x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Dyslectisch met trots!

Door Evlow gepubliceerd op Tuesday 06 October 20:39

Dyslexie wordt vaak negatief bekeken in deze maatschappij. Overal om ons heen gebruiken we woorden om met elkaar te kunnen communiceren. Sommige mensen zijn natuurtalenten wat betreft taal, ze kunnen geweldige verhalen vertellen of schrijven. Maar wat nu als je moeite hebt met taal? Wat als je bestempeld ben met dyslexie?

 

Uiteraard zijn er mensen met dyslexie die de meest geweldige verhalen kunnen vertellen waar je maar geen genoeg van kunt krijgen. Ik ben daar niet één van. Ik ben dat intelligente meisje dat het zelf maar moest uitzoeken met haar dyslexie. Dit klinkt misschien hard, maar zo is het helaas bij mij wel verlopen. In groep 7 van de basisschool ben ik getest op dyslexie, dit is al vrij laat. Ik heb geen begeleiding gehad hierna.

 

Op de middelbare school aangekomen was ik één van de weinige dyslectici in mijn klas. Tja.. Op het VWO heb je er blijkbaar niet zo veel. Ik merkte dat er voor de VMBO/HAVO klassen bijeenkomsten werden georganiseerd om je op weg te helpen met dyslexie. Op het moment dat ik dit door had, ben ik ook naar die bijeenkomsten gegaan. Ik kwam er al vrij snel achter dat ik daar niet heel erg veel aan had. Blijkbaar heb ik een vorm van dyslexie die een beetje afwijkt van de term dyslexie waar iedereen aan denkt bij het horen van het woord. Of waar de scholen denken dat ze aandacht aan moeten besteden.

 

Moeite met spellen heb ik niet. Taalregeltjes vallen te leren en gelukkig had ik daar geen moeite mee. Vreemde talen daar lagen de problemen. Engels ging nog prima op de begrijpend lezen teksten na. Het echte probleem was Frans.

 

Onderhand ben ik die fase ook weer voorbij en ben mij bezig gaan houden met de dingen die ik echt leuk vind. Mijn passie ligt nu bij de scheikunde, vooral het analytische gedeelte van de scheikunde. En vooral dat analytische gedeelte heeft mij problemen leren analyseren. Ik ben mijn dyslexie gaan analyseren.

 

Heel veel moeite met spellings- en grammaticaregeltjes heb ik niet. Al ben ik wel heel blij met de spellingscontrole van Word hoor! Bij mij is het meer een auditief probleem. Op het moment dat iemand een woord anders uitspreekt dan het zou moeten, heb ik heel veel moeite om het woord te herkennen wat er bedoeld wordt. Het is daarom een ramp als er een ander accent Engels tegen mij gesproken wordt. De oplossing voor mij is dan om het geluid zo na te bootsen en uit te spreken, pas dan kan ik er een woord van maken. Dit is dus waarom Frans zo moeilijk was voor mij. Het woord op papier en het uitgesproken woord zijn twee compleet verschillende dingen!

 

Een ander probleem waar ik veel last van heb, is dat ik moeilijk op woorden kan komen. Ik zie de afbeelding in mijn hoofd, maar ik kan maar niet op dat woord komen. Vooral in stressvolle situaties, zoals het geven van een presentatie, komt dit nog erger voor. Dit maakte me erg onzeker met alles wat met spraak te maken had. Ik was altijd stil, niemand wist echt goed wie ik was. Dit veranderde allemaal op het moment dat ik gefilmd werd tijdens het geven van een presentatie. Op het moment dat ik mezelf terug zag op video vond ik dat het presenteren eigenlijk best wel goed ging (ik ben best heel kritisch naar mezelf toe). Presenteren ging vanaf dat moment een stuk beter en meer ontspannen. Ik had het gevoel alsof ik een enorm obstakel uit de weg had geruimd.

 

Het enige waar ik nu nog vaak last van heb is het wegdromen bij presentaties en colleges. Dyslectici zijn stuk voor stuk beelddenkers. In mijn geval denk ik aan compleet iets anders als ik getriggerd word door een bepaald woord. Een simpel voorbeeld is als het woord proteïne langskomt tijdens college. De afbeelding proteïne roept bij mij de afbeelding van vlees naar voren, en dat leidt weer naar avondeten. Vervolgens ben ik dus vijf minuten zoet geweest met het bedenken wat ik die avond zou gaan eten.

 

Maar gelukkig zitten er ook heel veel voordelen aan het hebben van dyslexie. Ik ben ontzettend creatief en vind het leuk om opdrachten op de meest creatieve manier op te lossen. Je denkt ‘out of the box’ om een probleem vanuit elke mogelijke hoek te analyseren. En dit is een zeer gewaardeerde skill.

 

Momenteel geef ik bijles aan middelbare scholieren die moeite hebben met scheikunde. Ik heb al van verschillende leerlingen gehoord dat ze het fijn vinden dat ik zo beeldend kan uitleggen. Het is voor mij mogelijk een begrip, waar iemand zich niets bij kan inbeelding, levendig kan maken. Ik dank dit zeker aan het feit dat ik dyslectisch ben.

 

Dyslexie zie ik niet meer als een belemmering. Ik weet waar mijn zwakke puntjes liggen, maar ik weet nog veel beter wat mijn sterke punten zijn. En dit zijn nou net de punten die je lekker mag uitbuiten om te doen wat je leuk vindt!  

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat goed geschreven en fijn om het zo te benaderen.
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
[[Deleted]]
Hoi Soberana,

Dank je wel voor de positieve reactie!

Ik had in groep zeven een test die we vrijwillig mochten maken, tegenwoordig doen ze dat niet meer geloof ik. Uit mijn test bleek dat ik heel veel antwoorden goed had maar toch niet heel snel was. De test ging namelijk op tijd. Diegene die de test had nagekeken vermoede dyslexie bij mij. Ze hadden het niet eerder door.

Het scheelt inderdaad een hele hoop ellende als je een taal al vanaf jongs aan spreekt. Ik had de pech met mijn docent. Het nakijken van een luisteroefening deed ze niet door de zinnen op het bord te schrijven maar om de oefening nog een keer te luisteren. Dat had bij mij uiteraard geen zin.

Weet er alles van. Ben eveneens al mijn gehele leven dyslectisch. Het is heel vervelend en kan je maatschappelijke carriere in de weg staan...