Japan. Shinkansen trein tickets, Maizuru Park en Fukuoka Tower (deel 3)

Door Appelpit gepubliceerd op Tuesday 16 June 22:34

(deel 2 Japan)
Onze derde dag in Japan. Vandaag moeten we naar Hakata Station om treintickets te regelen voor de supersnelle trein, de Shinkansen. Vanuit Nederland hebben we een Japan-Railpass geregeld. 34c1a329dfb95cdf51f1ae6e3c73b427_medium.
Die kun je online bestellen. Voor ongeveer 230 euro (afhankelijk van de website) krijg je een voucher toegestuurd, die je in Japan kunt inwisselen voor de echte railpass. Die is een week geldig in de Shinkansen, die door heel Japan rijdt en je kunt er ook mee in de gewone JR (Japan Railway) treinen. Morgen vertrekken we al vroeg naar Tokyo, dan willen we de treinkaartjes voor elkaar hebben.
ba622cdcdfe081870e6c626517e9b516_medium.
Met de Japan Railpass op zak gaan we op weg naar het Maizuru Park, waar de ruine is van Kasteel Fukuoka. Ooit, in de 17e eeuw, was dit het grootste kasteel van het eiland Kyushu. Twee eeuwen lang  woonde hier de regerende Kuroda clan. Na 1870 werd het kasteel vernield omdat het een symbool was voor het feodale verleden. Nu staan er alleen nog resten van de muren en een paar torentjes.
De mooiste tijd om dit park te bezoeken is in maart/april, als de kersenbloesem bloeit. Die hebben we gemist, maar we genieten wel van het uitzicht dat je vanaf het hoogste punt van de ruïne hebt over de hele stad.0f2ae597698d7fa9fc662b26b48916c2_medium.
Als lunch eet ik op een bankje een onigiri, een driehoekig pakketje van rijst met binnenin garnalen en er omheen een norivel. Lekker. Dorst hoeven we nooit te hebben, want overal staan drankenautomaten. Zelfs op plekken die behoorlijk verlaten lijken, zoals een lege parkeerplaats of een zanderige uithoek van een park.

f8e6df7f09c7f333f3599fe41c1d3aad_medium.

Als we weer beneden zijn, komen we langs een veld met blauwe en witte lissen. Die schijnen hier nogal bijzonder te zijn. Een paar vrouwen zitten de bloemen na te schilderen.
3de545efda1b331c0e96a6073b95f825_medium.
Ons volgende doel is FukuokaTower. Gebouwd in 1989 en met 234 meter de hoogste toren aan de Japanse kust. We zien hem boven alles uitsteken en het lijkt niet al te ver lopen. Dat valt natuurlijk tegen en in de vochtige warmte worden mijn benen steeds zwaarder. Ik ben blij als we er zijn.

                                        bd388d30f348771f3c6e74c7d5fa4972_medium.
Het is een toeristische plek. Voor 800 yen mogen we met de lift naar het observatieplatform op 123 meter hoogte. We zijn hier vlak bij de kust en beneden zien we een zandstrand dat ondanks het mooie weer niet erg druk is. Voor Japanse begrippen is het nog erg vroeg in het jaar om naar het strand te gaan. De meeste vrouwen hier willen trouwens absoluut niet bruin worden. Bij zonnig weer zie je ze met parasols lopen en met armbeschermers. Op regenachtige dagen daarentegen komen er veel blote benen en armen tevoorschijn.

1ca7a0e1bb0f622a76acebf210b75ed3_medium.1863b68a1b8b1953ed9c837281158196_medium.

We blijven een tijd van bovenaf naar de stad kijken. Aan de ene kant de kust van Kyushu, aan de andere kant de parkeerterreinen met speelgoedautootjes, de daken van hoge gebouwen, de bergen in de verte. Ten slotte dalen we weer af en gaan met de bus terug naar ons hotel. Daar lukt het ons om de vrouw bij de receptie duidelijk te maken dat we de nacht van morgen op overmorgen in Tokyo zullen zijn, maar dat we daarna weer terugkomen en dat we ons verblijf van twee weken gewoon betalen.

We eten vanavond één van Fukuoka’s specialiteiten: een grote kom ‘ramen’; noedelsoep. Met je stokjes vis je eerst de noedels uit de soep, die je daarna uit de kom kunt drinken. Kun je niet goed met stokjes overweg, dan vraag je gewoon om een ‘fork’ en ‘spoon’. Die woorden kennen ze in Japan ook. 
                                         (wordt vervolgd)

 

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Nieuwe reacties weergeven