De apotheek moet geprivatiseerd

Door Atala gepubliceerd op Friday 01 April 20:02

Vandaag moest ik weer naar de apotheek. Dit keer was het rustig. Er was een oudere vrouw voor me en ze had haar medicijnen al. Nog even wat zaken afwisselen met de aopthekersassistent en dan kon ik mijn herhalingsrecept ophalen. De mevrouw had wel een paar vragen over de medicijnen. Ze begon uit te leggen over de schildklier. Het zijn van die gesprekken die ik niet goed na kan bootsen zo achteraf op papier. Ik wou dat ik een opname recorder had, want al jaren heb ik een irrationeel interesse in hoe domme mensen tijd kunnen vullen met zoveel onzinpraat. Hoe ze het voor elkaar kreeg om haar kleinkinderen te betrekken in haar schildklierprobleem bijvoorbeeld, blijft voor mij een raadsel. Volgens mij doen mensen het ook als ze met hun klachten bij de huisarts komen. Volgens mij zijn huisartsen er zelfs zo aan gewend geraakt, dat als je wel punctueel, binnen een minuut je verhaal kunt doen, dat ze dan gaan denken dat het allemaal wel meevalt. Enfin.

Terwijl ik daar beleefd stond te draaien en te kuchen, kwam er nog een klant binnen, en nog een, en nog een.  De mevrouw voor me moet wel vijf minuten bezig zijn geweest over niks. De apothekersassistent (die geen targets hoeft te halen waarschijnlijk) heeft geduld met haar gehad. Ik was aan de beurt en zei dat ik mijn herhalingsrecept op kwam halen en een minuut later stond ik weer buiten.

Eerlijk gezegd viel het nog mee. Een typisch bezoek aan de apotheek gaat anders. Twee dagen van tevoren vraag ik het herhalingsrecept aan bij de huisarts. Het duurt dan een dag  voordat het binnen is bij de apotheek. Waarom wacht ik dan twee dagen? Omdat er wel eens iets mis gaat. Na twee dagen heb ik meer kans dat ik ook daadwerkelijk met een pak medicijnen het pand verlaat. Toch gaat het alsnog vaak mis. Soms krijg ik mijn medicijnen en dan zeg ik: “Dat klopt niet, normaal heb ik meer.” De assistent antwoord dan nooit echt iets, maar kijkt meteen in de systemen, de receptbeschrijving, vaak loopt ze ook even naar achteren en na een paar minuten komt ze terug en zegt dan heel sloom: “Oooh, er is denk ik iets mis gegaan.”

 -“Dat denk ik ook,” zeg ik en als ik dat zo zeg dan doe ik extra mijn best om niet beleefd te lachen want ik ben niet geamuseerd.

Wat nog het vaakst gebeurt is dat ze zeggen dat het recept even gemaakt moet worden: “Je mag wel even plaatsnemen.” Ik (ook in deze situatie niet geamuseerd want ik heb het recept twee dagen terug aangevraagd) zeg dan: “Ik  mag ook vast wel even boodschappen doen,” want ik weet inmiddels  wel dat 'even plaatsnemen' al gauw een half uur kan duren.

Ik geef het toe, ik ben alles behalve aardig bij de apotheek. Wat zullen ze wel niet van me denken? Maar vergist u zich niet. Ik hou me ook wel in, ik ben ook niet merkbaar vervelend. Ik kom uit een rood nest en ik heb geleerd dat die mensen ook maar gewoon hun werk doen.  Hoe ik overkom weet ik niet, maar ik geloof graag van mezelf dat ik in zulke situaties ‘neutraal’ blijf.  

Van een rood nest gesproken. Ik ben bijvoorbeeld ook sterk tegen privatisering. Over de privatisering kan ik niks goeds zeggen. Daar heb ik mijn zinnen op gezet. Ik wil ook niets goeds kunnen zeggen over de privatisering. Helaas maken de mensen van de apotheek het me wel heel erg moeilijk. Wanneer het op de apotheek aankomt, dan zou ik willen dat het wel ging privatiseren. Ik zou willen dat het personeel gemiddeld drie minuten mocht besteden per klant. Ik zou het ook fijn vinden als ze geen tijd meer hadden om je de gebruiksaanwijzing uit te leggen (alsof je een analfabeet bent) en je later de uitleg nog in rekening gaan brengen ook nog. Was de apotheek maar geprivatiseerd. Dan zou er wel afgerekend worden met die slome reacties van ze. En voor degenen die bijna nooit naar de apotheek gaan, wil ik  tot slot adviseren om ook eens extra te letten op hun tred. Ze slenteren:  allemaal. Te moe om hun voeten op te tillen.

Er is maar een uitweg: privatiseer de apotheek.

 

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Jullie hebben echt geluk met de apotheek. Hier hebben ze nog wel een bezorgdienst, maar dat is eigenlijk voor minder validen. Ik zie ze wel eens fietsen hier. Een oud opaatje dat medicijnen bezorgt aan mensen die nog minder valide zijn dan hijzelf. Ik heb medicijnen voor de neus. Ik peins er daarom niet over om gebruik te maken van de service.
Wel weet ik 100% zeker dat de bezorgservice vrijwilligerswerk is. Nu me wordt vertelt de apotheek al geprivatiseerd is, vind ik dat helemaal verontrustend.
Ik heb gelukkig een 'apotheekhoudend huisarts' en word gebeld als alles klaarligt om opgehaald te worden. En als ik eens geen tijd heb om het zelf te halen vind ik het de volgende dag in mijn brievenbus, omdat de assistente hier toch elke dag langs rijdt.
Lachwekkend. Leuk geschreven ook; je hebt een aantrekkelijke schrijfstijl die uitnodigt tot doorlezen.

Ik zal je uit een droom helpen: apotheken ZIJN private ondernemingen. Dus er valt niks te privatiseren.

Dat ze zich niet 100 % als private ondernemingen kunnen gedragen, ligt vooral aan alle regels waaraan een gezondheidsondernemer moet voldoen.

En inderdaad, magistrale bereiding kost tijd. Het gaat wel om producten die je niet zomaar bij elkaar pleurt, even schudt en klaar is jetje.

Als ze echt als private ondernemingen mochten optreden, zonder met handen en voeten aan allerlei regels gebonden te zijn, dan zouden we morgen billboards kunnen zien met: "Kom naar apotheek A en ontvang bij je Viagra een gratis gezinspakket Durex Featherlite".
3 minuten per klant, da's zo een beetje het McDonald systeem :)

Hier op Bali kan ik bij de plaatselijke apotheek (herhalings)medicijnen halen zonder doktersrecept. Da's ook best handig, scheelt geld en tijd.
Dank je
Meid, je hebt helemaal gelijk. Ik heb dan ook al een paar jaar terug besloten nooit meer zelf naar een apotheek te gaan, want ik ergerde me er altijd helemaal kapot aan alles.