou ik hem de deur wijzen neen nog sterker uit gooien!! Co