Het sportieve theater

Door Mijler gepubliceerd op Thursday 11 June 19:43

Dit artikel schreef ik voor de "Vriendenband", orgaan van de landelijke vereniging van oud-topatleten. Mogelijk herkent U ook de gedragingen van de atleten rond hun wedstrijden.

 

Het sportieve theater

 

ik waan mij bij een groot atletiekfestijn

fijn om er bij te mogen zijn

een sport aan diversiteit zo rijk

in lichaamsbouw, temperament en kijk

lopen in groep of in banen zij aan zij

worp en sprong beurtelings op rij

 

goed te observeren en vergelijken

een genot om naar te kijken

ben niet begaan met strijd of resultaat,

maar hoe het  er omheen toe gaat

rituelen typisch bij alle onderdelen

ik zal me niet vervelen

bff6895894bc1f2db3b3f8d304848641_medium.

 

De tijdpiraten

Direct achter startblokken zie ik een achttal atleten wat neurotisch dribbelen. Ze huppelen en drentelen als hongerige leeuwen in een dierentuin, die op het punt staan gevoed te worden. Hun lichaamstaal verraadt onrust en agressie naar wat komen gaat. Sommigen maken nog enkele vreemde strijdlustige gebaren. Zijn ze bedoeld om te imponeren, zichzelf op te peppen of slechts een poging zichzelf in het nerveuze een houding te geven?

Een man gesierd in een rode blazer en strohoed, gewapend met pistool, maant ze in de blokken. Zowaar, zij het Ietwat talmend. onderwerpen zij zich aan het gezag en worden de startposities ingenomen.

Velen maken nog een indrukwekkende kaatsende hoge sprong met een knieën-borst aantik, wat op grote explosiviteit duidt. Zeer zorgvuldig en nauwgezet wordt een geknielde positie ingenomen. De meesten met een beurtelingse strekking (trapbeweging) van de benen naar achteren. Met grote nauwkeurigheid worden voeten en handen tegen blokken en startlijn geplaatst. Gelijktijdig rijzen hun achterwerken tot schouderhoogte. Er ontstaat een bijna spannende stilte voor een knal die zich ondanks de verwachting als een soort schrikreactie ontlaadt. Het doet mij denken aan een ontkurking van een fles champagne, waarbij even verrassend, de inhoud met een knal het vrije inspuit. Met maximale snelheid rennen ze in afzonderlijke banen naar de eindmeet. Direct na de finish zoekt men elkaar vaak op en vindt er een soort verbroedering plaats.

Ik denk: Verrek het zijn net mensen!

962a8cc75d5c7abcea1b016caf298562_medium.

Op een andere plaats zie ik een twintigtal schuifelend dribbelende lopers min of meer gelaten het startsignaal afwachten. Geen behoefte aan theatrale acties, die ook nog eens energie kosten Hun lichaamstaal toont een zekere gelatenheid, zo in de zin van dat er nog tijd genoeg is om de zaken recht te zetten. De gezichtsexpressie is iets fletser maar wel met strakke kaaklijnen die een onverzettelijkheid aftekenen. Het fysiek afzien wordt lijdzaam gedragen. Hun tengere lichaamsbouw is pezig te vergelijken met rietstengels die deinen in de wind, maar steeds strijdbaar terugveren.

Wat haastig begeven ze zich naar de meet als ze door diezelfde man met strohoed naar de startlijn worden gecommandeerd. Door hun haast en belang voor een goede positie, is de voetplaatsing wat slordiger. Tijdens de start ontstaan er kleine burenruzies, die met de pas afsnijden en porren met hun knokige ellebogen worden beslecht.

Weerspannigheid triomfeert hier boven het explosieve. Een hoog tempo legt de zweep over het peloton, waarbij regelmatig van positie wordt gewisseld.

Soms vindt er een versnelling plaats in de kop van het peloton Is het tactiek of gebrek aan beheersing? Het is een strijd van de lange adem.

Na de aankomst wordt enige tijd genomen om tot zinnen te komen. Zo hier en daar zie ik een felicitatie met slappe handjes, of een vermoeiende hangende omhelzing. Het duurt even tot ze weer terug keren in de realiteit van alle dag.

 

Ook ik ontwaak weer even uit deze boeiende wereld van fantasie, om op een later tijdstip weer weg te dromen in het land der werpers.

 

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Geschreven als een prozagedicht... Heel goed!
Dank voor uw compliment
Het prozagedicht was inderdaad de achterliggende gedachte
Vind het mooi geschreven. De 100 meter sprint en de 800/1500/3000 meter.
Dank trouwe lezer