Geboren

Door Johanna9 gepubliceerd op Monday 07 March 14:11

Als een bloempje dat 

ontluikt en teer

 kijkt men er liefdevol

op neer

maar ook jij komt

in volle bloei te staan

en ieder is met jouw begaan

dan neemt men je mee

je wordt geplukt

nog stil geniet men van jou

tot je dagen zijn geteld

en de dood zijn vonnis

heeft geveld.

 

eigen werk.

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Oh heb daar ook wel eens een gedicht over geschreven. Ruim 30 jaar terug.
15-12-1983:

Langzaam ontstaan uit het niets
merk ik nu, ik ben iets
klein, teer en onbewust
gezegend met een zalige rust

Buiten bruist het van het leven
doch ik, ik kan er nog niets om geven
in mijn hoofdje spoken nog geen gedachten
weet niet wat mij zal staan te wachten

Als een bloem die begint te bloeien
begin ik steeds sneller te groeien
tot mijn spijt gaat mijn rust verloren
vanaf nu ben ik geboren.

Candice dit is een heel mooi fijn en teer gedichtje ik bewaar hem dank je wel
Gewoon hier laten staan en verder niet, anders haal ik het weg.
Zal ik doen
Is van oorsprong ook niet fijn en teer bedoeld, want in die periode wilde ik gewoon direct dood. Had een gruwelijke hekel aan het leven.
Tja het leven......
Dat is helemaal waar