Ha, wie vult mijn verhaaltje met spreekwoorden en gezegden aan?

Door Berna gepubliceerd op Monday 22 June 16:11

Op een avond verbloemde Marieke wat haar dwars zat. Zij durfde het niet te zeggen en zat op hete kolen. Ze kan hier toch niet de vuile was buiten gaan hangen? Of was het toch beter om de bol te wassen?
Terwijl zij op haar klok keek, wat thuis het beste tikte, realiseerde zij dat ze er nu niet over kon praten omdat het bij nacht en ontij was, op dit moment.
Ze besloot naar buiten te gaan en stootte weer haar hoofd tegen dezelfde steen, waar ze die dag al eerder tegenaan gelopen was.

In de verte zag zij zeven koeien de sloot inlopen en dacht, wat moet ik nu doen? Vroeger op school, was zij altijd haantje de voorste, maar tegenwoordig keek ze eerst de kat uit de boom.
Plotseling draait zij zich om en holt naar huis, anders vindt zij de hond in de pot. Terwijl zij aan tafel zit, tipt zij een klein stukje van de sluier op. Haar ouders schrikken zich een hoedje. Toch is nu eindelijk het uur van de waarheid aangebroken, maar Marieke wil even wachten om op verhaal te komen.
Zij wringt zich als een aal in allerlei bochten, maar ze kan er niet onderuit komen. Als het nu maar in goede aarde valt, denkt zij.

Dat het niet pluis is, voelen haar ouders aan hun water.
Het hoge woord komt eruit.
''Pappa en mamma, mijn vriend ging na het zingen de kerk uit, wat moet ik nu doen?''  

Normaal heeft haar vader veel spraakwater, maar zijn mond valt nu open.
''Je zult moeten trouwen en hij moet voer zoeken voor jouw geit. Maar voor nu kun je je biezen pakken.''

Marieke nam het aan voor goede munt en droop met haar staart tussen haar benen het ouderlijke huis uit.

Zij voelde zich moederziel alleen.

@ Berna


 

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat mooi gedaan dit, heb alleen op dit moment geen aanvulling. lees hier onder wel al hele mooie aanvullingen
Geniaal
Maar na regen komt zonneschijn. Diezelfde avond viel ze met haar neus in de boter. Ze vond in haar vestzakje een lot uit de loterij en was meteen spekkoper. Nu hoefde ze niet met hangende pootjes weer thuis te komen, ze kon als god in Frankrijk leven en dat deed ze dan ook. Zo kwam alles in kannen en kruiken en Marieke kreeg een dochter die als twee druppels water op haar leek. De appel viel niet ver van de stam; toen het kind zestien was verbloemde ze op een avond wat haar dwars zat. Ze durfde het niet te zeggen en zat op hete kolen ...
heb op dit moment geen aanvulling, leuk is hij wel.
Het meisje, dat inmiddels honger had als een paard, kwam beren op de weg tegen die huilden als hyena's omdat hun huid al verkocht was voor ze geschoten waren. Een toevallig passerende wolf, wiens ogen groter waren dan diens maag, groette het meisje beleefd. Het meisje bleek zo slim te zijn als een vos en vermoedde direct een addertje onder het gras. "Ondanks die grote ogen van je, waarmee je me zo verlekkerd aankijkt, ben je blijkbaar zo blind als een mol. Ik ben roodkapje niet, als je dat soms mocht denken". De wolf keek haar schaapachtig aan, koos eieren voor zijn geld en ging er als een haas vandoor.
De bol te wassen? nog nooit van gehoord. Weer wat geleerd.
Leuk verhaal, nou ja, het gebruik van de spreekwoorden. Het verhaal is wel sneu voor het meisje.
Misschien kan ze nog hopen dat de kat die in de boom zit niet in de zak zit. De aap kan ook nog uit de mouw komen als ze haar hart op de tong draagt. Waarna ze hoopt op een hart onder de riem. Iemand kan die oude koeien weer uit de sloot halen terwijl ze met haar biezen richting stad vertrekt.
Het zeiltje dat op tafel ligt kan ze in het oog houden.
Misschien kan ze als tijdsverdrijf nog even spijkers op laag water zoeken waarna ze het water naar de zee draagt. Of praten en breien.
Onderweg naar de stad kan ze de eerste schaapjes over de dam tellen.
De vermoorde onschuld spelen met een bloedende neus terwijl je haas heet.

En dat terwijl ik een aangeboren talent heb om spreekwoorden en gezegdes te verhaspelen. ;D
Zo! ik kwam helemaal los.

Erg leuk idee en erg leuk gedaan!
Zoooo, steengoed van jou:) Nou even nadenken hoe ik het geheel aan ga kleden
Ik ben benieuwd!
Had ik meer tijd, dan was ik je tegelschrijver! x