...Het hoekhuis

Door Harlinger gepubliceerd op Sunday 31 May 05:16

Het Hoekhuis

de ochtend was nog jong en stil

straten lagen er nog verlaten bij

de telefoon maakte een einde aan de rust

het was amper vijf minuten rijden

de motor zoemde zacht

in het wit gestoken staarde ik vol met gedachten naar buiten

het huis stond op de hoek

de in blauw gestoken mannen knikten bedroefd

een hoofdknik gericht op de open deur

ik mocht eerst, ik was groot

de trap was stijl en gebogen

aan de leuning  kleefde bloed

daar lag zij naast haar bed gemept

haar hoofd onherkenbaar verminkt

het bloemetjes behang met rode vegen besmuikt

het laken  gespreid,  de riemen vast

de trap was steiler dan ik had gedacht

de straat was stil, een klep valt dicht

de motor zoemt, het hoekhuis verdwijnt

ik kijk naar buiten,  en zie niet het bloed op mijn wit

 

Hielke Houtsma

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Nee maar je maakt wel dingen mee die je, je hele leven meedraagt. Raar dat dingen na een hele lange tijd weer terugkomen in je beleving. heb ik ook heel sterk gehad.
Ook ervaring begrijp ik? Tja, sommige gebeurtenissen gaan NOOIT meer van de 'harde schijf'.
Hoi, Klopt inderdaad, maar inmiddels wel heel lang geleden. Ik was toen 18 jaar, en op dat moment ll verpleegkundige. In mijn vrije tijd zat ik op de ambulance. Bijna niet meer in denken, maar in die tijd werd een ambulance voor dergelijke klussen ingezet. Of moet ik zeggen ge(mis) bruikt?? Ook van traumatische ervaringen had men toen nog niet gehoord.
Gokje, hulpverlener.... ambulance?