Wat kunnen wij leren van een immigrant?

Door Silvino gepubliceerd op Tuesday 09 June 04:34

Wat kunnen wij leren van een immigrant?

Dit onderwerp is altijd beladen en afgelopen tijd vaak in het nieuws verschenen. De ene persoon ziet ze als last of uitkeringtrekker en de ander ontvangt ze met open armen. Door de reizen die ik heb gemaakt en de verhalen die ik heb mogen horen in onder andere Marokko en Oeganda, ben ik anders naar mensen gaan kijken die een beter leven zoeken over de grens. 

Stel je voor dat jij een immigrant bent wat kunnen wij dan van jou leren?

1. Brandend verlangen

Je verlangen naar een beter leven is zo sterk dat je al je geld spaart of moet lenen om af te reizen naar het beloofde paradijs. Met hele gezinnen bepakt in de laadruimte van een vrachtwagen of meer dan 24 uur vaar je in een bootje richting Europa. Je kent de consequenties en weet dat anderen voor jou zijn gesneuveld tijdens de reis, maar je kijkt alleen naar het positieve resultaat en achterom kijken daar heb je geen tijd voor!

f9e17042dccde41eb602fc6467875ee2.jpg

2. Samenwerken

Zoals gezegd heb je niet de middelen om meteen met de hele familie over te komen daarom moet jij als eerste vertrekken. Je weet dat iedereen die je hebt achtergelaten op je bouwt. De mensen waar je samen mee reist worden je nieuwe vrienden en aan hen ben je ook overgeleverd. Het voordeel is dat jullie allen hetzelfde doel hebben.

het-nieuwe-samenwerken-300x225.jpeg

3. Nieuwe taal leren

Je moet een cursus volgen voor de gebruiken en taal van een land. Je weet dat je minder leert als je met dezelfde mensen blijft omgaan, dus je moet een andere manier vinden om de taal onder de knie te krijgen. Daar worden je netwerkskills op de proef gesteld. Je probeert in je beste Nederlands contact te zoeken met mensen die de taal al spreken, maar je wordt niet altijd goed begrepen.

istock_000017337168xsmall_talen-300x199.

4. Doorzettingsvermogen

Hier komt de belangrijkste skill die je voor alles en overal kunt gebruiken. Je wordt tegengewerkt, niet begrepen, maar je doel is zo sterk dat je blijft doorzetten. Met die ene slechtbetaalde baan red je het niet, omdat je diploma’s hier niet gelden, dus neem je een tweede baan en lever je een groot deel van je slaap in.

Nooit-opgeven.jpg

Je bent bereid veel te doen, hard te werken, slaap in te leveren en door te zetten voor een beter bestaan voor jou en je familie. Mijn oma heeft in de jaren ’70 ook de stap van Suriname naar Nederland gemaakt, dus is het aan mij om nog harder te werken en gebruik te maken van de mogelijkheden die ik heb gekregen.

Wat kan jij leren van een immigrant?

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed artikel, realistisch geschreven.
Ik weet niet hoe oud jouw oma is, maar als ze boven de 65 is, heeft ze nog "koloniaal" onderwijs genoten.
Ik neem tenminste aan dat het in Suriname hetzelfde was als op de Antillen:
Hier hadden we tot 1955 nog Nederlandse schoolboekjes. De generatie van mijn ouders leerde niets over onze eigen woonplaats, maar daarentegen alles over Nederland. Mijn moeder leerde op school zelfs hoe zij een spoorboekje van de NS moest gebruiken.

Het maakt de aanpassing een stuk gemakkelijker als je de taal al spreekt en weet hoe je je weg moet zoeken.
Bedankt voor je reactie en mijn oma is nu 73, dus zij heeft inderdaad in het 'oude' Nederland gewoond. De taal maakte het inderdaad iets makkelijker, maar de Nederlandse gewoontes en gebruiken was moeilijk voor haar.

Hoe is het om te vertoeven op de Antillen?
In de jaren '70 was je oma dus in de 30. Dan is een mens idd nog flexibel genoeg om min of meer te wennen aan andere gewoonten en gebruiken dan die van "thuis" en bij de opvoeding van je kinderen de balans te vinden tussen je eigen normen en die van je omgeving.

Mijn man en ik hebben 4 jaar in Nederland gestudeerd. We waren natuurlijk heel jong, maar vonden sommige dingen toch wel moeilijk en vaak ook niet te begrijpen.
Het scheelt wel enorm als je, zoals wij, van te voren weet dat je na je afstuderen teruggaat; in mijn geval zelfs terug móest, want ik had een studiebeurs-verplichting: 5 jaar in overheidsdienst werken of alles terugbetalen.

Ik kom oorspronkelijk uit Aruba, evenals mijn man. Wij zijn allebei op ons 12e naar Curaçao verhuisd. Diep in ons hart zijn wij Arubanen gebleven en hebben lang het idee gehad om, na ons pensioen terug te gaan naar ons geboorte-eiland.
Dat is nu geen optie meer: onze zoon is vorig jaar eindelijk met zijn gezin geremigreerd en onze dochter heeft ook plannen in die richting.
Ik ben veel te blij mijn kleinkinderen dicht in de buurt te hebben.

Ik vind het leven hier heerlijk, we wonen dicht bij de zee en nogal hoog, dus we hebben zelfs geen airco. We hebben dag en nacht de ramen wijd open en er waait een frisse zeewind door ons huis.
Tenzij het Aruba zou zijn, zou ik nergens anders willen wonen.
Kontabai :D

Aruba en Cúracao zijn geweldige eilanden en ik kan wel begrijpen dat jij er niet meer weg wilt. Ik ben de afgelopen drie jaar elk jaar naar Curacao geweest en er heerst een geweldige sfeer die niet te omschrijven valt.
Op Aruba was ik te kort om hetzelfde mee te maken.

Geniet van de mooie momenten met je kinderen en kleinkinderen daar en zonnige groetjes!
Bedankt voor jullie reacties.

Er is in deze geen goed of slecht. Maar laten wij kijken naar de mensen die wel wat willen doen, die wel werken en belasting willen afdragen en willen participeren.

Hoe meer je naar andere landen reist des te meer je gaat beseffen hoe gezegend wij hier zijn en dan begrijp ik wel dat mensen er alles voor over hebben om dit ook voor zichzelf en hun gezin op te bouwen.

Onze mening mogen wij hebben, maar laten wij kijken wat wij van hen kunnen leren om ook ons leven daarmee te verrijken ;-)
Ik kijk altijd naar de mensen die wel wat willen doen, maar het probleem is dat de meeste van die vluchtelingen niet van plan zijn om zich aan te passen.
Ben ook in meer landen geweest.
Laten zij dan ook eens kijken wat ze van ons kunnen leren.
B.v. vrouwenrechten om maar wat te noemen. Humane straffen.

En het grote verschil met de komst van de Surinamers destijds is dat dat geen vluchtelingen waren, over het algemeen.
Deze mensen schijnen het te zijn of zijn het wel.
Er is wel een goed of slecht in. Helaas zitten er zoveel tussen die zich niet wensen aan te passen en die onze maatschappij walgelijk vinden, maar er wel willen wonen, dat je niet ontkomt aan een negatieve kijk op die mensen. Maar, we kunnen ze gewoon niet allemaal opvangen, dat gaat gewoon niet. Ze moeten daar in de regio worden opgevangen en geholpen worden. Niet hier.
Wat ik er persoonlijk van geleerd heb is dat het niets uitmaakt waar iemand vandaan komt, ja er zijn verschillen, geloof, manier van leven, en dan kun je twee dingen doen, of kijken of je er iets positiefs voor jezelf uit kunt halen, of alleen het negatieve willen zien. Ik heb voor het eerste gekozen. Iemand is aardig of niet, maakt mij niet uit van welk land die persoon komt. Dat verwacht ik andersom ook en helaas is dat ook niet altijd het geval,

Artikel naar mijn hart.
Ja maar ik vind dat van je oma geen vergelijking met die bootvluchtelingen.
Ten eerste zijn die vluchtelingen helemaal niet dol op ons, weigeren de meesten zich aan te passen, kosten ze meer dan ze opleveren, komen ze in ontstellend grote getale, hebben ze een hekel aan de leefwijze van het Westen, radicaliseren ze erg snel en vormen ze wel degelijk een potentieel gevaar.
Sorry, ik zeg opvangen in eigen regio.
Ik hoef hier niet nog meer moslim immigranten.
En nee ik ben niet rechts. Enkel realistisch.