Nederlandse verkoper kan stront scheppen in Kos stad

Door Appieke gepubliceerd op Friday 29 April 16:15

hec40koss1-522x391.jpgTijdens onze aankomst in de stad Kos zagen we hier en daar wel wat vluchtelingen, maar niet zo overdreven veel. Hoe meer we de door de straten wandelden, hoe meer we er tegenkwamen. Na wat rondwandelen, kwamen we uit aan het kasteel aan Agora. Toen we over de brug wandelden naar het kasteel, zagen we de grote massa. Hier zagen we veel vluchtelingen zitten in tenten, maar leken niets tekort te hebben. Ze wisten wel hoe ze er een stort van kunnen maken. Toch had ik medelijden met hen. Dan nog wel, tot we verder liepen naar de andere kant van de Agora. Wat ik daar zag, zal ik nooit vergeten. Ergens heb ik spijt dat ik dit heb gezien, langs de andere kant ook niet. Mijn mening over deze situatie en deze mensen heb ik door deze gebeurtenis serieus moeten bijschaven.

Toen we aan de andere kant van de Agora wandelden, zagen we een nog grotere massa vluchtelingen. We kwamen aan bij souvenirwinkeltjes, terwijl ik zei tegen men vriendin dat die wel niet veel zullen verkopen nu. Aan het winkeltje waren ze ook net een interview aan het afnemen van iemand die inderdaad zijn ongenoegen aan het uiten was voor de Duitse televisie. Toen we aan het proberen luistervinken waren wat er allemaal gezegd werd, kwam de verkoper van het winkeltje tot bij ons. Waarschijnlijk door onze verbaasde blik door wat we er allemaal zagen. Uiteindelijk bleek het een Nederlander te zijn die samen met zijn vrouw een souvenirwinkeltje heeft, waar normaal de mooiste plaats van Kos stad moet zijn.

Wat ik dacht, was dus ook inderdaad zo. De man begint te vertellen dat hij helemaal niets meer verkoopt. De mensen komen gewoon niet meer tot bij zijn winkeltje. Wat wel jammer is, want hij heeft wel hele mooie en originele souvenirs. De enige mensen die in zijn winkeltje komen, zijn de vluchtelingen. En dan niet om iets te kopen, maar gewoon om wat rond te hangen. Zo vroeg hij meerdere keren aan een groepje vluchtelingen om uit zijn winkeltje te gaan waar we bijstonden. In plaats van gewoon weg te gaan, gaan deze mensen nog in discussie.

Deze vriendelijke Nederlander vertelt ons ook dat hij elke dag de uitwerpselen moest oprapen voor zijn winkel. Ik geloofde hem toen hij zei dat hij hier racistisch is geworden. Hij had het zelf nooit verwacht van zichzelf, maar ik geef eerlijk toe dat ik zijn ergernissen wel begrijp. Toen ik hem vroeg wat wij konden doen, een flesje water geven of weet ik veel, was zijn antwoord dat ze zeker niets tekort komen. "Ze roken hier 2 pakjes sigaretten per dag, zitten hier een hele dag op het terras te drinken en te eten, hebben een smartphone waar ze een hele dag mee bellen,.. "Hij zegt "als ik naar huis bel, zeg ik al op voorhand dat ik niet te lang ga bellen, omdat het veel kost." Toen ik dit allemaal hoorde, kon ik niet anders dan ja knikken en verontwaardigd rondkijken. Toen hij vertelde dat deze week een meisje passeerde in bikini, dat ze allemaal keken alsof ze haar wouden vermoorden. Dit is nog altijd Europa waar zij naartoe willen, wij hebben niets te veranderen aan onze gewoonten.

"Als ze mijn buur die homo is accepteren, als ze respect hebben voor mijn geloof en niet alleen voor het zijne, als ze de vrouwen niet bekijken als hoeren, als ze zich bijdragen in de maatschappij, enzovoort, dan mogen ze in onze straat komen wonen." Dat is wat hij nog zei, voor hij ons vertelde dat we al deze mensen nog gaan tegenkomen. "Deze mensen zien we nog terug, want ze zijn allemaal onderweg naar Nederland en Belgiƫ." De vriendelijke man wenste ons nog een prettige vakantie, en zei met tranen in zijn ogen dat hij terug ging naar zijn shop.

Ik denk niet dat die man beseft heeft hoeveel emoties die in mij heeft los gemaakt. Ik stond gewoon verstomd met tranen in mijn ogen toen ik zijn verhaal aanhoorde. Gelukkig had ik mijn zonnebril aan. Ik kan hier gewoon niet schrijven wat ik in dat halfuur gezien en gehoord heb. Ergens hoop ik deze man nog eens te spreken binnen een paar maanden.

We pikten nog een paar archeologische sites mee onderweg naar ons busstation. In 1 van die sites sliepen een paar vluchtelingen. Het was duidelijk te zien aan het karton op de grond en de lege flessen drank. Ik die medelijden zou moeten hebben wandelt voorbij, terwijl deze 2 mannen mijn vriendin bekijken als een hoer omdat ze in een kleedje op vakantie is? Spugen op zo een archeoligische muur betuigt anders ook van weinig respect. En dan lees ik deze week nog in de krant dat Europa zijn hart niet toont aan deze vluchtelingen.. Ik had veel medelijden en respect voor deze mensen, maar mijn mening moet ik helaas herzien. Ik ben benieuwd hoelang de mensen bij ons, die benefits en weet ik veel organiseren voor deze asielzoekers, erover doen tot ze wederzijds respect willen.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
volkomen met je eens, maar in oorlogstijd is de beschaving ver te zoeken, dat is altijd zo geweest.
Ook eentje uit een vergeten mapje, maar na al die maanden moest het toch nog van mijn hart!