Tussen het schemer en donker is altijd nog een lichtpuntje te vinden ( Deel 3)

Door Pooky gepubliceerd op Friday 12 June 11:21

Van schrik liet hij de handdoek met bloedspetters vallen.  Hij voelde zich langzaamaan duizelig worden en moest zich vasthouden aan de wastafel. Wat was er toch allemaal aan de hand?  Waar was ze en waren die bloedspetters van haar? Allemaal vragen die rond spookte in zijn hoofd.  De duizelig heid zakte een beetje en hij greep naar de telefoon om te bellen en direct hulp te vragen.Toen opeens iemand meerder malen hard op de voordeur bonkte....

Wie stond er zo hard op de voordeur te bonken?

Hij legde de telefoon weer terug en rende naar de voordeur. Daarna deed hij heel voorzichtig open en hij zag een man met de collecte bus voor de deur staan.  De man vroeg om een kleine bijdrage voor het goede doel en hij excuseerde zich voor het op de voordeur bonken " Hij zei ik zag nergens een deubel dus vandaar".  hij probeerde de man met de collectebus af te wimpelen.hij had wel iets anders aan zijn hoofd nu. Hij maakte de man met de collectebus duidleijk dat deze maar ergens anders moest gaan proberen en hij wilde de voordeur weer dicht toen. Dit lukte niet omdat de man inmiddels zijn voet tussen de deur had gestoken. Hij keek de man aan en die makte hem goed duidelijk dat hij nu een grote fout had gemaakt. "nu maakt u een hele grote fout meneer 'en ondertussen duwde de man de voordeur verder open. en wurmde zichzelf naar binnen. Met een klap trapte hij met zijn voet de voordeur dicht en de indringer greep hem bij zijn arm stevig vast.

Dat had u beter niet kunnen doen meneer

Nog voor dat hij kon reageren, had de man nogmaals zijn woorden herhaalt en het enige wat hij verder nog van de situatie mee kreeg was dat hij klap op zijn hoofd met de collectebus.Daarna werd alles om hem heen pikzwart...........

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
wat een cliffhanger !!!!
Je maakt me benieuwd hoor!!
Het verhaal loopt constant anders dan ik het in mijn gedachten invul. Ik dacht dat die man met de collectebus wel weer zou vertrekken. Mooi is dat hoe je verhalen zich in je denkwereld kunnen vormen. Ik ben benieuwd naar het vervolg.