Hoe laat je iets moois na op deze wereld?

Door gepubliceerd op Tuesday 13 October 10:36

Hoe laat je iets moois na op deze wereld?

 

Mijn kleinzoon nestelde zich op mijn schoot en ik dacht na over de woelige jaren in mijn leven. Deze kleine jongen had nog een heel leven voor zich maar mijn leven was eigenlijk verwoest door mensen die mij het licht in de ogen niet gunnen.

Ik dacht na over de dood van mijn vader nu alweer meer dan dertig jaar geelden. De dood van mijn broer die zichzelf van het leven beroofde, de pijn die dit alles met zich mee brengt. Maar wat voor nalatenschap hadden hun achter gelaten?

Woorden spreken luider dan acties zie mijn vader altijd end aar stem ik helemaal mee in. Een klein gebaar spreekt meer dan duizend woorden dat zie hij ook want kleien gebaren zijn krachtig. Mijn vader was iemand die altijd een helpende hand uitreikte naar anderen, hij dacht na over mensen,wat hij hen mee kon geven, velen waren voorhem perfect anderen weer ronduit stom of hilarisch.

Mijn vader hechte geen waarde aan spullen hij hechte wel waarde aan zijn kinderen. Stomme cadeaus werden aan hem gegeven en ik zag dan die grijns op zijn gelaat, van wat moetik hier nu weer mee. We konden er beiden om lachen want ik maakte het dan wel weer op een of andere manier goed. Het is de gedachte die telt.

Ook rondom de dood zijn er gedachten en objecten. Rijkdom is alleen belangrijk voor de achterblijvers maar ook dat zal je op een gegeven moment achter moeten laten. Een leven goed geleefd zeggen ze wel eens, nou hij had zijn leven goed geleefd.  Het lastigste van de dood is het leven wat je achterlaat.  

 

Mijn broer pleegde zelfmoord, een verwoestende tijd voor ons allemaal waarin je met uitdagingen geconfronteerd wordt. 

We hebben zijn wensen uitgevoerd maar hij laat een prachtige erfenis na hoe hij herinnerd wil worden.

Respect hebben voor zijn wensen is respect hebben voor het feit dat hij niet meer wilde leven met honderden stemmen in zijn hoofd, arme jongen.

 

 

Ik kan me ook nog herinneren dat mijn oma stierf en daarna mijn opa Mijn opa niet verstaan op zijn sterfbed omdat hij iets in Brabants dialect zei. Rondscharrelen in zijn huisje wat nu van mijn neef is en terugdenken aan de tijd dat mijn oma daar stond met een grote schrot om, lach op haar gezicht brood te snijden. Mijn opa zat dan in de rookstoel, pijp of sigaar aan het roken met een jonge klare bij de koffie.

Als ik ga hemelen dan wil ik niet dat mijn kinderen verdrietig zijn. Ik wil ook geen ornamenten op mijn graf,  want dan ga je de betekenis van de dood ontwarren.  Ik zou ene leven willen achterlaten met stijl, met overwinningen, met eerlijkheid en respect, met hoffelijkheid een meer inspirerend erfenis. Terugkijken op een eenvoudig leven waar ik het beste heb gegeven wat in mij zat.

Ik heb misschien nog geruime tijd om hierover na te danken maar misschien ook niet. Je weet nooit wanneer jouw einde er is totdat je wordt gehaald. Ik zie het leven als een kunstwerk, een schildersdoek. Ware woorden spreken vanuit je hart en met en zachte penseel levens aanraken. Het leven is soms net als cement, verhardt maar toch ligt ook daar een groot mysterie in.

 

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.