Bescheiden dankwoord

Door Natuursmurf gepubliceerd op Wednesday 03 June 19:57

‘Ahem, mag ik even uw aandacht? Ook graag de zeepaardjes achteraan. Ik weet dat jullie vol ongeduld staan te springen, maar wacht daar nog even mee tot ik onze hoofdgast heb aangekondigd.
Het is inmiddels twee weken geleden dat onze geliefde bultrug Anton onze bescheiden gemeenschap vertegenwoordigde in de “Oceanische Kelen”: de interoceanische zangcompetitie die al eeuwen wordt gehouden en al vele beroemde zangers heeft opgeleverd als Tong Jones, Elvis en Blob Dylan. Een hele eer, maar de overwinning stond eigenlijk al vast. Zijn zoetgevooisde zuivere zaligmakende en zeeblauwe zangtalenten zijn al jaren een voorbeeld voor ons allen. Met zijn zang veroverd hij niet alleen alle vrouwtjes, maar ook de harten van alle waterminnende wezens die onze oceanen bevolken. Man, jij hebt een keel waar een sirene alleen maar van kan dromen. Ik mag me dan ook prijzen dat ik tot zijn vriendenkring behoor. Ik…’

*luid gejoel overstemt de spreker*

Een tiental tuimelaars scandeert: ‘Wij willen Anton, wij willen Anton!’
Een legertje lawaaierige lamantijnen lalt direct mee.
Ook de overige vissen beginnen zich nu te roeren.

‘Goed, goed, ik heb het begrepen. Genoeg gezever van mijn kant. Ik laat jullie niet langer in spanning zitten. Ik presenteer u de man waarop jullie allemaal gewacht hebben. Dames en heren, graag uw vinnen op elkaar voor de grote zeezinger Anton.’

367c94ff44b1301b8ba36cb2acf6bd22_medium.

Een aanvankelijk verlegen bultrug zwemt naar voren. Hij laat zijn ogen dwalen over het massaal toegestroomde publiek. Hij slikt even. Maar dan zijn al zijn zenuwen verdwenen. Gesterkt door het overdonderende applaus zwelt zijn breed uitgestrekte borstkas op als een ballon en met een stem als een bariton laat hij horen waarom hij zo begeerd word.
Als bij toverslag vallen drie vrouwelijke toehoorders in katzwijm.
Nu voelt hij zich weer in zijn element. Hier is hij voor in de wieg gelegd. Hij geniet van dit moment. Hij heeft geen voorbereiding nodig, de woorden rollen als vanzelf over zijn tong. Zijn talent staat voorop. Dat gevoel alleen al brengt hem in een stemming die alle stemmingen te boven gaat. Vol zelfvertrouwen brengt de bultrug uit pure passie een frivool feestlied ter ere van zichzelf.
Glimlachend vervolgt hij: ‘Beste vrienden, familie en fans,’ waarbij hij stiekem knipoogt naar twee verleidelijke meerminnen die hem met hysterische gilletjes toejuichen, ‘ik ben hoogst vereerd met jullie aanwezigheid. Sinds mijn kroning tot oppergrootstemmigonderwaterwezen is mijn leven – zoals het hoort – een opeenstapeling van grote genoegens en genegen gelegenheden geworden. Ik weet dat mijn imponerend stemgeluid een streling voor het oor is en wie ben ik om u daarvan te onthouden. Ik jubel om mijn bedreven en bekwame begaafdheid. Een virtuoos als ik hoort in een paleis te wonen maar ik schik me naar de meelevende massa die een vaardige verdienstige grootheid ten allen tijde kan en mag hoogachten. Beste vrienden, ik dompel me onder in uw aanbiddende bewonderende blikken en laaf mijn vierkante voorkomen aan uw nederigheid.’

Anton pauzeert even, haalt nog een keer diep adem en vervolgt zijn retorische revolutionaire redevoering:

‘Beste beminden, mijn weg naar de top was kort en krachtig, kleurrijk en klankvol en nu ik hier drijvende ben boven allen die mij adoreren voel ik mij als een pionier die de jongeren onder ons naar een beter leven mag gidsen. Volg mij oh bezeten bewonderaars. In mijn schaduw kunnen jullie alleen nog maar groeien. Volg mijn melodieus stemgeluid en laat u meevoeren op een onvergetelijk avontuur. Volg mijn daden die alle andere in een oogwenk laat verbleken. Aanschouw uw muzikale God. Toon mij uw wilskracht, laat u zien en leg uw leven in mijn vinnen. Vertrouw op het muzikale wonder.
Kom, twijfel niet langer en laat mijn bescheiden woorden u inspireren tot grootse daden.’

Anton zuchtte een keer diep. Hij was werkelijk diep geroerd door zijn eigen waarachtige waardevolle woorden. Dit moment zou men nooit vergeten. Ongetwijfeld zou het niet lang meer duren voordat zijn naam op ieders lippen zou liggen, uitgesproken met zorg en zelfreflectie en zeer zeker zinnig en zeergeleerd maar bovenal zeewaardig.

‘Ik dank u allen voor het luisteren. Mijn hart loopt vol van zoveel liefde, mijn stem danst op het ritme van de oceaan. Het water loutert mijn ziel. Zo voel ik mij nu, gehoord en geprezen tot in der zeeën der zeeën. Amen.’

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen en beoordeeld!
Gelezen
Mijn dank is groot.
Die Anton, wat een bescheiden zeezinger!
Ja, hij kan er wat van.
Een zeer natuurlijke toespraak. ;)
Ach je kent me ;)
Gelezen.