Is eeuwig leven een zegen?

Door B B Koster gepubliceerd op Sunday 28 February 20:02

Was ik maar nooit geboren, nu moet ik eeuwig leven; ik heb daarin geen keus... Wat heeft het eigenlijk voor zin dat ik hier ben met mijn geest en ziel in een lichaam die zijn geschapen voor de eeuwigheid? Waarom worden er twee eindbestemmingen in de Bijbel beschreven? Was het niet beter geweest dat met de dood alles afgelopen zou zijn? Wat is er nou mooi aan om de eeuwigheid in de hemel door te brengen? Bij God en Zijn Zoon; de engelen en de heiligen... In hoeverre is dat realistisch? Allemaal vragen waarover ik nagedacht – en het nodige over gelezen heb. Noem het Filosofisch denken; al heb ik het niet gestudeerd.

Mijn beeld van God

Ondanks dat ik de Bijbel een beetje ken heb ik nog lang geen goed beeld van God. Tijdens mijn periode dat ik in therapie zat om voornamelijk mijzelf te leren kennen; vroeg een groepsgenoot mij in de vrije tijd of mijn beeld van God nou positief of negatief is. Daar hoefde ik niet lang over na te denken: ik had een negatief, veroordelend beeld van God ontwikkeld. Op één of andere manier had hij dat er bij mij uitgefilterd; triest eigenlijk. Kennelijk heb/had ik mij een ‘wettisch’ beeld gevormd van God. En nu vele jaren later heb ik nóg niet het juiste beeld van God; n.l. als een liefhebbende Vader die van Zijn kind houd! En ja, dat maakt mij verdrietig en ik besef dat ik Hem daar ook verdriet mee doe. ‘Bas’ zegt een broeder altijd tegen mij: ‘de wet veroordeeld maar de genade maakt vrij!’

Haat-liefde verhouding

Maar het is toch ook een tegenstrijdige en traumatische ervaring als je van jongs af aan krijgt te horen dat Jezus van je houd en dat Hij de goede Herder is die Zijn schaapjes veilig naar de stal brengt; en dat je bij het ouder worden constant wordt geconfronteerd tijdens de prediking met de woorden hemel of hel? Terwijl het doel van bekering en wedergeboorte is om als ‘gevallen’ mens die erfgenaam is van de zonde, weer in contact te komen met God? Aan de andere kant is het ook niet goed om constant de nadruk te leggen op een liefhebbende God. Hij heeft n.l. een haat-liefde verhouding met de mens. Hij haat de zondaar en de zonde vanwege zijn heiligheid, maar Zijn liefde en rechtvaardigheid heeft Hij laten zien door het dierbaarste wat Hij had te laten gaan naar deze aarde met als doel te sterven aan het kruis om verzoening te weeg te brengen opdat een ieder die geloofd niet verloren zou gaan. 

De Weg tot herstel

Of u de Bijbel nou wel of niet aanneemt als Gods Woord: het feit blijft dat de gevallen mens in Gods ogen dood is. Geen enkel contact mogelijk; de ‘lijn’ is doorgesneden! Door bekering en wedergeboorte wordt die lijn hersteld en de heilige Geest neemt intrek in uw ‘hart’ Deze derde Persoon is dus een bittere noodzaak in ieder mensenleven dat in contact wil komen met God! Ook kan de mens zijn schuld naar een heilig God in de eeuwigheid niet betalen (om over na te denken). Het is en blijft voor eeuwig een feit dat God een relatie wil met de mens en dat is, geloof ik in het juiste perspectief gezien een sterk onderbelicht onderwerp! Voor mij is het moeilijk te vatten dat er tijden zijn dat God in rechtstreekse zin weinig of niets van Zich laat horen. Hij wil toch graag in relatie staan met Zijn kind?! In de Bijbel wordt over het zwijgen van God veelvuldig gesproken. Zou een man of vrouw die uit de wereld komt soms in het ‘voordeel’ zijn omdat het verschil zo groot is als dag en nacht? Getrokken en gered uit de duisternis en geplaatst in Gods wonderbare licht... Zou die mens Gods stem soms beter verstaan en heeft hij/zij veel meer honger naar Zijn Woord? Niet zozeer als het opdoen van kennis maar als voedsel voor de ziel?

Bijna twintig jaar later...

Bijna twintig jaar verder vraag ik mij af in hoeverre ik ben gegroeid in mijn geestelijke leven, en af en toe komt de gedachte in mij op dat het eeuwige leven misschien wel het mooiste is wat God mij kon schenken. Als ondanks mijn vele levensvragen, menselijke eenzaamheid en verdriet in deze woestijn ‘down under’ ik soms, met mijn handen gevouwen het hemelse gevoel van rust en vrede in mijn hart ervaar maar 1 % is wat ik zal ervaren als ik in de hemel ben, dan kan ik alleen maar uitkijken naar die plaats waar alles volmaakt en mooi is en waar ik als Gods kind met een verheerlijkt lichaam de eeuwigheid mag doorbrengen!  

Voor degene die vragen en/of opmerkingen heeft omtrent dit onderwerp schroom niet! Indien u ook een kind van God en van uw zondelast verlost en bevrijd wilt worden: burdens are lifted at Calavary!    

 

Days are filled with sorrow and care,
Hearts are lonely and drear;
Burdens are lifted at Calvary,
Jesus is very near.  

Cast your care on Jesus today,
Leave your worry and fear;
Burdens are lifted at Calvary,
Jesus is very near.

Troubled soul, the Savior can see,
Every heartache and tear;
Burdens are lifted at Calvary
Jesus is very near.

By: John M. Moore

 

 

 

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik ben blij dat God er voor gezorgd heeft dat Hij wij alsnog eeuwig kunnen leven. Maar ik ben er van overtuigd dat wij eeuwig kunnen leven in een paradijs op aarde. Hij heeft de aarde tenslotte niet voor niets gemaakt.
De bijbel spreekt duidelijk over een toekomstig paradijs op aarde. De profeet Jesaja bijvoorbeeld gaf de volgende beschrijving van de aarde en haar bewoners: „Zij zullen stellig huizen bouwen en bewonen, en zij zullen stellig wijngaarden planten en hun vrucht eten. Zij zullen niet bouwen en iemand anders het bewonen; zij zullen niet planten en iemand anders ervan eten. Want als de dagen van een boom zullen de dagen van mijn volk zijn, en het werk van hun eigen handen zullen mijn uitverkorenen geheel verbruiken” (Jesaja 65:21, 22). Psalm 37 bevestigt deze hoop. „De zachtmoedigen . . . zullen de aarde bezitten” (Psalm 37:11). Dit vers spreekt niet slechts over een tijdelijk herstel van de natie Israël in het Beloofde Land. Dezelfde psalm zegt specifiek: „De rechtvaardigen, díé zullen de aarde bezitten, en zij zullen er eeuwig op verblijven” (Psalm 37:29).
In het begin hield de aarde rechtstreeks verband met Gods voornemen met de mens. De psalmist schreef „Wat de hemel betreft, aan Jehovah behoort de hemel toe, maar de aarde heeft hij aan de mensenzonen gegeven” (Psalm 115:16). Gods oorspronkelijke voornemen met de mensheid hing dus samen met de aarde, niet met de hemel. God gaf het eerste mensenpaar de opdracht om de hof van Eden over de hele aarde uit te breiden (Genesis 1:28). Dat voornemen was niet tijdelijk. God verklaart in zijn Woord dat de aarde altijd zal blijven bestaan: „Een geslacht gaat, en een geslacht komt; maar de aarde staat zelfs tot onbepaalde tijd.” Prediker 1:4; 1 Kronieken 16:30; Jesaja 45:18. In zijn modelgebed nodigde Jezus zijn discipelen uit om te bidden of Gods wil „gelijk in de hemel, zo ook op aarde” mag geschieden (Mattheüs 6:9, 10). Zouden die woorden zin hebben als de aarde gaat verdwijnen of slechts een symbool van de hemel is? Of zouden ze zin hebben als alle rechtvaardigen naar de hemel gaan? Wat Gods wil voor de aarde is, staat overduidelijk in de bijbel, vanaf het verslag over de schepping tot en met de visioenen in het boek Openbaring.

Ik heb wel weer veel Bijbelteksten gebruikt en mijn reactie is weer erg lang. Ik hoop niet dat je dit vervelend vind, en voel je niet verplicht hierop te reageren. Zoals je ziet mag ik graag met mensen over God praten, jij toch ook!!

Sophia
das een lange weg voor je geweest maar uiteindelijk komt alles goed
prachtig gedicht trouwens
Ja klopt! Erg mooi gedicht; het is ook een gospelnummer. Kijk maar eens op Youtube ;)