Zwijgen?

Door Shasja Angel light gepubliceerd op Sunday 27 March 19:16

pU0r3ngEO9ZP6mpeT0VQlz33uQqpJUGY.jpg

Misschien kan ik beter zwijgen

beter niets doen

mijn ogen sluiten

en het geheel echt buitensluiten

mijn pad is duidelijk

ik weet waarvoor en waarom

niets zal er voorzorgen dat ik nog afdwaal

 

Toch ergens dringen zich beelden aan me op

ook al roep ik stop!!

het hoort niet bij mij

leven in een wereld die gek geworden is

ik verbaasd me

verbijt me

wat bezield de mens?

er is niets meer van te snappen

maar even weer zappen

 

ik weiger om mee te doen

aan zinloze discussie

voor en tegens

domme argumenten

alleen van uit eigen perspectief bekeken

mensen die het denken te weten

meegezogen worden

in het leven van de massa!

 

Ik vertik het!

om mee te mekkeren met domme schapen

die allemaal het zelfde blaten

met hun bestraffende vingertje wijzen

het is jou schuld

het ligt aan die ander

spierballen rollen

het eeuwige gevecht van goed en kwaad!

 

Ik trek mijn handen ervan af

want dat is niet mijn lied

van dood verderf en verdriet

het is niet mijn pad

niet eens mijn wereld

wil mijn liefde behouden

dicht bij mezelf blijven

gaan jullie maar lekker kijven

 

Ik hou vast aan de liefde

dat is wat mij nooit griefde

het leeft diep in mijn hart

mijn ziel, mijn zijn

nooit kan ik iemand anders zijn

ik zal het blijven geven

je pakt het

of je gaat ervan door

is mij om het even

want uiteindelijk is dit mijn leven!

​Shasja

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi gedicht, Sterke laatste zin .
Dank je wel Yneke.
De meeste mensen kunnen alleen in 'us and them' denken. Het bestaan van 'the others' is voor hen onbegrijpelijk.

Het Westen zou meer tijd moeten gaan steken in het zoeken naar en ontwikkelen van preventieve maatregelen en daarnaast het belang gaan inzien van imago verbetering in plaats van alle energie te steken in vergeldingsmaatregelen van actief en reactief geweld.

Dat gaat uiteraard niet met een vingerknip dus er zal een noodzakelijke overgangsperiode zijn, maar het zou wel de algemene intentie en overtuiging behoren te zijn voor landen die zich 'ontwikkeld en beschaafd' noemen.

'Us and them' zijn niets anders dan ontwikkelde holbewoners die op bepaalde vlakken vooruitgang hebben geboekt, zoals de knots die vervangen is door meer effectievere en dodelijkere wapens waardoor het voor us and them makkelijker geworden is om elkaar af te maken.
Is een triest gegeven, maar het voelt voor mij inderdaad ook zo. Maar zou de massa wel willen veranderen? Eruit willen stappen van oog om oog en tand om tand? Wraak is nu eenmaal mierzoet! Volgens mij moet er nog heel veel water door de zee gaan als men dat punt wil bereiken.
Het antwoord lijkt me duidelijk: de massa ('us and them') wil (nog) niet veranderen omdat ze er nog niet klaar voor zijn.
Voor 'the others' maakt dat niets uit omdat die in staat zijn om hun eigen, directe ervaringswereld te creëren; ze bevinden zich dus steeds op plekken waar angst, wraak, oorlog en geweld niet voorkomt. Dat wil uiteraard niet zeggen dat ze geen empathie voelen voor het leed dat de 'us and them' groep doormaakt. Maar ze weten tevens dat ze daaraan niets kunnen veranderen. Die verandering kan alleen van binnenuit komen en kan niet worden opgelegd, met wetten of geweld.

Als je het totaalplaatje met een birds-eye view bekijkt, vanuit het 'god-concept' perspectief (het goddelijke is in alles en iedereen aanwezig), dan maakt het allemaal niets uit. Iedereen heeft recht op z'n eigen leercurve, het fysieke is slechts een van de vele expressies van het goddelijke bewustzijn dat in de mens aanwezig is.
Ja dat is zo!
Het incasseringsvermogen van de mensen wordt keer op keer steeds zwaarder. We kunnen onze ogen er wel voor gaan sluiten, maar het lijden van velen die geluk willen zien op onze planeet staan met hun rug tegen de muur. Zijn we nou echt zo machteloos?? Mooi geschreven Shasja!
In zeker zin zijn wij machteloos. Aan het wereld gebeuren op grote schaal kunnen we niets doen. Maar op je eigen plek, zeer zeker wel! Door op een vriendelijke liefde volle manier met elkaar om te gaan. En door simpel weg willen vast houden aan het goede wat het leven toch echt wel te bieden heeft.