Caravan

Door Nicolettepietersen gepubliceerd op Monday 09 May 11:36

‘Mag ik in jouw caravan spelen, oma?’ vraagt Nikita met haar allerliefste stemmetje ‘Christiaan wil het ook graag hè Christiaan?’  En natuurlijk knikt die instemmend.

Het is ook m’n eigen schuld. Over anderhalve week gaan we met vakantie en de caravan is na een winterseizoen in de stalling altijd zo muf van binnen. Dus ik had de deur open gezet, ramen  en dakluik open……..dat is wel erg uitnodigend, logisch dat de kleinkinderen erin willen.

Dus ik maak afspraken waar ze wel en vooral waar ze níet aan mogen komen en laat ze hun gang gaan. Even later komt Nikita: ‘oma kom je bij ons op visite?’

En zo zit ik op visite in m’n eigen caravan. Nikita is mama, Christiaan is papa en ik ben kind. Goeie verdeling van de taken dus ik ga lekker aan tafel zitten.

‘Wil je warme melk, kind?’ vraagt  mama en als ik van ja knik ‘papa, pak je even een bekertje voor kindje?’ Christiaan veert op en rommelt in de keukenspulletjes, duikt een bekertje op en doet er zogenaamd melk in.

‘Zo ‘ zegt mama bedrijvig  ‘dat zetten we even in de vriezer, hè papa?’

Christiaan doet gedienstig het vriezertje open ( staat gelukkig nog niet aan) en hup het bekertje gaat erin. Ik vraag me af of ik nu iets moet zeggen over warme melk uit een vriezertje maar bedenk me dat ik het kind ben, dus ik bemoei me er niet mee. Even later krijg ik heerlijke warme melk voor m’n neus.

Inmiddels zijn er koekjes gebakken in de koelkastdeur, kip klaar gemaakt op het gasstel dus we hebben een heel maaltje en we eten gezellig met z’n drieen.

Dan moet mama ineens nodig boodschappen doen. Ik verander even in oma en zeg: ‘als je nou dat kastje open maakt Nikita, dan zie daar mijn boodschappentas.’ Blij met de tas gaat mama boodschappen doen, maar bij de deur kijkt ze me streng aan: ‘kind…… denk er om’ zegt ze met één vingertje omhoog ‘ als er iemand aan de deur komt, níet open doen. Dat kan  wel eens een wolf zijn!’

Aha, denk ik bij mezelf, ze zijn thuis zeker sprookjes aan het voorlezen, maar beloof plechtig de deur dicht te houden. Papa heeft inmiddels bedacht dat hij ook even weg moet en zo zit ik in m’n eentje te wachten op wat komen gaat. Naar buiten durf ik natuurlijk niet, stel je voor dat die wolf op wacht zit……..

Als mama thuis komt met de boodschappen kijkt ze me onderzoekend aan en zegt: ‘kind, waar is Lana?’

‘Wie?’ vraag ik.

‘Lana, ons huisdier, je weet wel.’

‘Ehhh, die ligt onder het bed geloof ik’ zeg ik benieuwd naar wat voor soort huisdier we hebben. ‘Daar liggen hondjes graag hé mama?’

‘Nee joh, Lana is toch een T-Rex’ zegt Nikita snibbig ‘en ze ligt niet onder bed maar in de spiegel!’

‘Oh, sorry dat was ik vergeten’ zeg ik.

‘Ik ga de boodschappen opruimen’ zegt ze en is druk met kastjes open doen en er zogenaamd vanalles in zetten.

Dan ineens: ‘papa is weg met Lana, waar zijn ze…… weet je dat kind?’

‘Nee mama, papa is ook een boodschap doen en Lana zit nog in de spiegel geloof ik’ probeer ik mee te verzinnen.

‘Niet waar kijk maar in de spiegel daar is Lana niet meer’ zegt mama.

‘Oh’ zeg ik en bedenk me dat ik duidelijk geen talent heb voor dit fantasiespel, ik kan het niet bijbenen.

Gelukkig gaan we weer aan de warme melk met kip en is Lana weer op de achtergrond.

Even later hebben papa en mama een zwembadje opgezet en kunnen we de caravan afsluiten.

 

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.