Het Monder (stoppen met roken) deel 3

Door Cathz gepubliceerd op Thursday 20 August 08:22

“Laatste” sigaret

 

Dan rook je je laatste sigaret. Tenminste dat denk je op dat moment. Helaas ga je toch meerdere malen op je smoeltje, hoe sterk je motivatie ook is. Ik heb mensen wel een horen zeggen dat geld geen goede motivatie is maar dat was ruim een jaar geleden toch echt de grootste reden om niet meer te willen roken. Tuurlijk, je gezondheid is het meest belangrijk maar ik had als roker nergens last van, dacht ik. Ik hoestte niet, ik was niet kortademig. Ok, ik had geen conditie maar verder ondervond ik geen last van de gevolgen van de sigaret. Mijn eerste excuus was.. Mijn dochter gaf aan dat zij ook wilde stoppen met roken. Ze zou snel op zichtzelf gaan wonen, samen met haar vriend en sigaretten zijn te duur. Die centen had ze hard nodig voor boodschappen en andere levensbehoefte. Na dit pakje zou ze stoppen. Dat vond ik een mooi excuus om weer te roken. “Ik help je het pakje op maken” was mijn smoes.

 

De eerste week, twee weken gaat het prima. Uiteraard heb je de momenten maar voor alsnog ben je enorm trots op jezelf. Dan slaat het nicotinemonster toe. Op zich raar want de nicotine is al lang uit je lichaam dus de lichamelijke hunkering is niet meer aanwezig. Nee het monstertje treitert je in je hoofd. “Ah joh, één kan toch wel. Gezellig. De anderen doen het ook.” Uiteindelijk bezwijk je en loop je ’s morgens eerst naar de benzinepomp voor je naar je werk gaat. De eerst haal, de eerst sigaret geeft je een voldaan, tevreden gevoel. Bij de tweede, vlak voor je kantoor binnen stapt begin je al te twijfelen en bij de derde, ergens in de ochtend als je naar buiten bent gegaan om te roken denk je “waar ben ik in Godsnaam mee bezig?” Schuldgevoel en schaamte tegenover jezelf want je hebt verder niemand om verantwoording aan af te leggen. Behalve dan misschien aan het stoppen met roken forum maar daar begrijpt iedereen je en niemand zal je een schop onder de kont geven “en nou is het afgelopen.” Die middag, toen ik terug naar huis ging, nam ik me voor dat het nu echt afgelopen moest zijn. Op weg naar de bus en op de halte twee sigaretten achter elkaar gerookt. Toen bus in bus uit. Op weg naar de tram en op de halte twee sigaretten achter elkaar gerookt. Alsof ik mezelf strafte voor het feit dat ik toch weer was gezwicht. Wachtend op de tram kwam er een dakloze naar me toe. Zij loopt daar vaker rond. Ze is nogal onbeschoft. Vraagt om geld, houdt haar hand op en brabbelt iets onverstaanbaars. “Ik heb geen geld” zei ik tegen haar. Dat was de waarheid, ik heb zelden of nooit contant geld bij me. Grappig is dat ik jaren geleden juist wel altijd alles cash afrekende. Dat vond ik overzichtelijker dan alles maar pinnen. Ik riep altijd dat ik altijd cash geld zou blijven halen maar uiteindelijk ben ik toch over gegaan op plastic. “Heb je sigaret?” vroeg ze op haar beste Nederlands. Ik pakte het pakje peuken uit mijn tas, deed een greep uit het pakje en gaf het aan haar. Er bleven nog drie of vier peuken in het pakje zitten. Ze pakte ze aan en liep weg. Geen bedankje, niks. Maar het kon me niet schelen. Na de overgebleven peuken zou ik echt stoppen nam ik mezelf voor. Na de overgebleven peuken want weg gooien ging me nog iets te ver. Ook dat het ik gedaan. Op een dag, toen ik weer eens was gezwicht (ik weet niet meer welke van de zoveel pogingen het was) heb ik een bijna vol pakje in een openbare prullenbak bij de bushalte gegooid. Dat moest toch wel het ultieme bewijs zijn dat ik er klaar mee was. Maar niets is minder waar. Eerst gooi je een bijna vol pakje weg, vervolgens koop je een paar dagen later weer een pakje á zes euro zestig. Dan komt het moment. Mijn werkelijke laatste sigaret heb ik heel bewust gerookt. Dus niet mijn gedachten laten dwalen, nee, bij elke haal heb ik mezelf afgevraagd “wat doet het voor me? Hoe smaakt het? Als de peuk op is, wat dan?” Toen was de laatste sigaret op, heb de peuk uitgedrukt en het hem letterlijk vaarwel gezegd. Zal er belachelijk hebben uit gezien maar ik vond het op dat moment een goed idee. Daar stond ik, voor de peukenbak op het werk “dahag sigaret” en zwaaien. Dat was het voor mij na ruim dertig jaar roken. “Vaarwel en tot nooit meer ziens.”

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Reageer ik even op mijn eigen artikel maar... hoe kom je op de pagina nieuw? Ik zie mezelf daar nooit :)
tegen Cathz
1
simpelweg door een artikel te plaatsen. Je staat er wel trouwens, maar je moet wel even naar beneden scrollen. Wil je trending worden moet je hartjes en reacties ontvangen. Degene met de meeste hartjes en reacties komt vooraan. Populair zijn de allerpopulairste artikelen. Daar kom je niet tussen omdat dat nog dingen zijn uit het xead-tijdperk. In die goeie ouwe tijd kon je rekenen op tientallen hartjes en reacties.
Wil je meer interactie met de andere schrijvers (en op die manier naamsbekendheid krijgen) kun je erover denken om actief anderen te gaan lezen en daarop te reageren. Vaak komt men dan ook wel even bij jou kijken.
Veel nieuwe schrijvers doen dat niet en daardoor worden ze niet opgemerkt door de oude garde. Vooral omdat die nogal lui zijn en meestal niet verder kijken dan de updates van degenen die ze volgen en met wie ze bevriend zijn.
Uitzonderingen daargelaten natuurlijk,
Ok, dank je. Was alleen even benieuwd hoe en wat. Ben wel al langer Op Plazilla / Xead maar niet echt actief. Gaan we vanaf nu doen dus :)