Mijn eerste bijdrage: Warmte ketst terug waar jij het gezaaid hebt

Door Berna gepubliceerd op Friday 02 October 11:46
Als je als kind zijnde nooit warmte hebt mogen ervaren is het een hele klus om warmte en liefde te voelen.
Liefde van mensen waarvan je eigenlijk het gevoel hebt dat het niet echt is.
Anderen kunnen jouw warmte/liefdes behoefte niet aanvullen uit verloren tijden. Waarin je kind was en afhankelijk was van de omgeving. Waar de douche op koud stond en de stralen je hart verstomden. Waar je verstijfd was van angst en om te hopen dat je morgen niet meer wakker zou worden. Gelukkig heb ik dit laatste nooit zo ervaren als kind zijnde. Ik dacht gewoon dat het zo hoorde.
 
Warmte haal ik uit de natuur, uit de rust om mij heen. Je kunt dit leren door het denken op dezelfde hoogte te zetten als het voelen.
Bij mij heeft het denken altijd de overmacht gehad. Het was mijn overlevingsmechanisme. Ik had het nodig om te plannen, om te analyseren, om te berekenen wat voor mij veilig was.
 
Ontroerd word ik al tijden, als we met het hele gezin en vriend en vriendin van de kinderen bijeen zijn. Dit geeft voor mij het ultieme geluksgevoel en dankbaarheid dat het zo goed met hen gaat. Ook van hen verwacht ik geen bergen liefde, ik heb liever dat zij zelf in hun eigen leven gelukkig zijn.
Ik heb het nooit zozeer aan mijn kinderen laten merken dat ik eigenlijk warmte doorlaat. Het niet vast kan houden en alsmaar hunker naar de liefde die anderen niet kunnen aanvullen. Ik wilde hen hier niet mee belasten en zal dat ook nooit gaan doen. Het enige wat ik kon doen is het heel anders doen tijdens het opvoeden en ik hoop dat dit gelukt is. Zeker weet je dit natuurlijk nooit. Maar ergens voel ik het wel als ik kijk en luister naar hen.
Ik vermoed dat mijn warmte dat ik niet bezat toch bij hen aangekomen is, op een andere wijze dan in het boekje staat. Via een omweg lijkt wel, mijzelf dikwijls wegcijferend en mijn verdriet opzij zettend. Misschien heeft vooral mijn denken mij enorm geholpen om ''sterk'' te zijn. Zoals in alle gezinnen zijn de zorgen over de kinderen ons huis niet voorbij gegaan!
Wat ik nu ervaar is de warmte die zij teruggeven op een liefdevolle wijze, tijdens het ZIJN!
 
Mijn kinderen
 
Eén woord
zegt
zoveel
 
het hart
tot
lichtlaaiend
 
dooft als het
verzadigd is
 
in een geluk
die je ziet
in je
bloementuin
 
waarvan
de zaadjes
ontkiemd zijn
tot prachtige
bloemen

                                                      @Berna 2 oktober 2015

2faa42a38b12c88aea1cdaa47105ed25_medium.

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi Berna..
Ook al heb je warmte niet van huis uit meegekregen je hebt het op geheel eigen kracht wel ontdekt.
Mooi geschreven en ik weet heel zeker dat jij beter tot warme gevoelens in staat bent dan je zelf door hebt.
Wat is dit mooi en ontroerend geschreven, prachtig zoiets te kunnen omschrijven en te beleven. je gedicht omvat alles samen, dank je het raakt mij.
mooi geschreven echt de warmte straalt ervan af
Mooi geschreven Berna, heel intens.
Hele mooie.