De brief

Door Berna gepubliceerd op Wednesday 17 June 19:54

Het huis

Achter het schot verborg ik een brief. Haar brief! Het enige bewijs in de jaren 50 dat tastbaar is. De personen van de eigenlijke gebeurtenissen zijn al dood en begraven.

Na deze personen zijn er al weer twee nieuwe bewoners in mijn huis geweest en hier ging het tenminste normaal aan toe. De bewoners die er nu al veertig jaar wonen hebben de brief op een gegeven moment gevonden, tijdens het schoonmaken achter de schotten, zodat ze er spullen neer konden zetten. Behalve een enkele spin en veel stof als een deken op de brief die zij er verstopt had. In een stuk plastic, zodat de brief er op zich nog puntgaaf uitzag. De letters in vloeiende krullen waren neergepend met blauwe inkt uit een potje en een kroontjespen.

Een datum verraadde dat het 1953 was.

Eindelijk ben je daar dan, mijn lieve zoon. De mevrouw waarvoor ik werk is er achter gekomen dat ik mij met liefde en overgave aan haar man gegeven heb, terwijl zij hard aan het werk was. Een eigen kind, lieve help, terwijl ik voor haar vijf kinderen zorg en ik er zo goed als niets bij voelde. Maar jij, mijn eigen en enige geborene zal opgroeien onder mijn vleugels, met pure liefde wellenswaar, die ik niet voor andermans kinderen op kan brengen. De teugels zal ik bij jou laten vieren, jij mag met vallen en opstaan groot worden en ik zal je niet afbekken zoals ik het bij mevrouws kinderen doe. Nee, jij bent mijn Engel, voor eeuwig en voor altijd. Kom bij mij lieverd, o, mijn hart loopt over voor jou. Toch is er wel een maar naast de liefde die ik je zal schenken. De oudere kinderen mogen het niet weten dat jij van mij ben. Zij moeten denken dat jij een broertje bent, van hun pa en ma. Ma is zo verstandig geweest om een kussen onder haar trui te dragen, zodat het weten binnenshuis zal  blijven.

Lieverd ik hou van je en ik zal je eens deze brief geven, voordat ik dit grote geheim mee in het graf zal nemen.

Liefs van je echte mamma T.R.

Het jongere zusje dat na bovenstaand broertje kwam, maar van ma was

Jaren later kwam er een vrouw die van te voren opgebeld had of zij het huis nog een keer mocht zien, zodat zij de traumatische belevenissen kon verwerken. Een jaartje of vijf geleden toen alleen T.R. nog leefde die zwaar dement was, bezocht zij het ouderlijk huis, waarin zij tot haar elfde jaar gewoond had. Het bleek de jongste te zijn van zeven kinderen en haar broer boven haar was van het jaar 1953. Het was haar als kind al heel erg opgevallen dat haar broer altijd voorgetrokken werd door degene die voor hen zorgde. Zij werd ook stelselmatig gepest door haar broer en opvoeder. Die twee speelden duidelijk onder één hoedje. Waar zij niet mocht komen, mocht haar broer zo goed als de hele dag bij hun opvoeder zijn. Hij werd gruwelijk verwend en ze kon er geen vinger op leggen, van wat er aan de hand kon zijn. Was zij zoveel minder dan haar broer? Waarom mocht zij niets? Waarom werd ze gepest?

Zij liep door het oude huis en haar hart huilde bij het zien van haar eigen kamer. Een piepklein hokje met een gele deur.  Op zolder, waar zij zoveel angst had gekend. Na een poosje ging zij naar beneden en kwam langs haar broers kamer. Een grote en lichte kamer, drie keer zo groot. Een lichte jaloezie overmande haar en zij veegde haar tranen weg. Stil maar, dacht ze bij haar zelf. Het is niet de bedoeling dat je nu helemaal overstuur wordt. Verwerk het maar wat je ziet, wat je voelt en besef dat je vrij bent. Zo vrij als een vogel. Vlieg uit, vlieg weg uit dit huis, ver weg van de gebeurtenissen die altijd binnenshuis bleven.

De brief

Beneden stond de vrouw die nu in het huis woonde.

‘’Drink je nog even een kopje thee mee?’’ vroeg zij.

De vrouw had zichzelf weer onder controle en vond het fijn om nog even in de tuin te zitten en nipte van haar thee. Ze vertelde niet de verhalen die zij meegemaakt had als kind zijnde.  De twee seringen waren helaas verdwenen. Haar redding, haar toevlucht als zij angstig en verlaten was. De vrouw had foto’s gemaakt en de bewoonster maakte foto’s van de vrouw voor het huis.

 

Vlak voordat zij wegging werd er een plastic hoesje met een brief in haar handen gedrukt. ‘’Deze vond ik laatst bij het schoonmaken achter de schotten. Ik heb hem bewaard, ik denk dat deze brief van jouw familie is’’.

Nieuwsgierig keek de vrouw naar de krullende letters en stopte het in zijn geheel in haar tas. Thuis zou zij het bekijken en bedankte de bewoonster dat zij in het huis rond mocht lopen en foto’s mocht maken.

Zij ging weer op huis aan, naar haar eigen gezin. Ze was enorm benieuwd naar de brief. Ze had er totaal geen notie van wat er in zou kunnen staan.

Het vreselijke geheim

Toen zij thuis kwam was er nog niemand thuis en langzaam pakte zij de brief uit het plastic hoesje. Er zaten stofstrepen op het plastic. De bewoonster had het plastic duidelijk afgenomen met een nat doekje. De brief zelf zag er gaaf uit. Terwijl zij hem las voelde zij het bloed uit haar gezicht weg trekken. Ontbrekende stukjes van de puzzel vielen als een klap in de lege ruimtes en maakte het tot één geheel.

De vrouw voelde haar hart in haar keel bonken en haar luchtpijn werd dichtgeknepen, net als alle nachten die zij in angst op het zolderkamertje had gelegen.  Haar broer was maar voor de helft haar broer, wat moet dit vreselijk geweest zijn voor haar moeder. Wat moest zij nu? Deze brief aan haar broer geven? Ze besloot de brief voorlopig zelf te houden, met de wetenschap, waarom zij niets was en hij alles.

T.R.nam haar geheim mee in het graf

Tenminste dat denkt de jongste zus. Of zal haar broer het toch weten, van wie hij in feite is? Een ding is zeker, van haar zal hij het nooit te horen krijgen. Ze bekijken het  allemaal maar, met hun achterbakste, geheimzinnige, schijnheilige gedoe. Haar leven was als kind in ieder geval geheel verpest, want het zevende kind had natuurlijk totaal niet op het programma gestaan, na de zogenaamde lieveling.

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (15) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen
Dank je wel
En weer een mooi verhaal.
Het mogen er misschien niet zoveel zijn deze ronde, maar de kwaliteit is buitengewoon!
Gelezen en beoordeeld!
Dank je wel
Mooi.
Weer een prachtig verhaal van jou. Nu heeft Candice de concurrentie die ze zo graag wilde. Al kan het best eens een strijd op plaats 1 en 2 worden volgens mij
Ik hoor Gordons hersenen al kraken:)
Dank je voor je bijzondere reactie
Oef, goed geschreven dit.
Gelezen.
Dank je wel