Een steekje los

Door Willemijntje gepubliceerd op Tuesday 17 November 00:30

Ik kom niet veel in de stad en doe mijn boodschappen meestal bij de plaatselijke supermarkt. Vrijdag moest ik antivlooien pillen ophalen bij de dierenarts in Winschoten en omdat ik ook nog wat doe-het-zelf artikelen en een paar boodschappen nodig had, reed ik daarna gelijk door naar Posttil Winschoten, een terreintje net buiten het centrum, met o.a. een Praxis, Kwantum, Leenbakker en een Albert Heijn.

Bij de Praxis vond ik vrij snel wat ik nodig had en nadat ik die aankopen in de auto geworpen had toog ik richting AH.

Hier kom ik dus echt vrijwel nooit, maar het weinige dat ik nodig had kon ik toch vlot vinden en ik kon me dus ook hier snel aansluiten bij de rij aan de kassa.

Ik pakte z’n dingetje uit de gleuf om mijn boodschappen te scheiden van de inkopen van mijn voorganger, plaatste het op de lopende band en begon, naar gelang er ruimte was, mijn aankopen op de band te plaatsen.

De meeste zware dingen eerst, en als laatste pas het kwetsbare gedoetje als brood en eieren. Je hoeft er feitelijk niet eens meer bij na te denken. Ik had amper de twee pakken kattenvoer (mijn zwaarste aankopen) op de band staan of de vrouw die voor mij was begon als een bezetene tegen me te krijsen.

Hoe ik het in mijn hoofd haal om kattenvoer op de lopende band te zetten, terwijl haar aankopen daar ook nog op staan. Beduusd kijk ik haar niet begrijpend aan, haar furie wordt hierdoor nog meer aangewakkerd en met een ferme zwaai van haar arm veegt ze de pakken kattenvoer bruut van de band terug in mijn kar.

Zo, die heeft een flinke steek los! Kan ik op dat moment in eerste instantie alleen maar denken.

Boosheid volgt; Is dat wijf nou helemaal gek!

Ik pak de doosjes kattenvoer weer uit mijn kar en zet ze terug op de band, het meisje achter de kassa kijkt me ongelukkig aan. Ze is duidelijk niet gewent aan een ‘situatie’. 

De vrouw voor me is haar boodschappen die gescaned zijn inmiddels zo snel mogelijk aan het inpakken en kijkt onderwijl met een woeste blik van de band naar mij.

Het kattenvoer nadert! 

Reacties (16) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
haha, ja je heb wat gekken op deze aardkloot.
;-) ik zie het voor me, je verbaasde gezicht en de manier waarop je waarschijnlijk het kattenvoer weer op de band zette. Altijd even schrikken als iemand zo gefrustreerd reageert op om een niet begrijpelijke reden.
Die loopt vast bij de GGZ.
Kattenvoerfobie?
Nou moe, daar heb ik gelukkig nooit last van. Niet dat ik vaak boodschappen doe en ons kattenvoer bestel ik online maar toch er worden wel kattensoepjes gekocht voor onze poezen en die kater van mijn moeder. En vergeet zijn broodnodige Sheba niet. Staat gewoon op de lopende band en niemand doet er moeilijk over. Dus inderdaad aan die dame zat een steekje los.
Dit maak je inderdaad niet snel mee, maar ik zou het wel eens mee willen maken .... gewoon om te kijken hoe ik erop zou reageren. -))
Ben van nature een heel kalm mens, maar als ze het geintje voor de tweede keer had geflikt, had ik haar misschien wel een draai om haar oren gegeven met zo'n pak voer.
Ik sla nooit, nog nooit van mijn leven gedaan ... ben veel te bang om een klap terug te krijgen, maar ik had haar boodschappen door de zaak gegooid.
tegen Candice
1
Ik zal heel erg raar opkijken als jij kattenvoer koopt.☺
Ja dat mens was gestoord.
Daar was zeker een grote steek los. Wat een vreemde reactie op iets doodgewoons.
Was duidelijk geen liefhebber van katten.
Of van andermans boodschappen. Misschien had ze last van territoriaal gedrag bij de kassa?