Genieten tussen de miserie op Kos

Door Appieke gepubliceerd op Friday 29 April 16:00

kos.jpgVandaag hadden we vanuit Kos een excursie geboekt om een dagje Bodrum te bezoeken. Ik was hier een paar jaar geleden al geweest, maar ik had hier toen niet veel bezocht. Wat niet van mijn gewoonte is, was dat toen een vakantie om eens tien dagen op ons gat te liggen. We hadden toen 1 excursie geboekt om naar Efeze te gaan, en op het laatste nippertje heeft het reisbureau de excursie dan nog afgezegd wegens te weinig inschrijvingen.

Maar goed, we gingen vandaag een dagje naar Bodrum. Het komt zoveel in het nieuws over de vluchtelingen, dus ik had er ergens een beetje schrik van om te vertrekken. Gisteren las ik zelfs van de aangespoelde kleuter op het strand van Bodrum. Ik weet niet hoe ik zou reageren moest ik iemand zien liggen op het strand die dood is aangespoeld. Het moet een beeld zijn om nooit te vergeten. Een random koppel uit Rotterdam die tegen ons begon te praten op een terras, die vertelden dat het dagelijkse kost was dat er dode mensen aanspoelen daar aan hun vakantiehuis in Bodrum. We kwamen aan in Kos stad om daar onze ferryboot te pakken naar het Turkse Bodrum. Eigenlijk vond ik het wel goed meevallen. Je zag hier en daar wel wat tenten en aan het water zag je een paar mannen vissen met een zelfgemaakte hengel. Er zaten inderdaad wel wat vluchtelingen, maar op dat moment vond ik het nogal overroepen in de media. Tot 's avonds, toen we terug aankwamen in Kos na ons dagje Bodrum.

Toen we voorbij de douane waren moesten we richting onze bus die ons terug naar het hotel zou brengen. Dit beeld zal me nog lang bijblijven denk ik. Zover ik kon kijken, overal zag ik mensen zitten die aan het wachten waren om verder Europa in te kunnen komen. Ik zei op dat moment meteen tegen men vriendin "hier begint nu eigenlijk de miserie voor hen". Acheraf gezien was dat dikke zever wat ik toen zei. Al die mensen zitten al veel langer in de miserie, alleen gaan ze er nu pas van lopen. Toch gingen er twee emoties door me heen toen ik al die mensen zag zitten.

Eerst dacht ik: "dit kan niet goedkomen". Waar moeten we deze mensen bij ons blijven opvangen? Er is gewoon geen plaats om iedereen te kunnen opvangen. Langs de andere kant zou ik hen willen helpen. En dan bedoel ik de mensen die niet naar hulp vragen op straat en hun plan proberen trekken. Bijvoorbeeld niet die man die voor me bleef stilstaan in de winkelstraat in Bodrum met zijn hand open en zei dat hij Syriƫr is. Maar ik zou niet weten hoe ik deze mensen zou moeten of kunnen helpen. Ik zou graag aan iemand wat eten en wat drinken geven, maar dat kan ik niet aan iedereen geven. Als ik het aan een paar mensen geef, dan zou ik het aan iedereen moeten geven. En dat kan ik niet, dus zou ik me misschien nog schuldiger voelen. Ik zeg nu wel dat ik ze graag wil helpen, maar ik zou ze bijvoorbeeld thuis ook niet in huis pakken. Ik kan ook niet iedereen in huis pakken. Nu kun je zeggen "als iedereen eens iemand in huis zou pakken.." Nee, dan doe ik het nog niet. Ook al heb ik veel medelijden met deze mensen, ik kan niets voor ze doen. Als de grote mannen van Europa er niets aan wil of kan doen, waarom zou ik het dan kunnen?

Ik stel me dus neutraal op tegenover deze situatie. Het is heel erg voor die mensen, maar wij kunnen gewoon niets doen voor hen. Morgen gaan we ook weer terug naar Kos Stad. Deze keer niet om een boot te nemen. We gaan gewoon de stad eens verkennen en misschien grof om te zeggen, maar gewoon genieten van onze vakantie!

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed van je om dit te plaatse en omdat je toen tocht bentt gegaan helaas hielden veel vakantiegangers zich toen afzijdig terwijl Griekenland het zo nodig had, kan begrijpen dat het idee dat je zon jongetje of meisje ziet liggen verschrikkelijk moet zijn das nog niet eens t juiste woord
Een vergeten artikel van september, maar ik wou hem toch nog plaatsen :-)