Het redden van een Monarch Vlinder

Door gepubliceerd op Wednesday 03 June 21:13

Het redden van een Monarch Vlinder

Ik heb altijd al van vlinders gehouden vanaf kleins af aan. Ik kwam ze ook overal tegen waar ik ook maar kwam, in de speeltuin, in het verboden bosje, ze vlogen door de wijk en op straat. Elke dag had ik wel weer een nieuw avontuur en de vlinders en ik waren alles weer opnieuw aan het verkennen in de natuur.

Ik had een vriendinnetje die net zo gek op vlinders was als ik en we zagen ze ook overal rondzweven. We hadden met behulp van mijn vader een vlinder vangnet gemaakt om ze te kunnen vangen. daar huppelden wij dan met zijn tweetjes zoekend in het hoge gras, kijkend in de lucht en op de takken van de bomen.

Kijk Els riep ik dan, daar zit er weer een, vang jij hem of ik? We renden dan er op af maar de vlinder wist altijd te ontsnappen. We zwaaiden dan met ons net heen en weer en bijna hadden we hem dan. Het leek af en toe net alsof de vlinder een spel met ons speelde alsof hij het leuk vond om ons zo voor de gek te houden. Ik ging ook vaker met Elsje het bos in dat lag vlak bij onze woonwijk en dan verstopten wij ons achter een plant.

 

Ineens zei mijn vriendinnetje ben eens stil vandollum, je moet heel stil hier blijven zitten want vlinders rusten uit op de bladeren van de planten. We maken te veel lawaai dat is het hem we moeten muisstil zijn. Ze scheen te weten waar ze het over had dus ik sloot mijn lippen en er kwam geen geluid meer uit.

Elsje zei dat een vlinder altijd geboren werd uit een rups en dat had ik nog nooit gezien. Kijk zei zij en wees naar een blad daar zat een rups heel stil. De rups klampte zich vast aan het blad het leek alsof hij er zo af kon vallen. Je zag zijn kop en de zwarte antennes wel heel duidelijk. ik kwam op het idee om deze rups vast te leggen op mijn  wegwerpcamera die waren toen net op de markt en nam de foto ook mee naar huis.

 

Ik liet mijn vader trots de foto zien en hij zij we zullen eens gaan opzoeken wat dit voor vlinder wordt. ik was een en al oor en oog en samen hebben we opgezocht wat dit voor vlinder zou worden. Mijn vader zie het is een monarchvlinder, ik had dar nog nooit van gehoord. hij vertelde ook dat deze zelden of nooit voorkwamen in Nederland en dat ik iets unieks had ontdekt

Mijn vader zie haalde plant maar met de rups er op de vlinder kan ook bij ons uitkomen als je dat graag een keer wilt zien. Zo gezegd zo gedaan en Elsje en ik hebbend e plant afgesneden in een grote fles gestopt en het dopje er op gedraaid en toen hard weer terug naar huis gefietst. Daar werd de tak met het blad war de rups op zat in een glazen bak gedaan met een deksel er op dat weet ik nog goed.

 

De rups begon te veranderen, er vormde zich een soort cocon en dat duurde zo’n anderhalve week. Hij barstte in een keer open en de vleugels ontvouwden zich, mooie oranje vleugels met zwarte vlekken. Ik nam er weer foto’s van want dit moment wilde ik vastleggen voor eeuwig.

 

Elsje en ik en mijn vader hebben de vlinder los gelaten in onze eigen tuin. We hebben hem op een gele aster gezet en heel zacht klapte de vlinder de vleugels uit en vloog majestueus weg. Ik voelde me net een moedertje die haar kind vrij had gelaten de grote wereld in.

                                

Ik heb daarna nooit meer vlinders gevangen maar nog steeds vind ik ze en creatie van God. Alle levende organismen op deze wereld verdienen het om te worden behandeld met vriendelijkheid en zachtheid, ook zo’n delicaat rupsje wat eenzaam en alleen op een blad zat.

 
Buttefly1.gif
 
 
 
 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.