Wat vind jij van deze 'formule voor wijsheid'?

Door MrcRts gepubliceerd op Thursday 25 June 22:30

 

Het leven trachten te doorgronden,

Of in ieder geval proberen,

Van alle ervaringen te leren,

Zo ben ik met kennis verbonden.

...

Stel je voor je leeft je in,

In de situatie van een ander.

Laten we zeggen; een buitenlander,

Die hierheen vlucht voor materieel gewin.

 

Zodra je in deze voorstelling leeft,

Kun je dan zijn nood voelen?

Als velen hem uitjoelen,

Terwijl hij met iedereen het beste voor heeft?

...

Het blijft sowieso bij misschien:

Durf jij dan toch te stunten,

Met verschillende uitgangspunten,

Het belang van 'in de context' zien?

 

 

Gedachte ⇔ Gevoel = Ervaring?

Ontstaat uit de wisselwerking van gedachten en gevoelens ervaring?

Waarmee ik in de knoop zit zijn waarnemingen. Stel dat iemand geen beschikking tot zijn zintuigen heeft, werkelijk geen enkel zintuig zou functioneren, zou die persoon dan toch nog dingen kunnen ervaren? Zou er dan toch nog een wisselwerking tussen gedachten en (innerlijk) gevoel kunnen zijn? Vanuit mijn optiek wel: de ervaring van 'stilte, donker, leegte'.

Wat zijn waarnemingen eigenlijk? Zijn dat uitingen van een gedachte of gevoel?

Oorzaak ⇔ Gevolg = Besef?

Geeft het leggen van een verband tussen oorzaak en gevolg, een vorm van besef?

Besef ⇔ Ervaring = Bewustzijn?

Zodra je beseft wat je ervaart, of ervaart wat je beseft, ontwikkel je dan bewustzijn?

Wat ontwikkel je als je beseft wat je niet ervaart, of ervaart wat je niet beseft?

Voorstellingsvermogen ⇔ Inlevingsvermogen = Begripsvermogen?

Als je je voor kunt stellen hoe de ander zich voelt, of voelt wat de ander zich voorstelt, ben je dan begripvol?

Begripsvermogen ⇔ Bewustzijn = Wijsheid?

Brengt het begrijpen van bewustzijn, of het bewustzijn van begrip, (een vorm van) Wijsheid?

 

 

Marco

25-6-2015

Reacties (24) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Knap dat je dit zo uit zet.

iets beseffen is één, iets bewustzijn is weer anders.... mijn inziens.
mee eens :)
Als reactie op je verzoek om nog eens op dit artikel te reageren naar aanleiding van aanpassingen die je hebt gedaan:

1) Ervaringen komen voort uit je overtuigingen die je hebt over jezelf, anderen en de wereld om je heen. Op basis van die overtuigingen heb je bepaalde gedachten. De confrontatie met de ervaringen die uit je overtuigingen ontstaan, leveren je emoties en gevoelens op basis waarvan je op die ervaringen reageert.

Waarnemingen zijn door de hersenen gemoduleerde impressies van fysieke manifestaties van energie/ (erg academisch maar ik zou zo snel geen ander of duidelijker antwoord kunnen verzinnen).

Zouden je vijf fysieke zintuigen vanaf je geboorte al niet functioneren, dan kun je ook geen overtuigingen, dus ook gen gedachten, dus ook geen fysieke ervaringen hebben,dus ook geen emoties en gevoelens beleven die dergelijke ervaringen opleveren. Je reageert nergens op omdat je geen fysieke signalen ontvangt.

Zouden alle fysieke zintuigen pas op latere leeftijd disfunctioneel worden, dan heb je alleen nog maar je herinneringen aan ervaringen, op basis waarvan je dan ook ook gedachten zult hebben, plus herinneringen aan emoties en gevoelens. Daarnaast het effect van het besef dat je niets meer fysiek kunt ervaren, waardoor het fysieke leven niet meer voor je bestaat.

2) Verband leggen tussen oorzaak en gevolg impliceert dat er een vorm van besef ontstaat.

3) Die vragen zijn erg abstract, te academisch. Elk besef en elke ervaring draagt bij aan de ontwikkeling van bewustzijn, maar wat zegt dat? Dit
antwoord is dan ook even abstract als de vraag.

4a) 'Voorstellen hoe een ander zich voelt' - als je soortgelijke ervaringen hebt gehad als die ander, kun je je voorstellen hoe die ander zich zou kunnen voelen, gebaseerd op je eigen gevoelens; die hoeven echter niet overeen te stemmen.
4b) 'Voelen wat een ander zich voorstelt' - waarschijnlijk bedoel je hiermee 'voelen hoe een ander zich voelt', waarmee je bij het begrip 'indigo' belandt.
Zowel 4a) als 4b) dragen bij aan empathie.

5) Veel te abstract. Bewustzijn is niet te begrijpen. Als je ergens begrip van hebt, impliceert dat wel dat je je van dat begrip bewust bent.
Wijsheid is ook zo'n abstract concept waarvan geen absolute definitie te geven is. Wijsheid kent vele vormen en toont zich in vele gedaanten, die stuk voor stuk persoonsgebonden zijn. Wijsheid is persoonsgebonden. Wat voor de een wijsheid is, is voor de ander dwaasheid. In het algemeen zou je kunnen zeggen dat wijsheid aanwezig is als je in balans met jezelf en je omgeving door het leven gaat - een antwoord dat uiteraard al even abstract is als de vraag.
merci ;-)
Wijsheid is de kardinale deugd. Ik mis de term en het begrip 'inzicht' in je opsomming. Wijsheid is voor iedereen iets anders, die we elk op een verschillende en unieke manier (moeten) ontdekken. Wijsheid impliceert onfeilbaarheid, wat dan logisch gezien niet strookt met het product 'de mens'. Wijsheid is abstract en per definitie ondefinieerbaar. Wijsheid is bovendien multidimensionaal en geen synoniem voor intelligentie, zo is er cognitieve, reflectieve en emotionele wijsheid. Probleem is dat de mensheid zich focust op kennis i.p.v. wijsheid. Een samenstelling tot wijsheid is bijgevolg utopisch.
"Wijsheid impliceert onfeilbaarheid, wat dan logisch gezien niet strookt met het product 'de mens'."
Groot gelijk. Ik moet de eerste onfeilbare "wijze' ook nog tegenkomen. In tegendeel, Ik heb zogenaamde 'wijzen' meer dan eens kapitale blunders zien maken, vooral als ze in hun wijsheid tot de conclusie gekomen waren dat je iedereen het voordeel van de twijfel moet geven.

"Probleem is dat de mensheid zich focust op kennis i.p.v. wijsheid".
Wat moeten die stakkers ook anders? Kennis, ervaring en reflectie zijn de enige middelen waarover de mens beschikt. Daarmee kan hij slechts incidenteel een 'wijze' beslissing nemen, niet permanent of structureel.

E.e.a. geldt natuurlijk met name als je midden in de maatschappij staat.

Het is niet voor niets dat veel notoire 'wijzen' zich in een hol of in de woestenij teruggetrokken hebben omdat ze niet tegen de dagelijkse werkelijkheid opgewassen waren. Neem nu de heilige Antonius (van Egypte, niet die van Padua): die viel op het laatst ten prooi aan afschuwelijke hallucinaties. Zou die soms last van 'synchroniciteit' gekregen hebben?
Wijsheid is een mooi begrip, maar geef mij maar ervaring, open ogen en gezond verstand. Daar kom je een heel stuk verder mee. En als er dan ook nog een beetje intuïtie bijkomt (uit je eigen onderbuik, waar anders vandaan?) kom je er wel.
Eerder had ik Kennis ⇔Ervaring = Inzicht in gedachten om op te schrijven. Maar inzicht (als in besef) lijkt me eerder een uiting van de combinatie uit die 2. Voor mij lijkt inzicht een onderdeel van bewustzijn dat zich uit, net als 'tegenpool' dwaas (als in kinderlijk naïef en enthousiast) ook een onderdeel van dat 'uiteinde bewustzijn' lijkt.

Vandaar heb ik de term/begrip 'inzicht' vervangen door 'bewustzijn'. Cognitief, reflectief, emotioneel zijn mijn inziens allemaal uitingen van het 'bewustzijn' dat uit de wisselwerking van kennis en ervaring voortkomt. Voor mij is het begrijpen dat de hoeveelheid mogelijke uitingen oneindig, onvoorstelbaar veel, oneindig (utopisch?) is, wijsheid ;-)


Hoe dan ook, het blijft een leuke uitdaging om van het abstracte wijsheid iets concreets (proberen) te maken! ☺
uiteinde bewustzijn = uitend bewustzijn *
Zolang 'begrip' en/of inlevingsvermogen maar niet 'goedkeuring' inhoudt ben ik het met alle drie stellingen eens. Je kunt iemand begrijpen en je (desnoods) in zijn drijfveren verplaatsen. Dan kan je iemands gedrag wel verklaren, maar nog steeds afkeuren.
Naast het 'begrip' is er ook nog een ander kader: dat van de toetsing.
Voorbeeld: ik kan mij in de belevingswereld van een mensenhandelaar verplaatsen: dat is gewoon geld verdienen zonder stil te staan bij de
ellende van je slachtoffers. Ondanks alle begrip en inlevingsvermogen vind ik het nog steeds nodig dat hij gestopt en gestraft wordt.

Het bewustzijn dat er grenzen zijn aan je 'inlevingsvermogen', namelijk dat begrip niet zonder meer inhoudt dat je iemands normen, waarden en gedrag accepteert - dat is pas wijsheid.
Helemaal mee eens! Goedkeuring is iets anders, dat is een morele ontwikkeling dat (normaal gesproken) uit bewustzijn voortkomt. Please correct me when i'm wrong ;-)
Ik zeg dat alleen omdat veel mensen 'begrip voor iets hebben' of 'zich in kunnen leven' opvatten als 'accepteren'. Dat mag het natuurlijk nooit zijn.
inderdaad
mooi
overigens zijn er ook grenzen aan inlevingsvermogen omdat het ontbreekt aan de beschouwing
even vanuit mezelf redenerend,
ik merk vaak, omdat ik niet kan ruiken, dat mensen dat fijn vinden voor mij als zij iets vies ruiken.... "gelukkig maar dat jij dat niet ruikt"
ze ervaren blijkbaar de eigen positieve waarde van de waarneming niet afdoende
wellicht zouden ze dan begrijpen dat ik bijzonder graag al die vieze luchtjes op de koop zou willen toenemen. Die zijn er namelijk ook weer om een signaal af te geven.
Een prachtige beschouwing, dat mag gezegd.

Bewustzijn is een concept met een hoog abstractiegehalte. Alle vormen van kennis en ervaring die je opdoet, dragen daar zeker aan bij.

Je tweede stelling klopt volgens mij.

Je derde stelling, bewustzijn begrijpen, lijkt mij onmogelijk voor de lineair denkende mens. Bewustzijn van begrip lijkt mij bij je tweede stelling te passen.

Wijsheid is een concept met een wellicht even hoog abstractiegehalte als bewustzijn.

Verder geef ik Ktje gelijk, wijsheid gedeclameerd uit boekjes maar die je zelf niet proefondervindelijk in de praktijk van je eigen leven hebt ervaren, is pretentieuze wijsheid.
Dankje :)

Het bewustzijn van begrip... hiervoor citeer ik Zevenblad:

"Het bewustzijn dat er grenzen zijn aan je 'inlevingsvermogen', namelijk dat begrip niet zonder meer inhoudt dat je iemands normen, waarden en gedrag accepteert - dat is pas wijsheid."
ik denk dat bewustzijn veel meer over belevingen gaat dan over normen waarden en gedrag; uiteindelijk kom je daarop uit, in eerste instantie zijn het de waarnemingen die de ervaring opdoen, en waarin de ontvanger een schifting maakt,
en binnen die waarnemingen loopt men al direct tegen beperkingen aan; de ene persoon kan niet zien, de ander heeft wel gevoel maar voelt amper, weer een ander hoort wel maar luistert niet :))) enz ;), andere beperkingen; alles wordt helder waargenomen, de conclusie raakt alleen kant noch wal, etc. etc. kan allemaal voorkomen.. daarmee blijft ook bewustzijn een beleving op individueel niveau

Dat er grenzen zijn aan begrip en begrijpen, ja gelukkig maar,
maar het bewustzijn van begrip vraagt om een behoorlijk staaltje empathisch vermogen dat voor zovelen niet is weggelegd......
Zoals ik zevenblad interpreteer, wilde hij hiermee aangeven dat begrijpen en accepteren niet dezelfde dingen zijn. En dat het onderscheid maken tussen begrijpen en ergens mee eens zijn een vorm van wijsheid is.

"maar het bewustzijn van begrip vraagt om een behoorlijk staaltje empathisch vermogen dat voor zovelen niet is weggelegd......"

Daar sla je de spijker op de kop ;-)
wel leuk, interessant thema,

ben ik ook eens, iets begrijpen is niet hetzelfde als iets accepteren,
en iets beseffen en iets weten evenzo niet, mijn inziens,
ik vind ook iets accepteren en 'ergens mee eens zijn' ook niet hetzelfde.

Zou wel grappig zijn als Plazilla zich ook nog voor zoiets kan lenen zonder dat het zo lastig is de reacties te volgen en te zien...
Kennis is belangrijk maar ervaring vind ik persoonlijk even belangrijk. Ik zie hier (wanneer ik zeg 'hier' bedoel ik Plazilla - niet jouw artikel, even duidelijk maken) veel pseudo psychologisch gebrabbel dat komt 'uit de boekskes' maar zonder eigen ervaringen ben je maar weinig...
Helemaal mee eens!
hij is mijn zoon, vergat nog te zeggen dat mijn zoon zei; het is maar goed dat je weet waardoor het komt anders zou je nog in paniek kunnen raken waarom je ineens zo een pijn in je ogen krijgt.