Japan: Tokyo (deel 4)

Door Appelpit gepubliceerd op Friday 19 June 20:35

(deel 3)

e4882437d6fbcce821dff45bb373af10_medium.

Een beetje slaperig nog staan we om kwart voor 7 ’s morgens op het perron waar de trein naar Tokyo vertrekt. De supersnelle Shinkansen treinen zijn er in verschillende soorten. Elke soort heeft zijn eigen naam. Wij gaan met de Hikari. Op het perron is precies aangegeven waar wagon nummer 12 zal stoppen. We staan netjes in de rij te wachten, zoeken onze gereserveerde plaatsen op en op de seconde om 10 voor 7 vertrekt het monster richting Tokyo. Met een snelheid tot 270 kilometer per uur razen we door het landschap. We zien rijstvelden en tempels, maar vooral heel veel bebouwing. Waar natuur is, bestaat die uit bergen, waar we met tunnels dwars doorheen duiken. De beroemde berg Fuji met z’n besneeuwde top zien we in de verte als een plaatje voorbij glijden.

503c74225ebf0c2840b0a8f52ff8e683_medium.

De stoelen in de Hikari zijn riant. Het is een comfortabele manier van reizen. Na elke stop komt er een karretje langs met eten en drankjes die je kunt bestellen. Om kwart voor 1 zijn we in Tokyo. Weer precies volgens de dienstregeling. De Japanse treinen zijn beroemd omdat ze zo precies op tijd rijden we vragen ons af of ze hier dan nooit ‘aanrijdingen met een persoon’ hebben. Het zelfmoordcijfer in Japan is hoog, maar we besluiten dat de mensen hier waarschijnlijk zo beleefd zijn om dat heel discreet op een plek te doen waar anderen er weinig last van hebben.

In Tokyo hebben we een afspraak met een Japanse vriendin van mijn dochter. Het station van Tokyo is enorm. Daar vind je elkaar niet makkelijk, maar Riho heeft in een berichtje heel slim laten weten dat ze op ons wacht in warenhuis Daimaru tussen Prada en Louis Vuitton. We vinden haar zonder problemen en deze Japanse dame neemt onmiddellijk de leiding. Ze heeft een stevig programma voor ons bedacht. Eerst de ‘Character street’ in Tokyo Station, dan naar Meiji Shrine,  door Takeshito street, naar ShibuyaCrossing, langs winkels en een speelhal. Om zes uur zullen we nog een andere Japanse vriendin ontmoeten en met z’n allen sushi gaan eten.

e42ffda1d367306d2c32892d26942501_medium.

De characters van Character street zijn niet (alleen) de tekenfilmfiguurtjes met piekhaar en grote ogen die we kennen van de Pokémon en Dragonball series. Het is hier één en al lievigheid met Nijntje, Hello Kitty, het schattige beertje Rilakkuma en meer knuffelige beestjes. Na vijftien van die pastelkleurige winkels hebben we het wel zo’n beetje gezien, maar het station biedt nog veel meer.

0b48c96d0afdff520e8eef5340575a30_medium.

Eindeloze gangen langs winkels met kleding, souvenirs en heel veel prachtig voedsel. We dwalen er net zo lang rond tot ook onze gids de weg niet meer weet, maar met de gsm op haar i-phone brengt ze ons het doolhof ook weer uit.

6f696910d8a789b6a4d2637e8dbb4052_medium.

Bij de Meiji tempel die we daarna bezoeken is de sfeer totaal anders. De enorme boog aan de ingang van het park is indrukwekkend en ineens lopen we in een rustig, groen gebied. Voor we de eigenlijke tempel bereiken, wandelen we over een brede weg met bomen er langs, waar we ineens een bouwwerk tegenkomen dat eruit ziet als een muur van grote, ronde vaten, kleurig beschilderd met Japanse tekens. Urnen kunnen het niet zijn, daar zijn ze te groot voor, maar ik verwacht dat het een soort herdenkingstekens zijn. Het blijkt iets heel anders te zijn: lege sake vaten. De rijstwijn wordt door brouwers gedoneerd als er festivals zijn bij de tempel, wat regelmatig gebeurt. Het drinken van sake brengt mensen en goden bij elkaar, dus de vaten hebben wel een soort rituele betekenis. En het ziet er prachtig uit.

8f09394117cdfb5f363931254927fd72_medium.

Riho laat ons de dagelijkse rituelen zien die bij een shinto tempel horen: voordat je de tempel nadert, was je je handen één voor één met water uit een houten bakje aan een lange stok;

8b7a535d50437857f00a181b231e9120_medium.

bij de tempel: een stijve buiging maken met de handen tegen elkaar voor je borst, twee keer in de handen klappen en dan in stilte iets wensen; je kunt ook voor een klein bedrag een opgerold papiertje kopen waar een wijze spreuk op staat of zelf een wens op een dun stukje hout schrijven en dat tussen duizenden andere wensen ophangen.

d57b78db7458120df9ef5851f2b375fe_medium.

Er lopen veel toeristen rond in het park, maar de sfeer is er rustig en een beetje plechtig. We zien overal ook grote groepen schoolkinderen. Bij navraag blijkt dat onze twee weken in Japan zo'n beetje de nationale schoolreisjesweken zijn. En dat betekent in Japan niet een dagje razen in een pretpark, maar het bezoeken van educatieve plaatsen; in schooluniform.

ece401413c86503a689a1003afa5874a_medium.

Na de rust van de tempel storten we ons in de drukte van Takeshito street, waar je jongeren tegen kunt komen in de meest exentrieke kleding en dan gaan we naar Shibuya Crossing, het Japanse Times Square.

112533c8679b1083e224e7d7e9272964_medium.

We zien vanaf een hoge plek hoe de stoplichten allemaal tegelijk op groen springen en honderden voetgangers tegelijk het grote kruispunt oversteken. Een gekrioel dat weer stopt als de lichten rood worden. Even later lopen we zelf mee in die drukte om op pad te gaan naar het restaurant waar we heerlijke verse sushi gaan eten.

(wordt vervolgd)

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Aan een snelheid van 270 per uur !!! Héél snel een glimp gezien van de berg Fuji :-)

Leuk die winkeltjes en de gewoontes. Maar wat een drukte op dat kruispunt !
En nu sushi eten .. mmmm.
Ik ben bezig met artikelen over de Japanse keuken (al 2 geplaatst vóór we op reis vertrokken) - het deel sushi staat ook bijna klaar om te publiceren :-)
Heel apart, zo'n totaal andere cultuur.
Bijzonder om eens mee te maken, zo'n bezoek aan een tempel.
Het is lang geleden dat ik in Tokyo geweest ben. Het was toen al een heel gekke stad. Leuk om dit weer te lezen en te zien.