Rijk?

Door SanneSchrijft gepubliceerd op Wednesday 09 September 16:32

8618c4265c44dc7ded776da4e6ad57b2_medium.

Ik ben niet rijk.
Ik heb de druk van een studerend kind op m'n schouders en een tweede over twee jaar. Om een lening en een schuld zo laag mogelijk te houden voor ze wil ik zoveel mogelijk zélf de studies gaan bekostigen. Ex doet niet mee, dus die taak ligt volledig bij mij.
Ik heb drie banen, baantjes, om dat voor elkaar te krijgen. Het is geen vetpot, maar dankzij de staat die mij elke maand huurtoeslag, zorgtoeslag en een KGB geeft, redden we het.
De studieschuld van de kinderen kan beperkt worden, vooral omdat mijn moesje destijds een spaarrekening heeft geopend. Geld om verder te sparen voor hen heb ik al jaren niet meer. Maar wat er destijds gespaard is hoeven we nu niet meer te lenen.

Ik ben niet rijk. Maar we redden het. Zuinig leven en tevreden zijn met wat je hebt, draagt daar wel aan bij. En als er ruimte is voor iets extra's, dan genieten we daar ten volle van. Zaterdag gaan we naar de Efteling, daar kijken we het hele jaar naar uit. En dat het kàn, zien we als een enorme rijkdom.

We zijn niet rijk. Maar we zijn enorm rijk. Rijk gaat namelijk niet om geld. Rijk gaat om een huis, een bed, een maaltijd, een veilige omgeving, een land in vrede, met liefde omringd te worden.

Met het drama dat zich momenteel afspeelt rondom de vluchtelingenproblematiek voel ik die rijkdom die ik heb steeds meer.
Ik woon niet in een land met een dictator, waar je bang moet zijn als je je mening wilt uiten. Ik woon niet in een land met oorlog, waar terrorsten alles en iedereen kapotmaken.
Ik kan gewoon over straat zonder bang te zijn voor bombardementen. Ik kan gewoon naar de winkel, heb mn koelkast gevuld, een fijn bed om in te slapen.
Ik heb werk, bestaansrecht, een rekening waar geld op staat, al is het niet veel voor Nederlandse begrippen, het ís er.
Mijn kinderen gaan naar school, mopperend, maar ze kúnnen naar school. En het ritje met de bus of fiets er naartoe is veilig en zonder gevaar van landmijnen en terorristsiche dreiging. En ze gaan met regelmaat naar hun vader, die gewoon in de stad woont en niet in een vluchtelingenkamp in een ander land.

Ik ben niet rijk. Er is geen spaarpot voor later, geen pensioenverzekering, geen financiele zekerheden. Zelfs geen baanzekerheid. Maar God, wat voel ik me rijk!

520a59a23deb514f1d6f492bc2c37c42_medium.

© SanneSchrijft 2015

Reacties (0) 

Reageren is uitgeschakeld.