De blinddoek van vrouwe jusititia

Door Ruud-de-Vries gepubliceerd op Friday 21 August 21:33

Dit is een waargebeurd verhaal met schokkende feiten. Sterker nog, dit verhaal speelt zich nu af. Ik schrijf dit verhaal met toestemming van de betrokkenen zodat iedereen in Nederland kan kennismaken met de werkwijze van justitie.

Het verhaal begint in de periode 2011/2012. Richard besluit om een oude auto te gaan opknappen. Hij huurt daarvoor een garagebox en laat de auto schorsen. Er zit namelijk geen motor meer in, dus van rijden is voorlopig geen sprake. Schorsing van een voertuig houdt in dat het voertuig van de weg is gehaald en er tijdelijk geen wegenbelasting en verzekering betaald hoeft te worden. Ook is de auto niet meer APK plichtig. Een schorsing duurt een jaar.

Dan klapt de zijn relatie. Hierdoor komt Richard op straat te staan. Door alle ellende rond de verbroken relatie vergeet Richard de schorsing van zijn auto te verlengen. En dat zal hem duur komen te staan zo zal hij later ervaren.

Als de schorsing van de auto is verlopen krijgt Richard een bekeuring voor het onverzekerd rijden en een verlopen APK. Daarbij zit ook een aanslag van de wegenbelasting. Omdat Richard na zijn scheiding geen vaste woon en verblijfplaats heeft bereiken deze bekeuringen hem niet. Ook de oplopende aanmaningen bereiken hem niet.

Half 2014 krijgt Richard zijn leven weer wat in controle. Langzaam krabbelt hij overeind en betrekt in januari 2015 een appartement. Ook vind hij werk.

Wie Richard nu ook vind is het CJIB. Of hij de ondertussen opgelopen bekeuringen wil betalen is de harde mededeling van het CJIB. Het bedrag is opgelopen tot bijna 5000 euro. Dat geld heeft Richard niet. Van een betalingsregeling, in termijnen betalen, wil het CJIB niets weten.

Omdat Richard zijn bekeuringen niet betaald besluit justitie om Richard in gijzeling te nemen. Op 15-07-2015 meldt hij zich bij de parketpolitie in Assen. Vervolgens wordt hij overgebracht naar de gevangenis in Lelystad. Omdat hij hartpatiënt is ( 3 maal een infarct en 6 stents) heeft Richard voor 6 weken aan medicijnen meegenomen. Deze medicijnen zijn door de P.I ingenomen omdat je in een gevangenis geen medicijnen in eigen beheer mag hebben. Dat klinkt logisch, maar als hij om zijn medicijnen vraagt krijgt hij te horen dat hij niet zo moet zeuren. Als hij blijft vragen om de medicijnen wordt er met de isoleercel gedreigd.

Omdat de familie zich zorgen maakt over zijn gezondheid bellen ze naar de P.I van Lelystad. Het antwoord van de medische dienst was verbijsterend te noemen. De gevangenisarts vond medicijn gebruik geen directe noodzaak. Het heen en weer bellen met de familie heeft vier dagen geduurd. De vierde dag zonder medicijnen werd voor Richard te veel, druk op zijn borst was te groot. Er werd een ambulance gebeld om Richard naar het ziekenhuis te brengen voor een hartfilmpje. Helaas was hier niets op te zien. Dus de medicijnen werden niet gegeven.

De volgende dag vertrouwde de arts het toch niet en wederom moest er een ambulance komen om voor het vervoer naar het ziekenhuis. Na onderzoek  werd er wel degelijk een hartafwijking geconstateerd. Er werd aangeraden om vooral de medicijnen te blijven slikken. Terug in de P.I werden deze medicijnen opnieuw geweigerd.

Die avond werd Richard niet lekker en is in zijn cel in elkaar gezakt. Zijn celgenoten hebben daarom op de noodknop gedrukt. Pas na 20 minuten kwam de bewaking waarna er alweer een ambulance is gebeld. Richard krijgt nu eindelijk zijn medicijnen.

Terug in de gevangenis heeft Richard nog steeds pijn op de borst. Hij krijgt te horen dat dit de stress is en hij zich niet zo moet aanstellen. Om hem rustig te houden krijgt hij valium.

Richard zit in een 6 persoonscel omdat hij zijn boete niet heeft betaald. Hij zit vast tussen mensen die heel wat meer op hun kerfstok hebben dan het niet betalen van een boete. Met z`n zessen zitten ze 23 uur per etmaal in deze cel. De cel is vies. Er zit schimmel op de muren. Eind juli zit Richard met een kaal geschoren hoofd in zijn cel. Hij had last van hoofdluis.

Dan gaat het opnieuw mis. Richard wordt door een celgenoot met een vork aangevallen. Deze celgenoot zat een straf vanwege een geweldsmisdrijf. Bloedend aan arm – schouder  en gezicht werd Richard in de isoleercel geplaatst. Vechten mag nu eenmaal niet in een gevangenis. Na  1 uur isoleercel mag Richard weer terug naar zijn cel. De andere celgenoten hadden bevestigd dat hij niet de schuldige was van de vechtpartij. Van aangifte tegen de celgenoot is geen sprake. De officier van justitie die de aangifte moet opnemen, komt niet. De gevangenis weigert dit te regelen. Ook niet na herhaaldelijk verzoek van Richard.

Richard zit er nu helemaal doorheen. De gevangenis psycholoog (die pas langskomt op herhaaldelijk aandringen van de advocaat van Richard) vind dat hij zich aanstelt. “Je bent toch een grote en sterke kerel en je hebt het gevecht toch gewonnen”, is haar betoog.

Op 9 augustus is het weer raak. De familie wordt gebeld door een celgenoot. Richard ligt zwetend en trillend op zijn bed. Zijn celgenoten drukken alweer op de noodknop. Maar er wordt door de bewaking gezegd dat er niets gedaan wordt omdat Richard een aansteller is. En dat terwijl hij bloed aan het overgeven is. Hierop neemt de familie contact op met de advocaat van Richard. De advocaat belt onmiddellijk met de P.I maar krijgt te horen dat er geen mededelingen worden gedaan. Uiteindelijk blijkt dat de dokter pas na 3 uur kwam kijken. De celgenoot krijgt van de bewaking een forse uitbrander vanwege het feit dat hij heeft gebeld.

De volgende dag belt Richard naar zijn familie. Het geplande bezoek van de volgende dag mag niet doorgaan. Klinkt dit als pesten? Ik denk van wel.

De familie pikt het niet en zoekt contact met de diverse media. RTL boulevard besteed aandacht aan de zaak met een kort item. De uitzending wordt niet gewaardeerd in Lelystad en Richard krijgt  in een gesprek met de gevangenis directeur een uitbrander.

Op 20-08-2015 is er een politieagent langs geweest met een spoedopdracht om de aangifte tegen de gewelddadige celgenoot op te nemen. Deze ligt nu bij het O.M. Ook zijn er vandaag 2 mensen langs geweest van de commissie van toezicht. Zal de media aandacht toch gaan werken?

Richard moet nog tot 26 augustus in de gevangenis blijven. Daarna mag hij naar huis. Zijn bekeuring moet hij alsnog betalen. Die wordt niet kwijtgescholden na zijn gijzeling.

Wie een overtreding begaat krijgt een bekeuring. Dat is logisch. Die bekeuring moet betaald worden. Ook dat is logisch. En wie niet betaald krijgt een zwaardere bekeuring. Ook dat is nog logisch.

Maar wat naar mijn mening niet klopt is dat iemand die net zijn leven weer op de rails krijgt, en dus niet in staat is om de rekening van 5000 euro te betalen zo hard wordt aangepakt. Van een regeling om in delen te betalen wil men niets weten. In plaats daarvan sluit men hem op tussen de zware jongens. Door 6 weken in de gevangenis staat het inkomen ook 6 weken stil. Dat betekent een huurachterstand en geen geld voor de zorgpremie. Daarnaast ook geen geld om de 5000 euro aan het CJIB over te maken.

Vrouwe justitia heeft echt een blinddoek voor. Anders had ze deze misstand allang gezien.

 

Reacties (55) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ja, hier in Nederland zijn veel misstanden t.a.v. het eigen volk.
Veel te veel helaas.
ik heb 4 weken bij Richard op cel gezeten en toch een totaal andere mening en ervaringen dan zijn verhaal zo was oa ,de cel brandschoon en niet 1luis te bekennen wel was zijn medische verzorging ver beneden pijl
grtjs Marcel k
ik ben de zus van Richard en het vonnis van deze gijzeling is al in 2012 uitgesproken en dat is dan onherroepelijk geworden.Mijn broer heeft sinds hij werk heeft afgelost op deze boetes ook al kon dat eigenlijk niet .Hij heeft er 3 van de 9 sinds januari van dit jaar kunnen betalen maar die inspanning was niet voldoende voor het cjib.Gelukkig is het sinds 01-07-2015 zo dat men nog maar een keer kan worden gegijzeld i.p.v. 3 keer voor dezelfde boete.Daarnaast wordt er sinds januari van dit jaar 85% tot90% van de gijzelingen afgewezen door de rechters omdat het O.M. nu moet aantonen dat mensen wel kunnen betalen maar het niet willen.
Dat is inderdaad veranderd en terecht. Vind persoonlijk dat ze mensen dan beter een taakstraf kunnen opleggen.

Over het PI Lelystad, dat is echt schandalig en ik hoop dat jullie op dat gebied ook recht zal doen gelden.
Ik heb die 'gijzelingsregeling' altijd al onzinnig gevonden.
Vreemd. Ruud schrijft in bovenstaand artikel dat alle ellende begon in de periode 2011/2012 toen de APK op zijn auto verliep. Jij schrijft dat het vonnis voor gijzeling uit 2012 stamt. Er moet dus iets mis zijn met de data.
Het jaar 2012 heeft 12 maanden. Daarin kan er veel gebeuren.
Mooi artikel, Ruud. Al is het inhoudelijk natuurlijk aanzienlijk minder mooi.
Een typisch voorbeeld ook van 'de letter of de geest van de wet'.
Omdat de wet wordt gehandhaafd hoeft men nog niet een onmenselijke behandeling te geven.
Het probleem met dit soort verhalen is, dat de informatie vaak eenzijdig op je afkomt. Zo is gijzeling (artikel 578 b Wetboek van Strafvordering) een dwangmiddel dat slechts wordt ingesteld als het OM bij de Kantonrechter kan aantonen dat er onwil tot betalen bestaat. Met andere woorden, men kán wel betalen, maar men wíl het niet. Ken je de financiële toestand van Richard voldoende om te kunnen zeggen dat hij werkelijk geheel platzak is? Blijkbaar heeft het OM redenen om aan te nemen dat hij geen 'kale kip' is. Heeft Richard bovendien gehoor gegeven aan de oproep om bij de Kantonrechter te verschijnen, of heeft hij die mogelijkheid niet benut?

Uiteraard is de behandeling in Lelystad, als de feiten waarheidsgetrouw zijn weergegeven, ronduit schandalig. Maar ook hier geldt: eenzijdige informatie.


Hij heeft bij het CJIB gevraagt om een betalingsregeling, dus er is/was een een betalingsmogelijkheid.
De oorzaak dat hij deze 'boetes' heeft opgelopen ligt in het feit dat zijn (ex) echtgenote zijn post heeft achtergehouden of niet aan hem heeft overgedragen.
Zijn ex is zeker fout geweest, zonder meer ... maar hij had zelf wel voor een postadres kunnen zorgen, desnoods bij zijn familie. Maar het CJIB kan niet zien of hij nu wel of niet bewust niets meer van zich liet horen. Het is een rot probleem, maar juridisch staat het CJIB denk ik in hun recht. Alleen had dit nooit zo ver hoeven te komen. Het is denk ik geen domme jongen en hij heeft familie en dan vind ik het wel vreemd dat niemand hem erop gewezen heeft dat hij onvindbaar was voor iedereen, dus ook voor het CJIB. Maar het hoe en waarom dat weten we niet.

Wat er in de PI gebeurde dat is ronduit schandalig en dat dient te worden uitgezocht en te worden aangepakt.

Ik weet uit ervaring wat voor een impact een echtscheiding heeft. Dat heb ik wel gezien bij een van onze kinderen en dan staat je hele wereld op z'n kop, kun je niet meer helder denken en maak je blunders die je daarvoor NIET zouden zijn overkomen.
Maar,.....je hebt wel gelijk in de handelwijze van het CJIB.

Het hele PI gebeuren is weer een ander, niet goed te praten, verhaal.
Ja daar heb jij weer gelijk in. Feitelijk zou een beetje coulantie niet verkeerd zijn. Alle later ontstane kosten ... die puur uit extra aanmaningskosten, gerechtelijke kosten en een wirwar van bijkomende kosten bestaan kwijtgescholden kunnen worden mits hij dan binnen een bepaalde tijd de oorspronkelijke boete betaald.
Zie ook: http://www.parlementairemonitor.nl/9353000/1/j9tvgajcor7dxyk_j9vvij5epmj1ey0/vjscl60e2vz6