Zelfmoord: Egoïstisch?

Door Daan920 gepubliceerd op Wednesday 20 April 12:31

Let op; onderstaand verhaal heeft niks te maken met mijn persoonlijke gevoelens, het gaat hier gewoon om een maatschappelijk onderwerp dat eigenlijk een 'taboe' is. Niks moet dus persoonlijk worden genomen of volgens mijn gevoelens. Doel is meer om een discussie los te krijgen en mijn mening te verkondigen.

Velen zullen zeggen: zelfmoord is egoïstisch. Je denkt alleen aan jezelf door zelfmoord te plegen. Anderen zitten vervolgens met het verdriet. Toch zijn de meeste mensen dit dit zeggen mensen die nooit met die gedachten hebben rondgelopen. Ze weten niet wat mensen er toe aan zet om voor zelfmoord te kiezen. Ze weten niet wat voor een ellende en haat sommige mensen hebben moeten meemaken. Of ze zijn gewoon klaar met het leven, is toch geen probleem?

Vaak zeggen mensen dat zelfmoord een eeuwige oplossing voor een tijdelijk probleem is. Maar het probleem is niet altijd tijdelijk, en ookal is het wel tijdelijk, ieder moet toch kunnen doen wat je wilt met je leven?

Niemand heeft er voor gekozen om op de wereld te komen. Maar wanneer je geboren bent wordt er wel verwacht dat je succesvol en gelukkig bent. Dat je je steentje bijdraagt aan de maatschappij. Voor anderen is het erg religieus en is het de wil van god.

Natuurlijk is zelfmoord egoïstisch. Je zadelt andere op met meer problemen. Maar iemand verbieden zelfmoord te plegen is eigenlijk nog egoïstischer. Je wilt de persoon dan liever laten lijden dan dat hij zelfmoord pleegt.

Niemand wilt zonder rede dood, niemand. Onze natuur is om te overleven en er alles aan te doen om erin te slagen. Dus hoe erg moet het met iemand zijn om aan zelfmoord te denken? Dit besluit wordt niet zomaar genomen. Gun die mensen ook de rust en laat ze in waarde sterven.

Respecteer dat sommige mensen niet in staat zijn om het leven voort te zetten, sommige geven eerder op dan andere. Nogmaals, niemand heeft er voor gekozen om op de wereld te komen, laat een ieder dan wel zelf beslissen om er weer vanaf te stappen. Wat mij betreft moet het meer gereguleerd worden. Er moet een waardige manier zijn om zelfmoord te kunnen plegen, nu grijpen mensen naar de radicalere manieren die vaak voor trauma's zorgen bij onschuldige omstanders. Wanneer er een betere en humanere manier zou zijn kunnen mensen die er daadwerkelijk goed over hebben nagedacht ervoor kiezen waardig uit het leven te stappen. De meeste mensen die ervoor kiezen om zelfmoord plegen willen helemaal niemand een trauma bezorgen maar kiezen voor deze mogelijkheid om dat het niet anders kan. 

Naar mijn mening mag een ieder dus zelfmoord plegen als je er goed over hebt nagedacht (dus niet impulsief). Ik vind het niet egoïstisch om zelfmoord te plegen maar vind juist de mensen die dat 'verbieden' erg egoïstisch.

Ik wil met dit schrijven niemand aanzetten om bepaalde stappen te nemen, ik wil eigenlijk alleen jullie mening hierover denken. Wanneer je met deze gedachten en gevoelens rondloopt raad ik je aan hulp op te zoeken of bijvoorbeeld naar je huisarts te gaan. Zelfmoord is nooit de eerste oplossing, probeer eerst al het andere. Wanneer dat echt niet helpt kan je het altijd nog overwegen.

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik denk dat je mensen die zelfmoord willen plegen of hebben gepleegd, niet echt begrijpt. Zelfmoord is geen egoïsme, het is een ziekte, die een mens ertoe drijft. Een zware depressie kan zelfmoord in de hand werken. Dan is alles zwart, nergens is ook nog maar een beetje plezier aan te beleven en het leven is niet meer zinvol. Impulsieve zelfmoorden, daar geloof ik niet echt in, het is niet zomaar dat iemand ervoor kiest om uit het leven te stappen. Wel zou het gemakkelijker moeten kunnen, je zelf over je lot laten beslissen. Zelf heb ik gekozen voor euthanasie en palliatieve zorg als ik te ziek word, het allemaal niet meer aankan. Daar komt bij, ik leef met een chronische darmziekte en met complexe PTSS, waardoor leven soms heel moeilijk is, ondanks dat ik medicijnen slik en specialistische hulp heb. Zou men mij niet willen helpen om uit het leven te stappen, dan zal ik dat zelf op moeten lossen. Hopelijk komt het niet zover.
De mensen die vanuit een zware depressie zelfmoord plegen zijn maar een klein deel van het totaal.
Natuurlijk zitten er ook egoïsten bij die hun nabestaanden willen afstraffen voor (vermeend) onrecht wat hen is aangedaan, net zoals er ook mensen zijn die weloverwogen en bij hun volle verstand deze keuze maken. Je denkt toch niet echt dat die allemaal ziekelijk depressief zijn?
Google maar eens op de 'pil van Drion'. Er zijn veel ouderen die daar behoefte aan hebben, omdat ze zichzelf en hun familie niet willen opzadelen met een proces van volledige aftakeling. Die zijn niet depressief, maar maken de afweging bij hun volle verstand.
Dat klopt, maar is dat egoïstisch? Dat is juist heel erg goed overdacht, want wie wil er nu de familie opzadelen met een gebrekkige ouder(s). Tegenwoordig wordt er verwacht dat kinderen voor zieke ouders gaan zorgen, participatiewet. Nou zolang die blijft, zal het aantal zelfdodingen toenemen. Maar ik zie dat niet als zelfmoord, maar meer als zelfdoding, het leven is klaar, voor deze ouderen.
De leeftijd waarop je met zelfmoord geconfronteerd wordt is allesbepalend hoe je er tegenaan kijkt (egoïstisch - begrijpend,...)

Je zegt: 'Maar iemand verbieden zelfmoord te plegen is eigenlijk nog egoïstischer'

Je kan iemand helemaal niet verbieden om zelfmoord te plegen. Degene die kiest om uit het leven te stappen én die wil dat de poging niet mislukt gaat in stilte, er is geen tijd om die persoon te stoppen...
'Niemand wilt zonder rede dood, niemand.'

NIet waar.Ik kies er over drie jaar en een aantal maanden ook voor en heb geen reden, ben niet arm, niet ongelukkig en kan doen met mijn leven wat ik wil. Ik heb dat decennia terug al bepaald wanneer de dag zal zijn en daar zie ik naar uit.
Heb echt geen zin om oud te worden.
Blijkbaar geeft het jou rust om zelf de datum te kunnen prikken wanneer je uit het leven wilt stappen. Als je daar voldoende over hebt nagedacht is dat dus ook een goede rede :).

Doel er meer op dat niemand van de ene op de andere dag besluit dood te willen (natuurlijk gebeurt dit wel eens maar dan is er meer aan de hand en is de doodswens waarschijnlijk niet 'echt')
Kan ik me wel in vinden.
Zelfdoding is nooit egoïstisch. Is een keuze die je moet kunnen maken als je daar behoefte aan hebt, om wat voor reden dan ook. Egoïstisch is het als mensen het je niet gunnen.
Er zijn zoveel soorten zelfmoord als er mensen zijn die dat (of een poging daartoe) doen. Van de echte balanssuïcide ('het is mooi geweest en alles wat nu nog komt kan alleen maar slechter worden') tot aan de egoïstische (narcistische) zelfdoding om de nabestaanden met een levenslang schuldgevoel op te zadelen, uit pure wraak. Daar tussenin een heel scala van motieven, van pathologische wanen en depressies tot aan wanhopige ontsnappingen aan gezichtsverlies en publieke blootstelling toe.
Er zijn geen twee zelfmoorden gelijk, net zo min als mensen gelijk zijn.
De narcistische wraaknemingen eindigen vaak als ondeugdelijke pogingen: dan hebben ze hun punt gemaakt en krijgen ze weer volop aandacht. Maar anderzijds zijn er ook 'geslaagde' zelfdodingen die niet eens als zodanig herkend worden: bijvoorbeeld bij een overdosis of bij een eenzijdig verkeersongeluk.

Bij jongeren is de reden vaak een wraakneming op ouders en omgeving, een gebrek aan incasseringsvermogen (als kind niet geleerd met tegenslagen om te gaan) en pubertaire (door hormonen veroorzaakte) depressies.
Ja dat is waar en eigenlijk is het ook geen zelfmoord. Het is wat je zegt per geval anders.

Brood sprong van het Amstel hotel ... zou hij denk ik nooit gedaan hebben als hij nuchter was en Anton Kamerling zag het gewoon niet meer zitten. Om maar even twee te noemen.