Gedicht; Wanneer jij opduikt

Door Vlinnie gepubliceerd op Sunday 08 November 02:04

Steeds wanneer ik je foto zie
prikken tranen in mijn ogen
word ik omvangen door verdriet
omdat de liefde ons niet toe liet

Gevormd door mijn verleden
keek ik naar de toekomst
daar stond jij
terwijl ik naar je toe rolde

Zo mooi, zo puur
voor mij veel te hoog gegrepen
kreeg jij van mij een stempel
onbereikbaar, voor jou in mijn leven

Toch sloeg onze vonk over
iets wat ik moeilijk kon geloven
hoe kon nou jij, zo'n mooie meid
voor iemand als mij gevallen zijn

Ik verdwijn in je foto
en dwaal verder af
daar naar waar wij samen waren
naar het gevoel dat jij me gaf

6e2b1bb2690f342ec3ef1fcd22059abd_medium.
Jij liet me tot rust komen
even helemaal niets
zo in elkaar opgezogen
toch verliet de angst mij niet

Vechtend door het leven
overwon ik langzaam mezelf
plotseling gevangen
door angst en onzekerheid

tranen stromen naar beneden
ze vertroebelen mijn zicht
je foto word weer wazig
ik doe me ogen dicht

ik wilde jou alles geven
jou gelukkig maken, samen alles delen
maar ik zat mezelf in de weg
en kon mijn angsten niet overwinnen
 

En steeds wanneer je opduikt
denk ik weer even meer aan jou
verlang ik om bij jou te zijn
en je te vertellen hoeveel ik van je hou

© Vlinnie

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi geschreven meis!
dankjewel xxx