Vragen aan de psych

Door PinaJones gepubliceerd op Wednesday 19 August 16:18

Over een opgenomen gesprek met iemand: Vraag aan de psych:

Ter inleiding :

De afgelopen 4 weken kreeg ik een vreemd gevoel over G., de H.H.

Ik werd ook heel bang voor haar. Ik had het gevoel dati k mijn gesprekken met  haar stiekem moest opnemen. Ik wist alleen niet waarom; maar nu wel! Ik HEB 4 gesprekken opgenomen en ben blij dat ik dit gedaan heb.

Verderop in dit stukje zegik dat anderen zelfs bang zijn van haar, maar de afgelopen 4  weken ervoer ik dit ook!

Deze stukjes tekende ik er bij op voor de psych:

  • Ik weet niet of je dat stiekem opgenomen gesprek hebt afgeluisterd tussen de huishoudelijke hulp en ik op die USB die ik je gaf maar verbeeld ik het me nou of probeert ze echt om de hete brij heen te draaien constant en doet ze uitspraken waarmee je normaliter iemand mee kwetst?

    Ik heb zo erg het idee dat de HH mij probeert onzeker te maken of in ieder geval pest. Dit zijn toch geen normale gesprekken?
  • Als ik iets kwijt ben en ik vraag aan haar of ze iets gezien heeft schiet ze gelijk in de verdediging.

    Meestal zeg ik : "Wil je helpen zoeken ik ben dat en dat kwijt" en zeg ik niet van dat ze iets heeft opgezogen met de stofzuiger ofzo maar dit wist ik zeker van die kettinkjes:  Ik was in 2 weken 2 zilveren kettinkjes kwijtgeraakt en ik ben er echt zuinig op! Maar zelfs als ik het zo breng van dat ik iets kwijt ben en of ze wil helpen zoeken schiet ze gelijk in de verdediging. En de leiding hier van begeleid wonen waar ik hier woon zegt dat ik denk dat ze pest omdat ik vroeger gepest ben. Maar waarom heb ik het dan alleen bij haar? Luister het gesprek maar af op een gegeven moment zegt ze heel gemeen: "Jij let op mijn fouten". Dat deed toen helemaal niet terzake. Ik let ook niet op iemands fouten. Het voelde als bewust kwetsen van haar kant uit. 
  •  

    En dan begint ze over dat ze de stofzuiger zak juist leeghaalde om naar de kettingen te zoeken maar toen ik erachter kwam dat die kettingen weg waren was de stofzuiger zak allang gewisseld. Dat bedoel ik met ze om de hete brij zit heen draaien . Dat begrijpt ze zelf ook heel goed. Alleen de leiding en psych zijn vaak bevooroordeeld omdat ik een client ben en word ik niet geloofd. En dan worden dingen teruggespeeld. Maar ik heb nu het audio bewijs! LOL!

Ik weet nadat ik mijn 1e zilveren kettinkje kwijt was geraakt, dat ik mijn 2e overgebleven kettinkje verstopte voor haar onder in de fruitschaal zodat ze hem niet kon verplaatsen en ik weer iets kwijt zou zijn, want van dat zij zou stelen ga ik niet uit.

Gelijk die dag nadat zij geweest was, lag hij daar niet meer, toen zij geweest was.

Een paar weken later toen ik de hele tijd thuisbleef toen zij er was, in tegenstelling tot voorheen, zie ik haar in de fruitschaal zuigen!!!

(Ik ging meestal weg als zij de huiskamer doet in die tijd  en zie dat nooit want zij heeft liever dat ik dan wegga dan kan zij beter werken. Bij wijze van uitzondering omdat ik toen veel moest rusten om te herstellen van mijn knie, bleef ik een keertje thuis).

Toen zag ik haar daar zuigen. Al een tijd was dat nadat ik het 2 kettinkje ook kwijt was.

Ja en dan de stofzuigerzak demonstratief leeghalen! Maanden nadat ik het kwijt ben!

Voordat ze die stofzuigerzak leeghaalde, haalde een paar jaar terug, ook de stofzuigerzak leeg omdat er iets verstopt zou zitten ofzo. Ze haalde er een lepel uit de bestekla uit!

Ik zei: "Heb je niet gemerkt dat je die opzoog? Dat hoor je toch?"

Zij: "Nee, niks gemerkt".

Later beweerde ze, nu weer met die kettinkjes, dat, als ze ze al opgezogen  had, dat ze dat gehoord zou hebben.

Tuurlijk G.! En een lepel hoor je niet? 2 Kleine zilveren kettinkjes wel?

  •  
  • Sorry hoor! Maar ik word ook zo gefrustreerd van dat mens doordat ze steeds de baas probeert te spelen in mijn huis. Ze wil zelf de radio zender proberen  te bepalen. Wat haar ook lukt! , maar ik hoor Jeroen van Inkel ook wel eens zeggen:: "en noodgedwongen contacten...." dus die hebben we allemaal! 
     
  • Over gesprek 2: 

Soms, na een gesprek met haar, -als ze weg is- "Waar sloeg dat en nu op van wat ze zei".

Het is heel moeilijk om je niet te laten overrompelen door haar met haar afleidingsmanouvres.

En soms geefik ook de ander zijn/haar zin met praten bijv:

De ander maakt in het gesprek duidelijk dat ze niet aan zichzelf wil werken maar ze wil wel constant opbouwende kritiek aan mij geven: Dan zeg ik ook "Ok ik laat je in de waarde ik accepteer dat" maar ik denk"Laaaat maar"!

Maar dan ben ik het er niet mee eens.

Maar als men van mij constant verwacht dat ik aan mezelf werk enik verwacht dat dus ook van anderen die dat vervolgens niet doen:

Maar zo blijft het een scheve 'verhouding' en stop ik weer eens meer input in een sociaal contact dan die ander.

Als ik iets uitpraat met iemand ben ik het ook echt kwijt daarna. Priobeer ik iets uit te praten met haar blijft het altijd nasudderen omdat zij niet open is.

Daardoor kunnen  we het nooit echt uitpraten en aan wie ligt dat dan?

Dus na 3 keer proberen het uitpraten geef ik het ook op bij haar.

Met 'Tegen jezelf  oplopen' in het gesprek bedoel ik: 'Jezelf een keer tegenkomen'.

(Kon ik effe niet opkomen).

"Ik kan niet zo erg aan mezelf werken dan jij omdat ik mijn bezigheden heb"!

Aan jezelf werken kost vaak meer energie dan gewoon in de maatschappij werken hoor G!

Over gesprek 3:

Over deze opname: Ik begin over wat leuks na 5 minuten een zeurgesprek te hebben voltooid en toch begint na dit leuke nieuwtje wat ik vertel over de bieb de Huishoudelijke hulp weer te zeuren. Ligt dit nu aan mij? Luister en oordeel zelf (Als je geinteresseerd bent tenminste)!:

Verder: G. komt met een opmerking: "Met jouw vader kan ik door 1 deur...maar met jouw moeder...." Dit kwam vanuit het niets. Nu beweert zij dat dit een reactie was op iets wat wat recent tegen haar over mijn ma zei. Dit is absoluut niet waar.  "Laaaaat maar" denk ik dan...

Ben overrompeld en geef haar gelijk. Ik heb mijn ouders nooit afgevallen tegenover haar maar ik ben door haar dan zo in een rol geduwd door haar dat ik zeg dat ik dit toch gezegd heb tegen beter weten in.

Hier zegik voor de zoveelst ekeer iets tegen haar tegen mijn zin.

Over gesprek 4:
 
Ik merk aan haar dat ze haar school niet afgemaakt heeft. 
Zij heeft dit zgn. aan mij in vertrouwen verteld (maar eigenlijk omdat dit toen in haar voordeel werkte vertelde zij dit) maar toen had ik het allang gemerkt en soms probeer ik haar dus dingen aan te geven die ze best van mij kan aannemen.
Ook In gesprek 4: "Ben je ergens op uit"? 
Beschuldigingen van haar kant mogen wel! En : Ik kan er niet over uit over de plaats waar ze de potten heeft opgeruimd! waar ik zo  naar heb gezocht en een week naar heb gezocht net als de tegoedbon van Hans Anders die op naam stond. (Die was opeens weer terug daar op de plek waar we met zijn tweeen (Mijn vader en ik) hadden gezocht)! Ik bleef erop terugkomen op die plek van die hondenbrokkenpotten waar we ze uiteindelijk vonden van verbazing.
(Zo dom benje niet om dat zo onpraktisch op te ruimen: Dat is puur pesten)!
Maar was ook wisselwerking. Vaak gaf ik ook gewoon antwoord op haar!  Daardoor kwamen we weer op hetzelfde onderwerp steeds!
 
Vaak denk ik tijdens de gesprekken: "Waar gaaaat dit over"? en wil ik stoppen met het gesprek maar zij duwt me in een rol dat ik het geprek voortzet en zeg ik dingen die ik niet wil soms.
Het lijkt of haar negatieve uitstraling een vernietigende wisselwerking op mij heeft.
Met anderen heb ik veel meer inhoud in de gesprekken! Als ik tegen mijn zin tegen haar zeur merk ik dat ik dit alleen bij haar heb!
 
(Zou dat toch waar zijn: "Waar je mee omgaat, word je mee besmet)"?
 
(Ik wil ook niet geloven dat zij mij pest daar doe ik ook mijn uiterste best voor om dat aan te nemen en daarom zeg ik ook een aantal keer tegen haar: "Dat is een onpraktische plek om potten op te ruimen". Het enige dat ik ermee bereikte dat ze zei dat ik er steeds op kwam, (Maar wat doet zij zelf dan)? waardoor ik nog onzekerder werd terwijl ik juist door er op terug te komen zekerheid probeerde te krijgen)!
 
Vervolgens zegt ze dat ik die wetenschap van die onafgemaakte school tegen haar misbruik.
Zij doet net of ik dat alleen weet  doordat zji dat verteld heeft dat ik dati ik dat zelf niet merk! Nee! Ik loop er gewoon tegenaan en probeer haar vervolgens vriendelijk wat leren of te zeggen hoe het wel zit.  Ondankbaarheid voor mijn geduld is mijn dank:
 
(Ook noemt ze mijn vriendinnen hottemetotten).
Over gesprek 5:
 
Is ze nou gek....Ik zeg hier dat ik wegga en dat ze kan barsten en ze is er stil van! Hihi!
 
 
 
 
 

 

 

 
 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.