"Hot bitch"-naveltruitje

Door Forum krojoev gepubliceerd op Sunday 06 March 13:13

De afgelopen week ging voor mij een halfjaarlijks herhalend proces van start, opzoek naar een broek. Het eindeloos speuren door kledingrekken, ondertussen mij verwonderen over de ordinaire termen geprint op kleding. Slenterend sjokte ik door overbevolkte winkelstraten; door straten felgekleurd in grijs gemengd. Struikelde ik niet over de opstaande stoepranden danwel over onoplettende multimedia-zombies. Gedachteloos kuierend tussen de massa mensen: opschrikken, koers veranderen en door de schuifdeuren van een kledingwinkel naar binnen. Laat het shoppen beginnen!

    Ben ik de enige die een beklemmend gevoel krijgt op het moment dat ze een kledingwinkel voor massaconsumptie binnenloopt? Dat het “Hot bitch”-naveltruitje en iets-te-korte-“fat ass”-broekje in elkaar zijn gezet door onwetende Aziatische kinderen. Onder onmenselijke omstandigheden, louter hun arme ouders gehoorzamend, tegen een onrechtvaardig laagloon, trouw aan hun gezin maar vooral aan de industrie van hun land. De consument graait als hongerige varkens door de bakken met ordinaire naveltruitjes enkel denkend aan eigen gesteldheid. Knorrend omdat die obscure broek obesitas benen geeft; een Skinny jeans die dik maakt om over plichtsverzuim te spreken. Alle deugden van de Aziatische filosofie lappen we aan onze laars, de arme Confucius zou zich omkeren in zijn Derde Wereld tombe. Zoals iedereen leg ook ik mijn morele verplichtingen naast me neer. Goedkoper is nu eenmaal beter, ook voor een armlastige studente.

     - Oké, focus! - Op weg naar de Jeans, omdat de term ‘broek’ ouderwets is geworden. Trends komen en gaan maar de afgelopen jaren heeft de modemarkt een nare aanhoudende rage opgelopen. Eerst de witte legging op dikke overjarige vrouwen vervolgens de Jegging - een miskraam tussen de Jeans en de Legging - maar het dieptepunt van de kledingindustrie zal voor mij toch de Skinny Stretch Jeans blijven. Was vroeger Stretch kleding niet enkel bestemd voor zwangere en/of zwaarlijvige vrouwen? ‘Een 2-pocketbroek van superelastisch, gewassen twill voor optimale bewegingsvrijheid en maximaal comfort.’ dus een Skinny jeans die na twee keer uitgerekt en Baggy is. Bovendien zijn de woorden Superelastisch, bewegingsvrijheid en comfort standaardwoorden in beschrijvingen voor vrouwenproducten. Echt waar! Let maar eens op: maandverband en scheermesjes reclames, lingeriereclames etc. De Skinny Stretch Jeans is een mogelijkheid voor de mollige dames om strakke kleding te kunnen dragen. Moeten wij, als samenleving, dit willen? Rollades in elastiek. 

    Ik schrik op als een wit geblondeerde poederdoos met afgeschoren wenkbrauwen enigszins chagrijnig vraagt of ze erlangs mag. Zou het een sekte zijn? De B.M.B.W., Blonde Meisjes met Bijgetekende Wenkbrauwen, strijdend voor wereldoverheersing en kortingsbonnen voor Bruynzeel viltstiften. Afijn, ik laat haar voorbij en kijk verwondert naar het Jeansschap voor mij. Het schap is volledig gevuld met Stretch Jeans maar uitgevoerd in te veel mogelijkheden voor iemand die enkel een ‘gewone’ broek zoekt. Op zo’n moment van zwakte doemt standaard een winkelmedewerkster uit de steppe van omliggende kledingstellages op met de vraag: ‘Kan ik u helpen?’ Toestemmen en de ervaring leert dat het modemormel haar prooi direct begint te hypnotiseren: ‘Een Super High Ankle Jeans… erg comfortabel.. Skinny Regular Low Jeans… pas maar even… High Jegging… staat geweldig… Flared Jeans… dit is zó jou!‘ Driekwartier later sta ik buiten met een geel gestreepte discobroek. Dan kijk ik verbluft naar de modemisser in mijn tasje en wanhopig terug door de etalage de winkel in: ‘Hoe heeft dit kunnen gebeuren?’ 

    Kuierend met mijn Stretch broek door de winkelstraat besefte ik mij dat kleding winkelen een bijzonder gebeuren is. In de eerste plaats wordt het geweten op de proef gesteld: ‘Wil ik vunzige kleding dragen gemaakt door een kind?’ De standaard winkelstraat wandelaar lijkt immuun te zijn geworden voor zijn geweten. De winkelrekken zijn gevuld met Skinny Stretch Jeans voor dun en voornamelijk dik. Gaan we het overgewicht probleem oplossen door de broeken te laten meegroeien met het gewicht? Ik besluit om volgende keer de verkooppraatjes te ontlopen, door comfortabel en flexibel met een zak drop op schoot mijn kleding online te bestellen. Participeren in de maatschappelijke problemen noem ik dat. 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Scherp geschreven, daar hou ik wel van.
Is dat zo: is de term broek ouderwets geworden? Weer wat geleerd op Plazilla. Overigens is jeans nauw verbonden met de denim stof die Levi Strauss ooit gebruikte om een absoluut sterke broek te maken voor de Amerikaanse cowboys. Die mannen zate vrijwel de gehele dag met hun kont op zo'n paardenzadel te schuren waardoor de meeste pantalons al snel stuk schuurden. Met andere woorden: Jeans zijn gewoon werkbroeken, naar mijn mening...

Leuk geschreven verhaal overigens. Hoop meer van je te lezen.
Gelijk heb je, Jeans of de oer-Hollandse variant dé spijkerbroek doelt op een sterke (werk)broek van spijkerstof. Maar kijkend naar de broeken die tegenwoordig bestempeld worden als Jeans, lijkt het meer een modewoord geworden. (om interessant mee te kunnen doen) Het idee van een duurzame, sterke broek vervalt.. mede dankzij de goedkoper is beter mentaliteit.

Bedankt voor het lezen en je mening!