De Kerst.( Narcisme)

Door Kaarsje gepubliceerd op Wednesday 02 December 22:41

De kerst komt er weer aan en voor vele mensen een feest van eten en geluk. Elk jaar vier ik heel uitbundig kerst, zodat mijn kinderen later in ieder geval iets hebben om als traditie te bewaren. Grote boom, elk jaar weer tot aan het plafond, geen kunstboom en niets kleiner dan 2 meter.

Elk jaar zocht ik mijn boom zelf uit, die moest zo perfect mogelijk zijn. Kerstmenu werd al maanden van te voren goed over nagedacht, geen enkel jaar mocht het zelfde eet thema hebben. Daar kreeg ik de kriebels van, want elke kerst moet uniek zijn in mijn ogen. En tot op heden waren ze ook alle uniek. Ik heb mooi weer gespeeld met mijn ex de narcist en hoe ziek ik me ook voelde, of bont en blauw geslagen, de kerst ging altijd door. Vrede op aarde, toch? 

Ja, ik hoor bijna de commentaren, bont en blauw geslagen zijn en dan heel lief naar kerstkoren gaan luisteren en alle zeilen bijzetten om het voor de kinderen leuk te maken. In de nacht huilen en de de volgende dag er weer volop tegen aan te gaan.

Dit jaar is de kerst naar mijn idee aan gort, mijn ex heeft besloten om zo vlak voor de feestdagen geen allimentatie meer te betalen, inkomen is nu 400 euro minder in de maand. Gevolg, ik heb geen keuze om een grote boom neer te zetten. Heb wel hele lieve schoonouders die een boom voor ons gaan kopen, maar die zal niet zo groot zijn. Heb er nachtmerries over. Zie me al staan met 2 kerstballen en dan te zien dat de boom vol is met enkel de piek.....

Ik weet het, het klinkt totaal arrogant en ondankbaar, want de kerst geest gaat immer over geven en liefde. Maar ik ben er nu pas sinds gister achter waarom ik altijd zo een grote boom wil. Als kind mocht ik die altijd samen met mijn papa optuigen, altijd in het zilver met heel veel lichtjes. Mijn boom is ook meestal zilver, maar ook met rood en goud in.  Mijn mama mocht nooit meehelpen, dat was iets tussen ons. 

Tot dat mijn pa in het buitenland ging wonen en hij de macht van zijn baan niet meer aankon en bleek dat ook hij de totale controle over het gezin wou hebben en behouden. Hij veranderde van een lieve papa in een man die geestelijk ons domineerde, gebruikte geweld en eindigde in sexsueel misbruik. Geen echte kerstboom meer in de tropen, maar een flut nepboom. Hij was er nog 1 jaar tijdens de kerst in Nederland en weer was daar de grote boom en mocht ik als 13 jarige mee helpen optuigen. Na die kerst heb ik hem nog 1 keer gezien en die keer was niet zo fraai.

Maar die jaren met die grote boom, zo wil ik mijn papa onthouden, de boom is dus voor mij een symbool van de goede jaren met mijn papa. 

Zo wil ik ook dat mijn kinderen mij later onthouden, mama met haar belachelijke grote boom, die ondanks alle tegenslagen toch met de kerst juist dat wou. 

Mijn kerstboom staat voor de liefde, die ik ooit had van mijn papa en door zijn idioterie mij ontzegd is. Mijn grote boom is een icoon voor mij, stralend van licht, vol met liefde en hoop. Er hangen van 4 generaties kerstballen in, zo is mijn oma erbij, mijn mama, mijn kinderen en niet te vergeten mijn paarse kerstbal die ik kado gaf aan mijn papa, van mijn eerste spaargeld.

 

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank je Candice voor je reactie.
Ik zal blijven vechten voor mezelf, hoe moeilijk het soms ook is. Die ex heeft al genoeg van ons afgenomen door de jaren heen.
Vind het mooi geschreven van je en die ex ... daar heb ik geen goed woord voor over.
Ik doe al sinds 1977 niets meer aan Kerst, ben ook nog eens 1e Kerstdag jarig, maar het zegt me sindsdien helemaal niets meer.