Dan maar windkracht vijf

Door Stormerwout gepubliceerd op Saturday 20 June 13:54

Dan maar windkracht vijf

Papa ik snap het niet

Er zijn van die momenten. Dan kan je wel door de grond zakken. Dan is er niets meer dat je kunt zeggen om er onderuit te komen. Soms hebben kinderen de waarheid helemaal door. Ze snappen precies hoe het er in de Nederlandse maatschappij aan toe gaat. Het kan een ouder boos, verdrietig en zelfs een compleet verslagen gevoel geven.

Om maar een voorbeeld te geven:

'Mama doet de hele dag niets en daar gaan we elk weekend wat leuks doen. Naar een pretpark, of uit eten. Bijna altijd als ik daar ben krijg ik wel nieuwe kleding of gaan we naar een braderie.'

'Ik snap het niet papa. Jij werkt alle dagen, bent altijd moe en wij gaan nooit uit eten?'

Dan zak je toch door de grond?

Hoe krijg je dat een kind uitgelegd? Hoe krijg je uitgelegd dat je krom ligt heel de week. Je werkt je suf en hebt zelfs een bijbaan. Je bent voortdurend creatief met boodschappen en woon- werkverkeer. Je loopt jaren lang in dezelfde kleding en je schuift hobby’s opzij, omdat je daar geen energie meer voor hebt.

Het is oneerlijk, onterecht. Je zou zo graag je kind uitleggen wat er precies aan de hand is, maar kunt dat niet uit respect voor haar andere ouder. Maar hoe lang hou je dat respect nog vol? Hoe ver moet dat gaan?

De zorgstaat en een goed geweten, normen en waarden, zijn er schuldig aan. Want wat is nu gemakkelijker? Je houden aan regels en wetten, geschreven en ongeschreven. Luisteren naar je geweten en je hart.

Of

Lekker argeloos, gewetenloos en schijt aan alles hebben om zo door het leven te gaan? Er wordt dan wel voor je gezorgd door de zorgstaat. Je hebt niet alles wat je wilt, maar hoeft ook niets te doen voor wat je wel krijgt. Je kunt je zelfs veroorloven om eens in de zoveel tijd écht schijt te hebben aan alles en dan een mooi koekverhaal op te steken dat je het allemaal niet expres deed…

Wat een pech dat ik zo iemand ben mét een geweten, normen en waarden én schuldgevoel wanneer ik in een dilemma de gemakkelijke weg zou kiezen.

Windkracht vijf

Dat ie maar eens gaat liggen

Dat het tij toch keert

 

Tegen de wind in boksen

Blijven rijden, blijven knokken

Heb me al zo vaak bezeert

 

Scheef gewaaid, krom gestreden

Geen enkel obstakel vermeden

Heb ik nog niet genoeg geleerd?

 

Onbeschut in open vlakte

In ademnood, steeds motivatie vinden

Wat weet deert…

Dan maar windkracht vijf

 

Stormerwout

 

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Kinderen zijn vaak slimmer dan je denkt.
"Wat een pech dat ik zo iemand ben mét een geweten, normen en waarden én schuldgevoel wanneer ik in een dilemma de gemakkelijke weg zou kiezen."

Wat een geluk dat er nog mensen zoals jij zijn!
Mensen gaan door het leven met stormen en windkrachten met sterktes van tien, gewoon doorgaan, kinderlijk uitleggen dat je geen super man bent
Ik zou het toch maar gewoon aan dat kind uitleggen: dat hoeft toch niet op een manier van disrespect naar de andere ouder te gaan?
Bijvoorbeeld:
'Het geld dat ik verdien, daar eten we met z'n allen doordeweeks van; mama hoeft alleen in het weekend voor je te zorgen. Als je evenveel geld hebt voor 2 dagen als voor 5, kun je daarvan uit eten gaan.' O.i.d.
Het is niet gemakkelijk om een gescheiden vader te zijn.