Ongezellig

Door Willemijntje gepubliceerd op Monday 06 July 20:40

Wanneer je in een warm land woont raak je waarschijnlijk gewent aan hoge temperaturen. In ons kikkerlandje went dat nooit want het is wat dat aangaat veelal ‘hollen of stilstaan’; zo zit je medio Juni  ’s-Avonds nog met de verwarming aan en nog geen twee weken later vallen – bij wijze van spreken – de mussen dood van het dak van de hitte.

Zelf heb ik er niet zo veel last van, ik hoef niet zoveel en moet nog minder. Ik laat ramen en deuren zoveel mogelijk dicht zodat het in huis met ca 23 graden goed te doen is voor onze stokoude hondjes, maar het wordt er niet gezelliger op!

Dat - door de gesloten luxaflex - het leven op straat aan me voorbij gaat is geen gemis want daar ben ik, om de simpele reden dat er in deze ‘metropool’ waar ik met hooguit nog honderd anderen woon en waar nooit wat loos is, helemaal niet mee bezig.

Heel ongezellig is het wel, dat onze katten zich bijna niet meer laten zien. Poes ‘Beppie’ loopt via het kattenluikje af en toen nog wel eens loom binnen voor een aai en eet een brokje, maar kater ‘Jodocus’ moet zich binnenkort echt opnieuw aan ons voorstellen, zo weinig als die zich laat zien!

De hele dag ligt hij ergens te pitten; de haag onder de oude kastanjebomen bij Het Dodenbastion is een favoriete plek heb ik gemerkt (zag hem een paar keer toen ik daar zelf even de koelte opzocht), maar meer nog blijkt hij te vinden onder een bossage in de tuin van de buurvrouw heb ik me laten vertellen. Even thuiskomen om wat te eten is er de afgelopen dagen ook praktisch niet meer bij.

Ik maak me er geen zorgen over, mijn lieve, oude buurvrouwtje heeft namelijk verdacht veel kattensnoepjes, brokjes en een knappe voorraad ‘Sheba’-vleeskuipjes in huis voor iemand die al tijden zelf geen kat meer heeft!

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Tja, katten...
Die van ons zijn ook heel goed in verdwijnen. Tess kunnen we op zolder terug vinden al heeft ze tegenwoordig ook liefde opgevat voor het hokje onder de krabpaal. Maura vind ik gegarandeerd op mijn bed terug, bij ons staan de deuren boven open voor de doorstroming van de lucht, of ze is buiten tot het haar te warm wordt. Toch zijn ze 's avonds in de kamer, Tess op schoot. Kan haar niets schelen hoe warm het is, mijn zus eigenlijk wel maar ja zo'n ouwe poes.. Mau wil ook op schoot maar alleen als er een dekentje is om op te liggen. Wat ze kan vergeten met dit weer, ben toch niet gek? Of wel?
Pas maar op, straks wil die niets anders meer dan Sheba.
De mijne ligt de hele dag in bed, lekker op het Noordoosten en met de rolluiken naar beneden, maar zodra het begint te donderen zit hij meteen onder het bed, de held op sokken. Alleen 's avonds maakt hij een rondje door de tuin, en soms komt hij dan pas in de kleine uurtjes thuis, Meestal zit hij achter bij de stallen naar de vleermuizen te kijken.

Leuk, zo'n oud kerkhof!
Ja,ik ken het - Beppie, begon als zwerfkat en at werkelijk alles wat voorhanden was - mijn echtgenoot heeft haar laten proeven van de 'Elke dag feest maaltijden' - een hit, ik hoef echt met niets anders meer aan te komen!

Oud kerkhof! Je zou hier gelijk een draai om je oren krijgen. Natuurlijk is het een oud kerkhofje (echt piepklein), maar het ligt wel binnen de stervormige verdedigingswal en dus heet het (hoe klein ook) Het Dodenbastion.
Dat vind ik een goede waarschuwing. Mijn moeder heeft zo'n kat, die heeft bij zijn vorige baas alleen Royal Canin gekregen en waarschijnlijk ook sheba want meneer lust niet anders. Maar dan ook echt niet terwijl mijn moeder alles heeft geprobeerd, jaren lang. En meteen zich weer zorgen maken als de vent niet eten wilde. Laatst lustte hij zelfs zijn Sheba niet, dus dacht ze dat hij die smaak niet wilde. Volgende dag at hij het wel. Zal de warmte zijn geweest denk ik.