Zomaar een zondag

Door MrJanneman gepubliceerd op Sunday 03 April 10:45

Altijd gezellig zo'n day after de mislukte Cruijff nagedachtenis in Barcelona waar de Firma ZIGGO wel erg slecht mee om gegaan is. Gewoon doorlullen in de studio terwijl de herdenking bezig is. Wat Schelvisje zegt kan me nu juist helemaal niets schelen ik wil historie zien. En dan vallen de verbindingen ook nog eens uit met Horizon.tv. Chagrijniger kan je me welhaast niet krijgen op een zaterdagavond en de gehele familie mocht mee genieten. Maar dat gisteren en vanochtend om 8 uur begon deze dag. 

Heerlijk rustig, met een kop koffie de dag starten met het uitzicht op de regen die gestaag valt. Ergernis op al die weer experts doet even de intrede maar al snel weg kunnen werken en het positieve er van inzien. Nu hoef ik ook niet in de tuin bezig. 

Fronsende wenkbrauwen vanwege het gestommel en niet bij zondagochtend rumoer horende geluiden maken me nieuwsgierig maar doen me niet kijken wat er precies boven me gebeurt. Dat zal ik straks wel horen. 
Bij de tweede kop koffie al het antwoord want een roodhoofd kwam naar beneden toe. Hoi, ik heb WiiU sport gedaan papa! Prachtig jongen. 

Tablet werd al op schoot getrokken en youtube deed zijn intrede gelijk. Broodje in de hand en kauwen maar. Ik zit rustig al het nieuws te lezen en zie na enige tijd een schim door de kamer gaan. En opeens maakt de schim een plotse beweging en maakt een abrupt geluid. Een ferme nies vult de kamer en mijn reactie is er eentje die ik vaker pleeg. Doe normaal jong! en vervolgens kijk ik op en zie een 9 jarig manneke staan met tablet in de hand, koptelefoon op zijn hoofd en een mooie groene draad hangend uit zijn neus tot over zijn kin. Prachtig wat een esthetische vormgeving wanneer het kunst zou zijn. Ik schiet in de lach en een klein stukje schaamte schiet de gang in. Na 3 seconden hoor ik hem terug komen en hij kijkt om de deur en meld me dat het best lekker is. Nu heb ik het al niet meer en geniet met volle teugen van dit spektakel. Nu komt ie op me af en geeft me een "boks". Het was een mooie warme boks die ik kreeg met een klein koudefrontje op de knokkel van mijn wijsvinger. Een klein moment zag ik tussen onze vuisten een licht troebel draadje hangen die naarmate de afstand groter werd dunner en dunner werd om vervolgens mijn kant te kiezen en zich stug vast ging zetten op mijn knokkel. 

Het is en blijft je kind dus kan je wat hebben. 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik vind het echt heerlijk geschreven. -))
En vanaf "mooie groene draad" ... kostte het me moeite om niet van de stoel te rollen van het lachen.
Dank je wel Candice