Mijn gebroken hart...

Door Lauren gepubliceerd op Saturday 09 April 18:48

Ik lag in bed... het was 8 uur 's morgens. Ik hoorde de voordeur open en dicht gaan. Hij is thuis, eindelijk! Na 5 weken werken in het buitenland, is mijn vriendje dan eindelijk weer terug in Nederland! Ik stapte vrolijk uit bed en sprong meteen onder de douche. Ik wilde immers fris en fruitig zijn wanneer ik beneden zou komen en hem zou knuffelen. Eenmaal onder de douche vandaan, liep ik naar beneden. Ik zwaaide de deur open van de woonkamer en had een blij gezicht. MAAR...

Mijn vriend (ik noem hem even Jeffrey), zat huilend op de bank. Hij keek naar me met betraande ogen en vroeg me of ik kon gaan zitten. Ik gehoorzaamde en ging op de bank zitten. Hij bleef huilen. Ik sprong op en gilde uit paniek 'NEE' 'NEE' 'mijn moeder...?' en ik sprong van de bank af op zoek naar vocht... ik dronk spa rood uit de koelkast en ik liep te ijsberen. Ik wilde het niet weten en ik had een paniek aanval. Mijn ademhaling was zo snel en kort dat ik bijna flauw viel. Ik wist dat er iets ergs aan de hand was... maar ik wilde niet weten wat.

Toch ging ik maar even zitten en ik liet hem uitpraten. 'er is niets met je moeder, het is over tussen ons'. Ik keek naar hem en toen naar de grond en naar alle koekjes die ik voor hem had gehaald en naar de hartjes ballonnen die ik voor hem als 'welkom thuis' bedoeling had opgeblazen. Ik geloofde hem niet. 

We woonden al 3 jaar samen in een flat en ik studeer, hij werkt... sinds een jaar werkt Jeffrey continue in het buitenland en is hij af en toe even thuis... voor mij... Ik wist dat het moeilijk zou zijn, maar we hadden immers bijna elke dag contact via whatsapp. Hij is in zijn vorige relatie betrogen en hij zei dat als ik ooit vreemd gaat, dan was het gelijk klaar. Ik ben hem altijd trouw gebleven maar hij... hij werd verliefd op iemand uit het buitenland.... Ik voelde me belazerd, bedrogen en ik ben zo misselijk, verdrietig en boos.

Hij zei dat hij ging douchen en naar zijn moeder ging. Ik zag hem de hele dag niet. Ik kon ook niet naar college want ik kon alleen maar in paniek zijn en huilen.. ik liep de hele dag te ijsberen en ging maar naar een vriendin om uit te huilen en steun en afleiding te zoeken. Ik was er zó kapot van.



Ik wist ook wel dat de liefde al een tijdje over was, maar we hielden van elkaar. HEEL veel! Er is de laatste tijd zóveel gebeurt. Ik ben bang dat hij de weg kwijt is.. hij drinkt de laatste tijd zóveel, hij rookt een pakje per dag en hij snuift wekelijks cocaine... Hij is zijn vader verloren kortgeleden en dat deed hem zeer. We hebben samen de hele crematie geregeld... Niemand, maar dan ook niemand verder stond voor hem klaar. Het is allemaal zo zielig. 

Waarom is het uit? Hij wil zijn hele leven lang in het buitenland werken en liever niet meer naar Nederland komen... Hij haat Nederland... hij wil vrij zijn... de liefde was over.. (maar waarom stuurde hij me dan steeds dat ik zijn alles was en stuurde hij me bloemen vanuit het buitenland)? Hij zei dat ik weg moest gaan.. naar mijn ouders of naar mijn vrienden, wie dan ook... Dat deed ik, maar ik sliep nog wel een nacht bij hem. Dat was heel awkward, want ik had hem 5 weken niet gezien en dan lig je naast hem en hij is opeens heel afstandelijk, hij is mijn vriend niet meer... 

Ik ben de volgende dag naar mijn ouders gegaan en heb heel veel spullen meegenomen (nog lang niet alles, dat doe ik de volgende keer als hij weer weg is). Ik zag de leegte in zijn ogen en ik moest alleen maar huilen. 

Nog nooit heeft iemand me ZO'N pijn gedaan! Hij was mijn maatje, mijn soulmate, mijn liefde van mijn leven, mijn ware... Hij deed ALLES voor mij... 

Wat heb ik verkeerd gedaan? Niks... hij wil gewoon 'vrij' zijn.... 

Ik wil hem NOOIT meer zien, maar 3,5 jaar gooi je toch niet zomaar overboord? Ik moet wel... 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.