Gedicht: doffe ellende

Door Seraphina gepubliceerd op Sunday 15 November 20:04

Doffe ellende

Rondom mij zie ik, grauw en grijs,
de mensen door de straten lopen,
hoofd gebogen, elkaar negeren.

Een geur als dood
van eenzaamheid en verdriet,
ruzie, oorlog en pessimisme,
hangt in de straten.

Het oorverdovende geluid
van scheldwoordensalvo’s,
pijnlijke stiltes en keiharde woorden,
galmt door mijn hoofd.

Het regent harder dan ik hebben kan.
Het weegt zwaar, soms zelfs onhoudbaar.

Maar dan kom jij, zoals altijd, uit het niets.
Net op het moment dat ik wankel,
het even niet meer zie,
neem jij liefdevol mijn hand.

Jouw stralende lach,
de speelse twinkeling in jouw ogen,
jouw bemoedigende woorden,
geven mijn wereld weer kleur.

Ik voel de hernieuwde hoop
op een wereld van vrede,
op een wereld vol goedheid en liefde.

Ik voel de hernieuwde kracht
en de frisse moed
om door te gaan.

dd15db3c3df0ff6f5588cb7b94498d59.jpg


 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Altijd mooi om die sprankeling en hoop te blijven houden. mooi gedicht!
Heel mooi! *_*