Niet van mij

Door Tascha gepubliceerd op Wednesday 26 August 20:27

Niet van mij

 

Ze zijn niet van mij want ik voel me goed. Mijn humeur is zoals bloemen in de vroege lente zon. Stralend en kleurrijk, zin om te dansen en te genieten van de kleine alledaagse dingetjes. Spelende vogels die kwetteren, de spinnen die een web creëren, de regendruppels op het raam, het maanlicht aan een heldere hemel, een zacht muziekje dat de sfeer nog aangenamer maakt. Ik voel me rustig in het hier en nu. Geen nare kronkel gedachtes of negativiteit. Pure kalmte in mijn ziel..

 

De telefoon gaat. Ik neem op met een vrolijke stem, maar aan de andere kant voelt het dof en negatief. Ik laat niet merken dat mijn humeur zonet is ingestort alsof iemand me een klap in mijn gezicht heeft gegeven. Pure negativiteit stroomt via de telefoon over naar mijn ziel. Nu klinkt ook mijn stem laag, klein en dof. Ik wil zo snel mogelijk ophangen, maar aan de andere kant is de storm al begonnen. Waar ik eerst lag te dobberen in rustig water met de glinsteringen op de oppervlakte door de zon, zijn nu de golven in beweging gekomen. Steeds een beetje harder. Langzaam verdwijnen de glinsteringen en steeds harder voel ik het water tegen me aan kletsen. Ik wil naar de kant, weg van het water. De rust is voorbij..

 

Te ver van de kant en het water te wild om nog goed te kunnen oriënteren blijf ik stil zitten tot het water ooit weer rustig wordt en ik een manier vind om hier weg te komen.

 

Laat ik hun glinstering brengen zoals de zon dat doet op het water. Veiligheid bieden tijdens de storm. Een touw aangeven voor de angst, maar Is het aan mij om dat te doen?

 

Had ik de telefoon maar niet opgenomen denk ik soms. Alle deuren dicht en op slot. Weg van alles wat mijn rust zou kunnen verstoren, de lach op mijn gezicht doen laten verdwijnen. Alleen zijn met een boekje of een film. Ergens liggend in het gras, starend naar de wolken. Ver weg van alles en iedereen. Niet meer bereikbaar.

 

Waar ligt de oplossing als je de gevoelens en de emoties van een ander niet tegen houden kan?

 

@Tascha-2015

 

 

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
O.... ik denk dat ze eigenlijk dit artikel bedoelde...
Hoe dan ook.... Beide zijn raak voor mij...
Zo herkenbaar en er ook zo midden in.
Dus ook voor deze weer, bedankt :-)
Heel herkenbaar.
Herkenbaar en beeldende verwoording.
ben het met Ingrid eens
Dat onbewoonde eiland lijkt me op zulke momenten altijd erg aantrekkelijk. Helaas is dat geen realiteit.
Prachtig beschreven!
Heel erg goed onder woorden gebracht, ze komen binnen..., ook als een mokerslag. Herkenbaar ook.
(prachtige afbeelding heb je erbij gekozen!)
mooi heel mooi.