Endometriose? of zwanger, nee toch een miskraam. deel 2

Door Story-rose gepubliceerd op Thursday 12 May 15:21

We zijn nu een hele tijd verder en ik ben klaar om mijn verhaal af te maken, om dit hoofdstuk af te kunnen sluiten en verder te kunnen gaan.

Vorig jaar in juni heb ik een miskraam gehad, oorzaak onduidelijk. Ik weet het nog goed, disndag 8 juni mocht ik terug naar het ziekenhuis, een controle was de bedoeling, kijken of de vrucht (ongeboren kindje) voldoende loslaat, en bespreken hoe verder. Ik krijg de optie om het nog een week aan te kijken, vrijdag de 12e juni curetage te ondergaan of na het weekend dan de 16e mocht het daarvoor nog niet natuurlijk zijn gegaan. De laatste is gekozen, maar enigsinds met een beetje druk omdat langer wachten niet gezond zou zijn.

Uiteraard zoals wel vaker, heb ik de pech en koos ik voor de 16e, uiteraard wilde de vrucht zelf niet loslaten en was curetage onder narcose nodig. In de ochtend vroeg naar het ziekenhuis met mijn partner. Aangekomen wordt je opgevangen door een lieve zuster, die alles nogmaals doorneemt, wat er gaat gebeuren, nog even alle controles doen en dan wachten tot je gaat. Als eerste kom je in de (pre) operatieruimte, hier brengen ze het infuus in, daarna wordt je naar de operatie ruimte gebracht. Je wordt op een apart bed verplaatst waarbij je de benen in de hoogte legt. Daarna kreeg ik tot drie maal toe een dosis narcose, omdat mijn lichaam waarschijnlijk sterker was dan mijn geest, die wel snel onder zijl wilde zijn, maar dit niet lukte. De eerste keer was in nog volledig helder, de tweede keer draaide de ruimte en de derde keer was het raak en zag ik een lichttunnel.

                           images?q=tbn:ANd9GcTzOCY2Rf6E7UCXxGsmgT4

Na de operatie werd ik naar de uitslaapkamer gebracht, Hier werd ik wakker en werden er controles gedaan. Toen ik begon te bewegen voelde ik een beker naast me, geen idee wat dit was en versuft maakte ik deze open. Opeens was ik wakker, zodra ik de deksel weg had gehaald, was het duidelijk wat de inhoud was. Snel deed ik de deksel erop, want ik had toch vooraf afgesproken dat deze inhoud door het ziekenhuis afgevoerd zou worden en wij dit niet mee wilden of wilden zien. Emoties gierden door mijn lichaam, verdiet, woede, angst, maar ook nieuwsgierigheid. En toen, ik kon het niet laten en keek nogmaals. Doordat ik nogmaals keek, ging ik twijfelen over mijn beslissing vooraf, en besloot de beker te verstoppen voor de zusters, en nam hem mee om nogmaals aan manlief te vragen wat hij wilde. Maar we kozen ervoor de beker toch achter te laten.

Toen ik eenmaal verlost was van mijn infuus en het seintje kreeg dat ik me weer mocht aankleden, werd ik na het verwijderen van de lakens geconfronteerd met het feit dat ik zojuist was geopereerd. Ik mocht me gelukkig wel even opfrissen. Hierna wilde ik ook zo snel mogelijk weg uit het ziekenhuis. Tegen advies in, omdat mijn bloedddruk nogal laag was, mocht ik naar buiten. Uiteraard gelijk roken en uiteraard goed bleek en ziek geworden, maar dat maakte voor mij op dat moment niet uit.

Gelukkig waren manlief en beste vriendin erbij, ook de dagen hierna, ik wilde aan het werk. Maar leidinggevende zei, nee, je neemt maar even een weekje de tijd voor jezelf om dit goed te verwerken. Daar stemde ik met tegenzin mee in, hoe kun je iets verwerken terwijl je net een nieuwe baan hebt en volledig in de proefperiode zit, je wilt laten zien wat je hebt en laten zien dat je de baan aankunt. Gelukkig hoefde ik me daar niet om te maken, maar het maakte de verwerking voor mij wel lastig, omdat ik het gevoel blijf hebben dat ik 'iets moet', 'iets wil'. In dit geval behoorde het waarschijnlijk tot de afleiding, want verwerken doe je niet een week. Ik ben nu bijna een jaar verder en dit jaar heb ik pas de moed gevonden om toch verder te gaan met het onderzoek naar de endometriose, en ik wil ook in de periode van de miskraam mijn nieuwe tatoeage zetten, welke symbool zal staan voor dit verdriet, voor dit verlies.

                         begeleiden-bij-rouw-en-verlies_1_jpg_290

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.